III SA/Lu 232/09

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie o wymeldowanie postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący w terminie do jego opłacenia wniósł pismo z dnia 21 maja 2009r., w którym zwrócił się m.in. o zwolnienie od obowiązku uiszczenia tej opłaty. Skarżący wezwany do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy, w terminie nadesłał wypełniony formularz wniosku zakreślając, iż domaga się przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 ( 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego na urzędowym formularzu, skarżący podniósł, że nie posiada żadnego majątku, jest schorowany i od [...] lat pobiera rentę inwalidzką. W dalszej części wniosku skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z niepełnoletnią córką oraz że nie posiada żadnego majątku nieruchomego jak i zasobów pieniężnych. Jako źródło dochodów skarżący wskazał świadczenie rentowe w wysokości [...] zł brutto stwierdzając że świadczenie to pobiera rodzina na utrzymanie córki. Oświadczenie skarżącego zawarte w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do dokonania oceny jego możliwości poniesienia kosztów postępowania w tej sprawie. Z akt sprawy wynika, że skarżący przebywa w Zakładzie Karnym, a więc niepełnoletnia córka skarżącego nie może pozostawać z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Ponadto skarżący podając w urzędowym formularzu, że osiąga dochód w kwocie [...] zł tytułem renty, którą pobiera rodzina na utrzymanie córki, nie wskazał jaka osoba posiada uprawnienie do pobierania jego renty, ani w jakiej części świadczenie to jest przekazywane na utrzymanie córki. Nie zostało zatem wyjaśnione, kto dysponuje świadczeniem skarżącego, jak również czy cała kwota świadczenia rentowego jest przekazywana na utrzymanie córki, czy też część świadczenia pozostaje w jego dyspozycji. W związku z powyższym, pismem z dnia 12 czerwca 2009r. wezwano stronę do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń, w tym: zaświadczenia Zakładu Karnego w [...] wykazującego stan środków pieniężnych pozostających w depozycie zakładu przebywającego tam skarżącego; zaświadczenia Zakładu Karnego w [...] wykazującego czy przebywającemu tam skarżącemu jest przekazywana renta ZUS, a jeśli tak to w jakiej wysokości; oświadczenia skarżącego wykazującego jaka osoba pobiera jego rentę z przeznaczeniem na utrzymanie córki i jaka kwota renty (całość czy część świadczenia) jest przekazywana na jej utrzymanie. Wezwanie powyższe, jak wynika z potwierdzenia odbioru strona skarżąca otrzymała w dniu 23 czerwca 2009r. (k- 33 a.s.). Mimo stosownego wezwania, strona nie nadesłała żądanych dokumentów źródłowych, ani dodatkowych oświadczeń (zarządzenie przewodniczącego Wydziału III wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 14 lipca 2009r.). W tym miejscu podnieść należy, iż ciężar dowodu spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, określonych art. 246 ( 1 powołanej ustawy ciąży na osobie ubiegającej się o uzyskanie takiego prawa. Podejmując decyzję o przyznaniu prawa pomocy należy opierać się na dokładnych danych dotyczących sytuacji materialnej i rodzinnej, wysokości dochodów i obciążeń finansowych strony wnioskującej o prawo pomocy. Obowiązkiem zaś strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest, przy zachowaniu należytej staranności, wyczerpujące wykazanie swojej sytuacji rodzinnej i szeroko pojętej sytuacji materialnej. Ocena możliwości poniesienia przez stronę kosztów postępowania jest uzależniona od tego, co zostanie przez stronę wykazane, stosownie bowiem do art. 252 § 1 powołanej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. W sytuacji, gdy w/w oświadczenie jest niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 powołanej ustawy). Stwierdzić należy, że skarżący nie wykonując wezwania z dnia 12 czerwca 2009r. do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń uniemożliwił wyjaśnienie wszystkich okoliczności dotyczących jego sytuacji rodzinnej i materialnej (w szczególności dotyczących utrzymania córki z pobieranej renty z ZUS i wysokości obciążeń z tym związanych, a także posiadania środków pieniężnych w związku z prawem do renty). Wobec tego uniemożliwił ustalenie, jakie są jego realne możliwości finansowe do poniesienia kosztów postępowania. Nie można zatem ocenić, czy w sprawie zaistniały przesłanki przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym, określone art. 246 § 1 ustawy p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania tego prawa. Z tych względów oraz na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 należało orzec jak na wstępie.