III SA/Lu 228/23

Dnia 8 maja 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. H. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021 w zakresie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 lutego 2024 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę G. H. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 marca 2023 r. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021. Pismem z dnia 27 lipca 2023 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu o skargi. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2023 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. W dniu 7 września 2023 r. wpłynęło do Sądu zażalenie na postanowienie z dnia 9 sierpnia 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2023 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego. Pismem z dnia 7 grudnia 2023 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 8 listopada 2023 r. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2024 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego. Pismem z dnia 7 marca 2024 r. skarżący osobiście wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 7 lutego 2024 r. Wobec braków formalnych i fiskalnych zażalenia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do ich usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 2 kwietnia 2024 r. (k. 129 akt sądowych). Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 9 kwietnia 2024 r. Mimo upływu terminu braki zażalenia nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.) dalej: p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Co równie istotne w realiach niniejszej sprawy, zgodnie z postanowieniami art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z punktu widzenia braków fiskalnych przedmiotowego zażalenia wskazać należy, że w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie natomiast do § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponieważ skarżący w zakreślonym terminie nie złożył 1 odpisu zażalenia wraz załącznikami oraz nie uiścił wpisu, pomimo wezwania - wniesione zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd zwraca uwagę, że skarżący notorycznie nie uzupełnia braków formalnych zażaleń (odpisów zażaleń, wpisów od zażalenia), co uniemożliwia nadanie im prawidłowego biegu i przekazania do rozpatrzenia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Działanie skarżącego w przedmiotowej sprawie (podobnie jak w sprawie o sygnaturze akt III SA/Lu 229/23) stanowi przykład nadużycia prawa o jakim mowa powyżej. Skarżący składa bowiem szereg zażaleń nie w celu ochrony swych realnych praw, lecz składanie środków zaskarżenia jest dla niego celem samym w sobie. O powyższym świadczy choćby to, że skarżący nigdy nie wykonuje wezwań Sądu zgodnie z ich treścią, oraz to, że w zasadzie każde zażalenie skarżących ma taką samą treść. W efekcie skutkiem działania skarżącego jest rosnąca ilość postanowień Sądu o odrzuceniu zażaleń.