III SA/Lu 235/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę. P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie doręczono w dniu 18 lutego 2016 r. Skarżący nie uiścił wpisu, nie składał również wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego zarządzeniem z dnia 8 lutego 2016 r. W związku z tym, że skarżący jest osoba pozbawioną wolności, doręczenia wezwania dokonano za pośrednictwem administracji zakładu karnego, w którym przebywa. Upoważniony pracownik odebrał korespondencje w dniu 17 lutego 2016 r., natomiast skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 18 lutego 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął skarżącemu w dniu 25 lutego 2016 r. W ustawowo określonym terminie skarżący nie uiścił wpisu, nie składał też wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący był prawidłowo pouczony o skutkach zaniechania czynności uiszczenia wpisu. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu z powodu nieuiszczenia wpisu w terminie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.