III SA/Lu 219/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.F. na wezwanie Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w Z. z dnia [...] listopada 2005 r. w przedmiocie obowiązku uzupełnienia wkładu mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 8 maja 2006 r. T.F. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na skierowane do niej wezwanie Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w Z. z dnia [...] listopada 2005 r. w przedmiocie obowiązku uzupełnienia wkładu mieszkaniowego. Sprawa została następnie przekazana według właściwości do tutejszego Sądu, który zważył, co następuje: Kognicja sądów administracyjnych została zakreślona Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz aktami rangi ustawowej, a poza te ramy Sąd wyjść nie może. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 cyt. ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 cyt. ustawy) oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami. Zauważyć tez należy, że do spory majątkowe między członkiem spółdzielni, a spółdzielnią mieszkaniową mają charakter spraw cywilnych, a zatem do ich rozpoznania właściwe są wydziały cywilne właściwych sądów powszechnych. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie wniesienie skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne, jako że rozpoznanie tej sprawy nie leży w kompetencji tego sądu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy Sąd skargę taką odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w postanowieniu.