III SA/Lu 217/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia stawki uposażenia zasadniczego postanawia zawiesić postępowanie z urzędu. Pismem z dnia 6 kwietnia 2009 r. T. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję (rozkaz personalny) Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję (rozkaz personalny) Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia stawki uposażenia zasadniczego. Na podstawie analizy skargi i akt administracyjnych postępowania Sąd ustalił następujący stan sprawy: Rozkazem personalnym nr [...], z dnia [...] lutego 2008 r., Komendant Miejski Policji przyznał skarżącemu 9 grupę zaszeregowania i ustalił stawkę uposażenia zasadniczego wynikającą z mnożnika 2,05 kwoty bazowej ustalonej dla policjantów na rok 2008 oraz ustalił dodatek kontrolerski. W wyniku wymiany korespondencji pomiędzy skarżącym a Komendantem Miejskim Policji, skarżący nie wyraził zgody na uchylenie lub zmianę rozkazu personalnego z dnia [...] lutego 2008 r. W związku z tym Komendant Wojewódzki Policji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. rozkazu personalnego i decyzją nr [...], z dnia [...] sierpnia 2008 r. stwierdził nieważność rozkazu z dnia [...] lutego 2008 r. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r. Komendant Główny Policji decyzją Nr [...], z dnia [...] listopada 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, argumentując, że Komendant Wojewódzki stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. również w części dotyczącej dodatku kontrolerskiego, nie wskazując przyczyn dla których uznał, że w tej części decyzja jest obarczona wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., Nr [...],Komendant Wojewódzki Policji stwierdził nieważność rozkazu personalnego nr [...] w części dotyczącej przyznania z dniem [...] stycznia 2008 r. 9 grupy zaszeregowania i ustalenia stawki uposażenia zasadniczego wynikającej z zastosowania mnożnika 2,05 kwoty bazowej. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od powyższej decyzji, Komendant Główny Policji decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższą decyzję Komendanta Głównego skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 30 stycznia 2009 r. Komendant Miejski Policji wydał rozkaz personalny nr [...] ustalający skarżącemu z dniem [...] stycznia 2008 r. stawkę uposażenia zasadniczego wynikającą z zastosowania mnożnika 1,95 kwoty bazowej określonej na rok 2008. W ocenie organu ostateczna decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. spowodowała wyeliminowanie z obrotu prawnego rozkazu personalnego nr [...], co oznaczało konieczność wydania nowej decyzji w kwestii ustalenia uposażenia zasadniczego skarżącego, w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od powyższej decyzji, Komendant Wojewódzki Policji zaskarżonym w niniejszym postępowaniu rozkazem personalnym z dnia [...] marca 2009 r. utrzymał w mocy rozkaz personalny z dnia [...] stycznia 2009 r. W związku z posiadanymi informacjami odnośnie zaskarżenia decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tutejszy Sąd zwrócił się do WSA w Warszawie z prośbą o udzielenie informacji, na jakim etapie jest aktualnie postępowanie w sprawie ze skargi T. W. na ww. decyzję Komendanta Głównego. Pismem z dnia 1 lipca 2009 r. WSA w Warszawie udzielił informacji, że sprawa oczekuje na wyznaczenie terminy rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zastosowanie tego przepisu wymaga zaistnienia związku o charakterze prejudycjalnym pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym a innym postępowaniem, którego wynik będzie musiał zostać uwzględniony jako element podstawy rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu przed sądem administracyjnym. W ocenie Sądu orzekającego w przedmiotowej sprawie taki związek istnieje pomiędzy niniejszym postępowaniem, a postępowaniem toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2008 r. stwierdzającą nieważność rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] lutego 2008 r., w części dotyczącej przyznania skarżącemu z dniem [...] stycznia 2008 r. 9 grupy zaszeregowania i ustalenia stawki uposażenia zasadniczego wynikającej z zastosowania mnożnika 2,05 kwoty bazowej. Należy bowiem zauważyć, że rozkaz personalny z dnia [...] lutego 2008 r. rozstrzyga tą samą sprawę administracyjną, co rozkaz z dnia [...] stycznia 2009 r., czyli kwestię ustalenia skarżącemu kwoty uposażenia zasadniczego z dniem [...] stycznia 2008 r. Rozkaz personalny z dnia [...] lutego 2008 r. został wyeliminowany z obrotu prawnego, w części dotyczącej uposażenia zasadniczego, decyzją Komendanta Głównego Policji z dnia 21 stycznia 2009 r. Należy jednak zauważyć, że wspomniana decyzja podlega kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji stwierdzającej nieważność w wyniku orzeczenia WSA w Warszawie spowodowałoby, że upadnie przesłanka utraty mocy obowiązującej rozkazu z dnia 18 lutego 2008 r. W efekcie doprowadziłoby to do stanu, w którym istnieją w obrocie prawnym dwie decyzje rozstrzygające, na dodatek odmiennie, tą samą sprawę administracyjną. Taka sytuacja stanowiłaby kwalifikowaną wadę kontrolowanej w niniejszym postępowaniu decyzji (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.). W tym stanie rzeczy niecelowe jest orzekanie w niniejszej sprawie przed zakończeniem sądowej kontroli decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia 21 stycznia 2009 r., prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego. Wobec powyższego konieczne stało się zawieszenie niniejszego postępowania z urzędu. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.