III SA/Lu 203/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na czynność Burmistrza Miasta Ś. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu postanawia: odrzucić skargę. H. P. pismem z dnia 2 lutego 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność Burmistrza Miasta Ś. w przedmiocie przydziału lokalu. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Ś. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi jest czynność Burmistrza Miasta Ś. podjęta w przedmiocie przydziału lokalu. Analiza akt administracyjnych sprawy prowadzi do wniosku, że zaskarżona czynność jest w istocie informacją udzieloną w odpowiedzi na wniosek skarżącego o przyznanie lokalu socjalnego z zasobu mieszkaniowego Miasta Ś.. Organ poinformował zainteresowanego, że pomimo spełnienia kryteriów określonych w stosownej uchwale Rady Miasta Ś., wniosek nie mógł zostać załatwiony pozytywnie. Kwestię przydziału lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu gminy reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 z późn. zm.), dalej jako ustawa. Przepis art. 23 ustawy przewiduje, że najem wydzielonych z mieszkaniowego zasobu gminy lokali socjalnych następuje w formie umowy cywilnoprawnej (umowy najmu). Taka forma działania organu gminy wyklucza możliwość dochodzenia przez najemcę lokalu socjalnego, czy też osobę uprawnioną do otrzymania takiego lokalu, swojego interesu prawnego zarówno w administracyjnym toku instancji, jak i w postępowaniu przed sądem administracyjnym (por. uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 5 listopada 1997 r., sygn. akt III ZP 37/97). Dlatego też wszelkie spory w tym zakresie powinny rozstrzygać sądy powszechne. Zapewnienie lokali socjalnych należy co prawda do zadań własnych gminy i gmina realizuje w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej, jednakże powołana ustawa nie przewiduje załatwiania tych spraw w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. Wszelkie spory związane z uprawnieniami do lokalu socjalnego rozstrzygane są zatem w postępowaniu cywilnym przed sądami powszechnymi. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, bowiem nie mieści się w kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Z tych omówionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.