III SA/Lu 208/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę. Spółka B. G. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2016 r. wezwano skarżącą do podpisania skargi zgodnie z zasadami reprezentacji Spółki oraz do złożenia aktualnego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Spółki (aktualnego odpisu pełnego KRS albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców). W terminie otwartym do wykonania obowiązku usunięcia braków formalnych skargi, zgłosił się pełnomocnik Spółki, przedkładając podpisaną skargę, pełnomocnictwo oraz wypełnione formularze wniosków o zmianę danych w rejestrze przedsiębiorców wraz z załącznikami. Na formularzach znajdowała się prezentata wskazująca na ich złożenia w sądzie rejestrowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2016 r. wezwano skarżącą do podpisania skargi zgodnie z zasadami reprezentacji Spółki oraz do złożenia aktualnego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Spółki (aktualnego odpisu pełnego KRS albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców). Podstawą wezwania był fakt, że skarga nie została podpisana, a ponadto nie dołączono żadnego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Spółki. Skarżąca Spółka nie wypełniła wezwania i nie usunęła braków formalnych skargi. Wprawdzie w terminie otwartym do wykonania obowiązku usunięcia braków formalnych skargi, zgłosił się pełnomocnik Spółki, przedkładając podpisaną skargę, pełnomocnictwo oraz wypełnione formularze wniosków o zmianę danych w rejestrze przedsiębiorców wraz z załącznikami, jednakże nie złożono kluczowego dokumentu niezbędnego do ustalenia zasad reprezentacji Spółki – w postaci aktualnego odpisu z KRS. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. Podkreśla się, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl natomiast art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 p.p.s.a., aby wykazać swoje umocowanie. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości pogląd, że dokumentem tym jest wypis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 poz. 1203 ze zm.) zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji. W świetle powyższego przyjmuje się, że nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny skargi, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedłożeniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie nałożonego przez sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). Nie można uznać za skuteczne usunięcie braków formalnych skargi złożonych przez pełnomocnika skarżącej dokumentów przy piśmie z 23 lutego 2016 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu. W dokumentach tych brakuje podstawowego elementu, w postaci odpisu z KRS. Nawet jeżeli dane objęte wnioskiem o wpis nie zostały jeszcze wprowadzone do KRS, należało przedłożyć możliwie najbardziej aktualny odpis z KRS. Odpis stanowi materiał wyjściowy dla ustalenia zasad reprezentacji strony skarżącej, dokumenty załączone do pisma z 23 lutego 2016 r. mają charakter uzupełniający. Dopiero całość tych dokumentów pozwala na właściwą ocenę zasad reprezentacji Spółki. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę