III SA/Lu 228/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 maja 2006 r. pełnomocnik skarżącego będący adwokatem, wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych. Pełnomocnik skarżącego nie uiścił należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa) - pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Rozpoznanie przedmiotowej sprawy uzależnione było od uiszczenia wpisu stałego. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193 ze zm.) - wpis stały w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w pozostałym (innym niż wymienione) zakresie wynosi 500 zł. Z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc § 5 ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczany był na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Przepis ten wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (Dz. U. nr 45 poz. 322) został uznany za niezgodny z art. 221 ppsa oraz z art. 2 Konstytucji RP. Mając zatem na uwadze, iż pełnomocnik będący adwokatem nie uiścił wpisu stałego od wniesionej skargi, na podstawie art. 221 i 220 § 3 ppsa skargę należało odrzucić.