III SA/Lu 222/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal, WSA Jacek Czaja (sprawozdawca),, WSA Ewa Ibrom, Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Olejowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję D. Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz M. W. 200 (dwieście) zł z tytułu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2012 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek M.W. o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO). Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. przyznał wnioskodawczyni na rok 2012 jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości [...] zł. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR rozpatrując wniesione przez M. W. odwołanie od powyższej decyzji podniósł, że zgodnie z art. 18 ust. 1 oraz art. 24ab ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. płatność do tytoniu przyznaje się na wniosek rolnika. M. W. w złożonym wniosku nie ubiegała się o płatność do tytoniu (nie zaznaczyła właściwej pozycji na pierwszej stronie wniosku). Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydaje zaś decyzję w sprawie przyznania płatności w oparciu o dane podmiotowe i przedmiotowe podane we wniosku. W tym wypadku strona wyraźnie określiła swoje żądanie tylko odnośnie jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO). Kierownik Biura Powiatowego ARiMR był związany żądaniem strony, a zatem nie mógł naliczyć z urzędu płatności do surowca tytoniowego (płatność do tytoniu). Ponadto Dyrektor zauważył, że na organie ARiMR, przyjmującym wniosek producenta rolnego o przyznanie płatności, spoczywa obowiązek sprawdzenia, czy wniosek spełnia wymogi ustalone w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. 2007 r. Nr 46, poz. 310) i wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków formalnych tego wniosku, stosownie do przepisu art. 64 § 2 k.p.a. Natomiast za treść merytoryczną tego wniosku, w tym także w zakresie żądanych płatności, odpowiedzialność ponosi wnioskodawca. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że rozstrzygnięcie organu I instancji wydane w niniejszej sprawie jest prawidłowe i uzasadnione stanem faktycznym, ustalonym w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. W skardze M.W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] listopada 2012 r. Podniosła zarzut naruszenia ogólnych zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 7, 8 i 9 k.p.a., wskazując, że z umieszczonej na stronie internetowej ARiMR informacji o zasadach przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wynika, że "rolnicy, którzy składali wnioski o przyznanie tych płatności (płatności uzupełniającej dla producentów surowca tytoniowego-płatność niezwiązana do produkcji tytoniu) w roku 2011 do Agencji Rynku Rolnego otrzymają, w tym zakresie, spersonalizowane wnioski o przyznanie płatności na rok 2012". W ocenie skarżącej z powyższego wynika, że wniosek ten w zakresie płatności niezwiązanej do produkcji tytoniu powinien być wypełniony z urzędu, gdyż wnioskodawczyni w 2011 roku składała wnioski o przyznanie tych płatności. Tymczasem Agencja nie doręczyła stronie odpowiedniego, spersonalizowanego wniosku o dopłatę do gruntów rolnych i instrukcji odnoszącej się do jego wypełnienia. Skarżąca podniosła także, że w latach od 2006 do 2011 roku we wniosku dostarczanym przez ARiMR nie było rubryki dotyczącej płatności niezwiązanej do produkcji tytoniu. Ta rubryka pojawiła się dopiero we wnioskach z 2012 roku. Podkreśliła, że w dniu [...] marca 2012 r. była wpisana do rejestru podmiotów posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej do produkcji tytoniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odpowiadając na zarzuty skargi podniósł, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydaje decyzje w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych w oparciu o dane podmiotowe i przedmiotowe podane we wniosku. Związanie organu żądaniem strony oznacza tyle, że rozstrzygnięcie ma dotyczyć wyłącznie żądania strony (nie może wykraczać poza jego zakres), z drugiej zaś strony - powinno rozstrzygać je w całości. M.W. w złożonym wniosku nie ubiegała się o płatność do tytoniu (nie zaznaczyła właściwej pozycji na pierwszej stronie wniosku), a więc Kierownik Biura Powiatowego ARiMR był związany żądaniem strony, zatem nie mógł naliczyć z urzędu oddzielnej płatności do surowca tytoniowego. Organ podkreślił, że ustawodawca w ustawie o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ograniczył stosowanie zasady informowania stron i innych uczestników postępowania przez organ administracji publicznej (art. 9 k.p.a.). Organ administracji publicznej zapewnia stronom, ale tylko na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania, oraz - również na ich żądanie - przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Wprowadzono w ten sposób wymóg wyraźnego żądania strony. Z dokumentacji sprawy wynika, że po złożeniu wniosku strona nie wnosiła o udzielanie jej niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną rozstrzygnięć wydanych przez organy administracyjne stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164; dalej jako ustawa), określające m.in. zasady i tryb przyznawania rolnikom płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego, przeprowadzania kontroli i wypłaty rolnikom płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego - w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w pkt 1, lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej (art. 1 ust. 2 lit. a-c). Przechodząc do oceny prawidłowości podjętych w sprawie rozstrzygnięć przede wszystkim należy podkreślić, że proces przyznawania dotacji unijnych obwarowany jest szczególnymi wymogami, których spełnienie warunkuje możliwość otrzymania konkretnych świadczeń z tego zakresu. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W myśl art. 7 ust. 2 ustawy rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw m.in. do roślin przeznaczonych na paszę, uprawnionych na trwałych użytkach zielonych oraz innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa) do których została przyznana jednolita płatność obszarowa. Stosownie do art. 24ab ust. 1 rolnikowi przysługuje płatność uzupełniająca dla producentów surowca tytoniowego, jeżeli rolnik ten: 1) spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku i złożył wniosek o jej przyznanie; 2) w dniu 14 marca 2012 r. był wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 33fd ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. z 2011 r. Nr 145, poz. 868) (w brzmieniu z dnia 11 kwietnia 2008 r., Dz. U. Nr 52, poz. 303). Zgodnie natomiast z art. 33fd ust. 1 i 2 cyt. ustawy, Dyrektor oddziału terenowego Agencji prowadził rejestr podmiotów posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej, przy czym rejestr ten prowadzono się w formie papierowej oraz elektronicznej (w systemie teleinformatycznym Agencji) i zawierał on dane, o których mowa w art. 33fb ust. 3, informacje o indywidualnej ilości referencyjnej, o której mowa w art. 33fe, oraz informację o zdarzeniu prawnym, na podstawie którego podmiot posiadający prawo do uzyskania płatności niezwiązanej nabył to prawo. Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zatem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się "odpowiednio", ale z zastrzeżeniem. Nie oznacza to jednak, że przepisy kodeksu mogą być modyfikowane, a jedynie nie stosuje się ich w przypadkach inaczej uregulowanych przepisami Unii Europejskiej lub ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z art. 7 k.p.a. organy administracji mają obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a następnie do jej załatwienia, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Wiąże się to z obowiązkiem zebrania i rozpatrzenia, w sposób wyczerpujący, materiału dowodowego, o czym stanowi art. 77 § 1 k.p.a., gdyż wyłącznie na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego można ustalić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Niedopełnienie przez organ obowiązku rzetelnego oraz wszechstronnego ustalenia stanu faktycznego sprawy czyni przedwczesnym dokonywanie subsumcji normy prawa materialnego określającej prawa lub obowiązki strony stosunku administracyjnoprawnego. Naruszenie przepisów postępowania we wskazanym powyżej zakresie może bowiem doprowadzić do nieprawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. W przypadku płatności obszarowych, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, płatności do krów i owiec, płatności do tytoniu, płatności niezwiązanej do tytoniu oraz płatności niezwiązanej do skrobi, postępowanie administracyjne jest wszczynane na wniosek rolnika o przyznanie płatności na określony rok, złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję, o czym stanowią odpowiednio art. 18 ust. 1 i art. 25 ust. 1 ustawy. Z treści § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wynika, że wnioski rolników należy traktować jako podania w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W przepisie art. 63 § 2 k.p.a. sprecyzowano jakie elementy co do treści powinien zawierać wniosek (podanie) strony wszczynający postępowanie administracyjne. Zgodnie z art. 63 § 2 k.p.a. w podaniu należy wskazać co najmniej osobę, od której pochodzi, adres i treść żądania oraz spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Z kolei z treści § 3 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia wynika, że wnioski rolników powinny zawierać wskazane w tych przepisach elementy, a więc m.in. oświadczenia o powierzchni działek ewidencyjnych, z podaniem w szczególności: położenia działki ewidencyjnej ze wskazaniem województwa, powiatu i gminy, danych z ewidencji gruntów i budynków: nazwy obrębu ewidencyjnego, numeru obrębu ewidencyjnego, numeru arkusza mapy, numeru działki ewidencyjnej i powierzchni całkowitej działki ewidencyjnej, powierzchni gruntów rolnych na działce ewidencyjnej, a także oświadczenia o sposobie wykorzystania działek rolnych, z podaniem w szczególności: oznaczenia działki rolnej, grupy upraw lub obszaru, ze względu na który wyodrębnia się działkę rolną, powierzchni działki rolnej, numeru działki ewidencyjnej, na której jest położona działka rolna i powierzchni działki rolnej położonej w granicach działki ewidencyjnej. Żądanie strony przedstawione w podaniu dotyczy sprawy indywidualnej należącej do właściwości określonego organu administracji publicznej i rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej. Zatem, to treść żądania wyznacza przedmiot postępowania administracyjnego. W ocenie sądu w sytuacji, gdy podanie, które w przypadku wniosku o przyznanie płatności obszarowych składa się na urzędowym formularz wniosku, budzi jakiekolwiek wątpliwości co do jego treści, w tym z punktu widzenia wymogów określonych w przepisach szczególnych, a zwłaszcza co do rzeczywistego zakresu żądania wnoszącego podanie, organ ma obowiązek wezwania strony do usunięcia braków wniosku - w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Obowiązek taki spoczywa na organie Agencji w szczególności, gdy wątpliwości w zakresie żądania rolnika co do zakresu żądanej płatności występują przy prostym porównaniu treści formularza wniosku i jego załącznika graficznego, czy także danych co do płatności obszarowych za wcześniejsze okresy, zawartych w zbiorze danych prowadzonym z urzędu przez organ Agencji, odnoszących się do grupy upraw, obszaru działki rolnej, jak też rodzaju i zakresu uprzednio przyznanych płatności. W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, że w przesłanym przez Agencję tzw. spersonalizowanym wniosku, komputerowo "wygenerowany" został jego zakres (żądanie), obejmujący jednolitą płatność obszarową oraz uzupełniającą płatność podstawową. Na podstawie tego wniosku – podpisanego przez skarżącą i przesłanego do Agencji – organ I instancji w dniu [...] listopada 2012 r. wydał decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. Powyższą decyzją przyznano M. W. płatności w z tytułu jednolitej płatności obszarowej (JPO) w wysokości [...] zł oraz uzupełniającej płatności obszarowej (UPO), w wysokości [...] zł. Strona od powyższej decyzji wniosła odwołanie wraz z dowodami z dokumentów w postaci decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] kwietnia 2008 r. o stwierdzeniu nabycia prawa do uzyskania płatności niezwiązanej i podleganiu wpisowi do rejestru podmiotów, posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej (pod numerem [...]) oraz określającą indywidualną ilość referencyjną surowca tytoniowego w podziale na poszczególne grupy odmian, a także odpisów decyzji w sprawie przyznania płatności niezwiązanej z produkcją za lata: 2007, 2008, 2009 i 2010. Po ponownej weryfikacji wniosku strony, organ odwoławczy nie stwierdził nieprawidłowości w zakresie przyznanej pomocy i w dniu [...] stycznia 2013 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Stwierdzić należy, że ponowna ocena wniosku skarżącej dokonana w postępowaniu odwoławczym, w żadnym zakresie nie uwzględniała wskazanych wyżej dowodów z dokumentów złożonych wraz z odwołaniem, a co więcej, dokonana została w istocie bez merytorycznego odniesienia się do zarzutów odwołania. W konsekwencji oznacza to, że organ odwoławczy nie rozpatrzył sprawy co do jej istoty, ograniczając się wyłącznie do powtórzenia argumentów zawartych w rozstrzygnięciu wydanym przez organ I instancji. Uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy wobec zmienionych zasad postępowania co do wniosków w sprawie przyznania płatności niezwiązanej z produkcją za rok 2012. Zauważyć bowiem należy, że płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, realizowane w 2012 roku przez ARiMR, objęły m.in. płatności uzupełniające dla producentów surowca tytoniowego – płatność niezwiązaną do tytoniu – które dotychczas były realizowane przez Agencję Rynku Rolnego. Rolnicy, którzy składali wnioski o przyznanie tych płatności w roku 2011 do Agencji Rynku Rolnego, w tym zakresie otrzymać mieli tzw. spersonalizowane wnioski o przyznanie płatności na rok 2012. Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 27 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. poz. 243) Prezes Agencji Rynku Rolnego przekazał Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa informacje niezbędne do przyznania uzupełniającej krajowej płatności bezpośredniej dla producentów surowca tytoniowego oraz uzupełniającej krajowej płatności bezpośredniej w zakresie produkcji ziemniaka skrobiowego, o których mowa w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Do zadań ARiMR przekazane zostało przyjmowanie i obsługa wniosków o przyznanie płatności do tytoniu, przeprowadzanie kontroli kwalifikowalności do przyznania płatności, naliczanie płatności i wydawanie decyzji w sprawie przyznania płatności do tytoniu. W ocenie sądu przedłożona przez stronę decyzja Dyrektora Oddziału Terenowego ARR z dnia [...] kwietnia 2008 r. o stwierdzeniu nabycia prawa do uzyskania płatności niezwiązanej i podleganiu wpisowi do rejestru podmiotów, posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej oraz określająca indywidualną ilość referencyjną surowca tytoniowego, w świetle wskazanych powyżej podstawowych zasad postępowania administracyjnego, obligowała organ administracji publicznej do wyjaśnienia powstałych wątpliwości co do zakresu żądanej pomocy, bowiem dane objęte tą decyzją były znane organom Agencji z urzędu. Skoro bowiem ARiMR przejęła w 2012 r. część kompetencji od ARR, a dodatkowo na oba organy nałożony został obowiązek współpracy w przekazaniu danych dotyczących rolników, którzy byli beneficjentami płatności do tytoniu, to w pierwszej kolejności organ I instancji winien z urzędu badać, czy przygotowany za stronę postępowania wniosek o płatność odpowiada danym wynikającym z zawartości zintegrowanych baz danych, którymi administruje i które przetwarza organ Agencji. Wymóg należytej staranności w tym zakresie jest oczywisty skoro normodawca obciążył organ Agencji obowiązkiem przygotowania wniosków dla rolników, wyłączając z tego procesu samych zainteresowanych. W tej sytuacji obowiązkiem organu I instancji było przygotowanie tzw. spersonalizowanego wniosku dla M. W. zgodnie z danymi znajdującymi się w zasobach Agencji, a następnie wezwanie wnioskodawczyni do złożenia wyjaśnień co do rzeczywistego zakresu jej wniosku, wobec oczywistych wątpliwości co do treści żądania z uwagi na brak zaznaczenia graficznym znakiem (x) rubryki odnoszącej się do płatności do surowca tytoniowego, otrzymywanej przecież w latach poprzednich. Dopiero spełnienie tego obowiązku pozwalało organowi I instancji na rozstrzygnięcie sprawy w takim zakresie, w jakim wnioskodawczyni zgłaszała żądanie, przy uwzględnieniu oczywistego błędu spowodowanego zarówno nieścisłością danych umieszczonych przez Agencję w formularzu wniosku, jak i pominięciem konieczności zaznaczenia przez wnioskodawczynię stosownej – nowej w dotychczasowej praktyce – rubryki. Okoliczność ta była oczywista także dla organu odwoławczego, który z treści odwołania mógł w prosty sposób zrekonstruować wolę wnioskodawczyni co do otrzymania płatności do tytoniu w roku 2012 i mając na uwadze zarzuty odwołania winien się do tej właśnie kwestii odnieść, czego nie uczynił, a ograniczył się do obszernego przytoczenia przepisów, przedstawienia wyliczeń co niekwestionowanych przez skarżącą płatności, zaś co do płatności do tytoniu, stwierdził jedynie, że skarżąca nie ubiegała się o nią, czym związany był organ I instancji. W rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy nie dopełnił więc obowiązku wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy i należytej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Podkreślić szczególnie należy to, że organ odwoławczy w żaden sposób nie odniósł się do szerokiej argumentacji prezentowanej przez M.W. w treści wniesionego odwołania, a uchybienie to uniemożliwia zarówno stronie, jak i sądowi administracyjnemu, dokonanie oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji dokona analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej uwagi i oceni, czy skarżąca spełnia określone w ustawie przesłanki do przyznania płatności uzupełniającej dla producentów surowca tytoniowego (płatności niezwiązanej do tytoniu). Ze względu na powyższe okoliczności sąd uznał, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego oraz decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] listopada 2012 r., naruszają przepisy art. 7 w zw. z art. 64 § 2 i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, wobec czego należało orzec o ich uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.