III SA/Lu 226/06
WyrokWSA w Lublinie2006-10-26
Skład orzekający: Marek Zalewski, Jerzy Marcinowski, Jadwiga Pastusiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest właściwy do badania zgodności z prawem decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydanej na podstawie wyroku sądu powszechnego orzekającego zakaz prowadzenia pojazdów, czy też powinien badać prawidłowość samego wyroku sądu powszechnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej, w tym nad zgodnością z prawem indywidualnych aktów administracyjnych. Nie jest natomiast uprawniony do kontrolowania wyroków sądów powszechnych. W przypadku decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydanej na podstawie wyroku sądu orzekającego zakaz prowadzenia pojazdów, sąd administracyjny bada jedynie zgodność z prawem tej decyzji administracyjnej, a nie prawidłowość wyroku sądu powszechnego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi P. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji o cofnięciu P. F. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AB na okres 12 miesięcy. Cofnięcie uprawnień nastąpiło na podstawie wyroku Sądu Rejonowego, który orzekł zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 12 miesięcy. Skarżący kwestionował okoliczności przestępstwa i prawidłowość wyroków sądów powszechnych.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę P. F.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Marcinowski,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Protokolant Maria Filipek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 października 2006r. sprawy ze skargi P. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AB na okres 12 miesięcy oddala skargę
Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżona decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 182 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. nr 90, poz. 557 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. F. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu podano, że organ pierwszej instancji cofnął P. F. prawo jazdy kategorii BA z uzasadnieniem, iż został on skazany wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia [...] ([...]) za przestępstwo popełnione w dniu [...] 2003 r., w którym to wyroku sąd orzekł zakaz kierowania przez niego pojazdami mechanicznymi na okres 12 miesięcy.
W odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej P. F. stwierdził, że prawo jazdy zostało mu zatrzymane w dniu [...] 2003 r. i od tej chwili znajdowało się w Prokuraturze Rejonowej, więc nie jest możliwe, aby dopiero [...] 2005 r. zostało przesłane do organu pierwszej instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu.
Z przytoczonego przepisu Kodeksu karnego wykonawczego wynika obowiązek organu pierwszej instancji cofnięcia stronie uprawnienia do kierowania pojazdami w okresie oznaczonym w wyroku sądu. P. F. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia [...] 2005 r. ([...]) m.in. na karę zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 12 miesięcy. W postanowieniu z dnia [...] 2005 r. sąd ten zaliczył na poczet orzeczonego wobec strony środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym okres zatrzymania jej prawa jazdy od dnia [...] 2003 r. do dnia [...] 2004 r.
Właściwy organ administracji publicznej ma ustawowy obowiązek wykonania każdego prawomocnego wyroku sądu, jeżeli orzeczono w nim zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Organ pierwszej instancji prawidłowo obliczył okres kary zakazu prowadzenia pojazdów przez stronę, wynikający z powyższego wyroku sądowego.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] P. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, kwestionując ustalenia dotyczące okoliczności przestępstwa, do którego odnoszą się wyroki Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja wydana została w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa.
Na wstępie rozważań należy zwrócić uwagę na fakt, że stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnych aktów administracyjnych.
Sądy administracyjne nie są natomiast uprawnione do kontrolowania wyroków sądów powszechnych, jakimi są: wyrok Sądu Rejonowego IV Wydział Karny z dnia [...] 2005 r. (sygn. IV K [...]) i wyrok Sądu Okręgowego V Wydział Karny z dnia [...] 2006 r. (sygn. V Ka [...]) wydane w sprawie P. F.
W niniejszym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie kontrolował zatem prawidłowości wyroków Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego oraz postępowania karnego przed tymi sądami - kwestionowanych przez skarżącego w skardze i pismach procesowych z dnia [...] 2006 r. i [...] 2006 r., lecz poddał ocenie pod względem zgodności z prawem zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...]. Granice kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny w Lublinie wyznacza postępowanie administracyjne, w którym wydano wyżej wymienioną decyzję, dotyczącą cofnięcia P. F. prawa jazdy kategorii BA.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2006 r. nr [...], którą cofnięto skarżącemu P. F. prawo jazdy kategorii BA nr [...] na okres 12 miesięcy od dnia [...] września 2003 r. do dnia [...] września 2004 r.
Podstawą prawną powyższego rozstrzygnięcia administracyjnego jest art. 182 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. nr 90, poz. 557 ze zm.), zgodnie z którego § 1 – w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego (...). Stosownie zaś do art. 182 § 2 cyt. ustawy – organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu.
Ze zredagowania powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że zawsze gdy sąd powszechny wyda orzeczenie o zakazie prowadzenia przez skazanego pojazdów – wyrok taki jest przesyłany odpowiedniemu organowi administracji publicznej, który następnie ma obowiązek wydać decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do prowadzenia pojazdów.
Tak też było w niniejszym przypadku. W stosunku do P. F. Sąd Rejonowy wydał w dniu [...] 2005 r. wyrok uznający go za winnego zarzucanego mu czynu i orzekający na podstawie art. 42 § 2 k.k. wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres roku (sygn. [...]). Wyrok ów został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia [...] 2006 r. (sygn. V Ka [...]).
W związku z powyższym Sąd Rejonowy przesłał orzeczenie o zakazie prowadzenia pojazdów Prezydentowi Miasta, który w myśl art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego zobowiązany był wydać decyzję administracyjną o cofnięciu P. F. prawa jazdy na okres 1 roku.
Wydając decyzję z dnia [...] nr [...] organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego. Zatem zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy.
Z powyższych względów, nie znajdując w poddanej badaniom decyzji organu administracyjnego naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło