III SA/Lu 220/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 16 stycznia 2026 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić T. T. kwotę 400 zł (czterysta złotych) uiszczoną z tytułu wpisu od skargi. Pismem z dnia 27 lutego 2026 r. T. T. (Ukraina) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 16 stycznia 2026 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2026 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi przez osobę uprawnioną do reprezentowania spółki oraz złożenie aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Ukrainy dotyczącej skarżącej spółki wraz z jego tłumaczeniem na język polski przez polskiego tłumacza przysięgłego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej, na adres wskazanego w skardze pełnomocnika do doręczeń w kraju, w dniu 14 kwietnia 2026 r. W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 21 kwietnia 2026 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), złożono podpisaną przez B. K. skargę wraz z wyjaśnieniami oraz wypisem z Jednolitego Państwowego Rejestru Osób Prawnych i Fizycznych – Przedsiębiorców i Organizacji Społecznych z dnia [...] kwietnia 2026 r. oraz wydrukiem z dokonania opłaty od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z elementów składowych pisma w postępowaniu sądowym jest wynikający z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego. Według art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z uwagi na treść powyższych przepisów skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, z pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania wezwania. W terminie do usunięcia braków B. K. nadesłał pismo z wyjaśnieniami i wypis z Jednolitego Państwowego Rejestru Osób Prawnych i Fizycznych – Przedsiębiorców i Organizacji Społecznych z dnia [...] kwietnia 2026 r. oraz podpisaną przez siebie skargę. W ocenie sądu, z przedłożonych dokumentów nie wynika, że osoba, która podpisała skargę była uprawniona do reprezentowania strony skarżącej T. T. Z przesłanego wypisu z Jednolitego Państwowego Rejestru Osób Prawnych i Fizycznych – Przedsiębiorców i Organizacji Społecznych wynika, że B. K. został wpisany do wyżej wymienionego Rejestru jako Osoba fizyczna – Przedsiębiorca w dniu 9 kwietnia 2026 r. W piśmie z dnia 21 kwietnia 2026 r. B. K. wyjaśnił, że prowadzi działalność gospodarczą na terenie Ukrainy w imieniu własnym. Podkreślił, że nie prowadzi działalności w formie osoby prawnej zarejestrowanej na terenie Ukrainy. Nie budzi jednak wątpliwości, że skargę w niniejszej sprawie złożyła osoba prawna, oraz że skarga została wniesiona w dniu 2 marca 2026 r., a więc przed wpisaniem B. K. w Rejestrze jako Osoba fizyczna – Przedsiębiorca. Nie wynika z przesłanego wypisu, że B. K. był uprawniony do reprezentowania strony skarżącej, czyli T. T., a zatem i do podpisania skargi. Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie nie wykazano umocowania do reprezentowania strony skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.