III SA/Lu 231/25

Dnia 9 lipca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M.-M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 19 lutego 2025 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. P. M.-M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 19 lutego 2025 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Wezwanie zostało mu doręczone w dniu 2 maja 2025 r. W wyznaczonym terminie skarżący braków formalnych nie usunął, natomiast pismem z dnia 13 maja 2025 r. wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych. Postanowieniem z dnia 28 maja 2025 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych. Przedmiotowe postanowienie jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 dalej: "P.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu w dniu 2 maja 2025 r., a zatem ostatnim dniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie powyższych braków był dzień 9 maja 2025 r. Skarżący braki formalne skargi wprawdzie uzupełnił, jednak uczynił to po terminie. Jak natomiast stanowi art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W związku z powyższym uzupełnienie braków formalnych skargi z uchybieniem terminu niesie za sobą skutki tożsame z niewykonaniem wezwania w tym zakresie. Wobec powyższego sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.