III SA/Lu 215/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na pismo Wojewody z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie przekazania skargi Staroście B. postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca M.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Wojewody z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w dniu [...] maja 2008 r. (data stempla pocztowego). Sąd zarządzeniem z dnia 7 maja 2008 r. przekazał tą skargę do organu administracji w celu podjęcia stosownych działań. Po przekazaniu skargi, wpłynęła ona do Sądu w dniu 6 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, która jest niedopuszczalna. Należy podnieść, że zgodnie z przepisem art. 3 § 1 cytowanej ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym owa kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Należy stwierdzić, że skarga M.G. nie dotyczy żadnej z wymienionych form działalności administracji publicznej, a w sytuacji, jak rozpatrywana ustawodawca nie przewidział kontroli sądowej w przypadku skargi na odmowę wydania rozstrzygnięcia nadzorczego przez wojewodę. Pisemne stanowisko organu nadzoru o braku podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym i nie może stanowić przedmiotu skargi do sądu administracyjnego. Należy dodać, że charakter rozstrzygnięcia nadzorczego polega na tym, że taki akt konkretyzuje ustawowo określony środek nadzoru. Dodatkowo należy podnieść, że skarżąca nie byłaby legitymowana do wniesienia skargi w postępowaniu nadzorczym, ponieważ takie uprawnienie przysługuje jedynie określonym podmiotom w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.), do których należy zaliczyć powiat lub związek powiatów. Z tej przyczyny, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy Sąd postanowił jak w sentencji.