III SA/Lu 226/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska, Protokolant Starszy referent Radosław Kot, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. R. na czynność Starosty J. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia braków wniosku o wydanie prawa jazdy postanawia odrzucić skargę. W dniu 17 stycznia 2011 r. skarżący złożył wniosek o wydanie wtórnika prawa jazdy w związku z utratą prawa jazdy. W piśmie z dnia 17 stycznia 2011 r. organ powiadomił skarżącego o rozpoczęciu wykonywania środka karnego orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia 23 lutego 2006 r. Wyrokiem tym Sąd orzekł wobec skarżącego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz rowerów na okres dwóch lat. Powyższe orzeczenie uprawomocniło się dnia 27 czerwca 2006 r. Orzeczenie wpłynęło do Starosty Powiatowego w J. w dniu 14 września 2006 r. W dniu 18 września 2006 r., organ wysłał do skarżącego żądanie zwrotu prawa jazdy kat. [...]. Wezwanie doręczono w dniu 22 września 2006 r. Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę - skarżący nie zwrócił tego dokumentu. Organ poinformował jednocześnie skarżącego, że wykonanie środka karnego liczy się od dnia 17 stycznia 2011 r. a koniec upływa z dniem 16 stycznia 2013 r. Organ pouczył, że przywrócenie uprawnienia zatrzymanego na okres dłuższy niż rok uzależnione jest od wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. Skarżący złożył w dniu 29 marca 2011 r. sygn. akt II W/280/05 odpis postanowienia Sądu Rejonowego II Wydział Karny w J. z dnia 17 marca 2011 r. w sprawie rozstrzygnięcia wątpliwości co do wykonania środka karnego stwierdzającego, że środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz rowerów nie podlega wykonaniu wobec przedawnienia, które nastąpiło w dniu 3 marca 2009 r. Następnie w dniu 12 kwietnia 2011 r. skarżący złożył pismo zawierające wniosek o wydanie (zwrot) prawa jazdy zatrzymanego na podstawie opisanego wyroku Sądu Rejonowego w J. Pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. Starosta Powiatowy w J. poinformował skarżącego, że przed wydaniem prawa jazdy skarżący musi poddać się sprawdzeniu kwalifikacji. Organ wyjaśnił, że przepisy art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) określają, że osoba ubiegająca się o: a) przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdami cofniętego na okres przekraczający 1 rok lub z utratą kwalifikacji, b) zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający 1 rok, - podlega kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Zawarty w tym przepisie zwrot "pozbawiony na okres dłuższy niż rok" sugeruje, że istotny jest termin określony w orzeczeniu o zakazie prowadzenia pojazdów, a nie jak długo w rzeczywistości dana osoba była bez prawa jazdy. Dlatego też osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego na okres przekraczający 1 rok musi poddać się sprawdzeniu kwalifikacji, jeśli chce odzyskać prawo jazdy. Użyte w cytowanym przepisie sformułowaniu "podlega" oznacza, że decyzje podejmowane na podstawie tego przepisu nie zostały pozostawione uznaniu organu orzekającego, lecz mają charakter rozstrzygnięcia związanego. Ponadto w oparciu o § 5 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 24, poz. 215 z późn. zm.), wydawanie praw jazdy albo wtórników tych dokumentów wydaje się, po otrzymaniu od osoby podlegającej kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 114 ust.1 pkt 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym - za pośrednictwem wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego: a) wniosku b) zaświadczenia wydanego przez organ (starostę). W związku z powyższym na podstawie art. 54 § 1 i 2 w związku z art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowa administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), organ wezwał skarżącego do usunięcia braków do wniosku o wydanie (zwrot) prawa jazdy tj.: złożenia wniosku, za pośrednictwem wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego oraz zaświadczenia wydanego przez organ. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której wskazał, że zaskarża wszelkie czynności Starostwa Powiatowego w J. zmierzające do wykonania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz rowerów, orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia 23 lutego 2006 r. w sprawie sygn. akt VI W 280/05. Skarżący wskazał, że wyrok ten przedawnił się w dniu 3 marca 2009 r., zatem czynności organu są niezgodne z przepisami prawa, a w szczególności naruszające przepisy prawa karnego, dotyczące przedawnienia wykonania środków karnych, a także art. 114 ust. 1 pkt. 2 Prawa o ruchu drogowym oraz § 5 ust. 1 pkt. 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 20 lutego 2004 r. w sprawie wydania uprawnień do kierowania pojazdami. Skarżący wniósł o: 1) uznanie, iż organ przekroczył swoje uprawnienia wskutek wykonywania orzeczonego przedawnionego środka karnego; 2) ustalenie, ze organ nie ma prawa żądać przeprowadzenia kontrolnego sprawdzianu kwalifikacyjnego; 3) nakazanie organowi wydania prawa jazdy bez przeprowadzania kontrolnego sprawdzianu kwalifikacyjnego; 4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W ocenie skarżącego organ bezprawnie wykonuje przedawniony środek karny, odmawiając wydania wtórnika prawa jazdy i wykonuje środek, uzależniając wydanie wtórnika prawa jazdy od zdania kontrolnego egzaminu kwalifikacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej w skrócie: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na : 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie organ wezwał skarżącego do złożenia wniosku za pośrednictwem wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego oraz zaświadczenia wydanego przez organ w trybie przewidzianym dla osób podlegających kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Przedmiotem zaskarżenia jest więc inna niż decyzja lub postanowienie czynność organu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.) Stosownie do przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie natomiast z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. Czynność Starosty J., będąca przedmiotem zaskarżenia dokonana została pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. Z akt administracyjnych wynika, że zawarte w tym piśmie wezwanie do złożenia wniosku wraz z zaświadczeniem wymaganym w stosunku do osób podlegających kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji doręczone zostało skarżącemu na wskazany przez niego adres do doręczeń w dniu 22 kwietnia 2011 r. Po otrzymaniu tego wezwania skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, lecz wniósł już w dniu 29 kwietnia 29011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W tej sytuacji, skoro nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia stosownie do przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a., skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów i na podstawie powołanego przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę.