III SA/Lu 209/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 czerwca 2014r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2014r. nr [...] w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów oddala skargę. Zaskarżoną decyzją (...) L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. utrzymał w mocy decyzję Starosty P. (...) odmawiającą wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków polegającej na ujawnieniu A jako właściciela działki (...) położonej w (...). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynikało, że Starosta rozpoznał wniosek A i odmówił wpisania go do ewidencji gruntów jako właściciela w/w działki. Wniosek negatywnie załatwiono wobec braku dokumentu stwierdzającego prawo wnioskodawcy do nieruchomości. Prawa osób do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się na podstawie wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych i umów dzierżawy. Akt notarialny z (...), na który powołuje się skarżący, nie może być podstawą zmiany w operacie ewidencji gruntów, gdyż dotyczy nieruchomości (działki nr (...) o pow. 0,26 ha i działki nr (...) o pow. 0,6285 ha), której nabywcą razem z innymi osobami (...) był ojciec A, (...). Jego też wykazano w ewidencji – na podstawie ostatecznej decyzji Starosty (...) z dnia (...) kwietnia 2005 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A zarzucił, że L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie rozpoznał istoty sprawy oraz błędnie ustalił, z pominięciem aktu uwłaszczeniowego z (...) r., że skarżący nie jest właścicielem działki nr (...). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zaskarżoną decyzją załatwiono wniosek A o wykazanie go w ewidencji gruntów jako właściciela działki nr (...) położonej w (...). Powyższy wniosek nie mógł być pozytywnie rozstrzygnięty w świetle przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Jak wynika z treści art. 2 pkt 8 w/w ustawy, ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Stosownie do treści art. 22 cyt. ustawy ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie (ust. 1). Osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, są obowiązane zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z decyzji właściwych organów (ust. 2). Na żądanie starosty osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków (ust. 3). Zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych — inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części. W myśl § 46 ust. 1 cyt. rozporządzenia, dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Oznacza to, że zmiana danych zgodnie z przepisami rozporządzenia może nastąpić albo w trybie czynności materialnotechnicznej w postaci wprowadzenia do bazy danych zmiany na podstawie udokumentowanego zgłoszenia zmiany, o którym organ tylko zawiadamia, albo w drodze decyzji. Z urzędu, stosownie do treści § 46 ust. 2 rozporządzenia, wprowadza się zmiany wynikające z: 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, 3) dokumentacji architektoniczno–budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wyjaśnić, że skarżący domaga się ujawnienia go - w ewidencji gruntów i budynków - jako osoby mającej tytuł prawny do działki nr (...) o pow. 0,0672 ha. Wbrew stanowisku skarżącego, akt notarialny z (...) r. dokumentujący kupno nieruchomości (działki nr (...) o pow. 0,26 ha i działki nr (...) o pow. 0,6285 ha) przez (...),(...), nie może być – podobnie jak akt własności ziemi z dnia (...) grudnia 1973 r. (k. 8 akt adm.) stwierdzający nabycie na własność przez A działek gruntu nr (...) o łącznej pow. 0,7593 ha ) – podstawą żądanej zmiany w ewidencji gruntów. Ani akt notarialny, ani akt własności ziemi nie dotyczy bezpośrednio działki nr (...) o pow. 0,0672 ha. Powyższej oceny nie zmienia zarówno fakt, że w/w działkę wydzielono z działki nr (...) będącej częścią działki nr (...) (objętej aktem notarialnym z (...) r.), jak i okoliczność, że operat z badania księgi wieczystej nr KW (...) wskazywał, że współwłaścicielami działki nr (...) i nr (...) byli (...). Po dokonanych podziałach oraz zmianach numeracji nieruchomości, działki nr (...) objęto w 2012 r. księgą wieczystą nr (...), w której wpisano jako właściciela Skarb Państwa – Starostę (...). Wcześniej A przeniósł w drodze umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego z dnia 14 czerwca 1974 r. (k. 47 – 51 akt adm.) własność działki nr (...) na rzecz Skarbu Państwa (na cele związane z budową wału przeciwpowodziowego). Późniejszy wniosek A z dnia (...) marca 2003 r. o przywrócenie "wpisu prawa własności do części gruntów od granicy rzeki Wisły do wału przeciwpowodziowego" został załatwiony decyzją Starosty (...) z dnia (...) kwietnia 2005 r. (k. 84 akt adm.) orzekającą o wprowadzeniu zmiany w ewidencji gruntów i wpisaniu (...) jako współwłaściciela działki nr (...) (udział 3/8). (...) nie żyje od wielu lat (zmarł nagle w dniu (...) października 1973 r.). Mimo to A nie kwestionował tejże decyzji. Obecnie dla działki nr (...) jest prowadzona księga wieczysta KW (...), w której jako właściciel wpisany jest Skarb Państwa – Starosta (...). W tym stanie rzeczy organ prawidłowo postąpił odmawiając wprowadzenia żądanej przez skarżącego zmiany w operacie ewidencji gruntów. Postępowanie ewidencyjne jest postępowaniem rejestrowym, co oznacza, że nie rozstrzyga ono sporów o prawa do gruntów, budynków, lokali, ani nie nadaje tych praw, rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. W przypadku regulacji dotyczących ewidencji gruntów chodzi o naniesienie do ewidencji prawidłowych danych o gruntach, budynkach i lokalach, co ma charakter informacyjny. Ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji wynikających z odpowiedniej dokumentacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 1998 r., sygn. akt II SA 1094/98, LEX nr 41305). Starosta jako organ właściwy w sprawach ewidencji gruntów i budynków nie posiada uprawnień do rozstrzygania poprzez wpisy do danych ewidencji gruntów o prawie własności nieruchomości, czego w istocie żądał skarżący. Tego rodzaju sprawy są rozpoznawane przez sądy powszechne. Z tych też względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.