III SA/Lu 236/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, skarżący P. K. zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadnił względami osobistymi i potrzebami rodziny. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w sprawie dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny L. zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. W niniejszej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołał się wprawdzie na art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże wniosek ten nie zawiera konkretnego i szczegółowego uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek wskazanych w tym przepisie (niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Skarżący podniósł, że jego wniosek uzasadniony jest ważnymi względami rodzinnymi i zawodowymi, które przekładają się także na względy ekonomiczne. Wskazał, że codziennie musi dowozić syna do przedszkola (13 km), przy czym brak jest na tej trasie dogodnej komunikacji publicznej, którą można byłoby zastąpić dowóz samochodem. Z kolei żona dojeżdża do pracy 50 km, w przeciwnym kierunku niż przedszkole syna. Ponadto brak prawa jazdy może skutkować zwolnieniem go z pracy z uwagi na niemożność należytego wykonywania powierzonych mu w pracy zadań. Skoro zatem uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności byłoby uzasadnione, to twierdzenia skarżącego wiążące wykonanie zaskarżonej decyzji z ewentualnymi tylko a nie realnymi trudnościami w zarobkowaniu należy uznać za niewystarczające, ponieważ nie zostały poparte żadnymi informacjami na temat wykonywanego zawodu, charakteru zatrudnienia, czy też rodzaju wykonywanej działalności gospodarczej. Odnosi się to też do pozostałej argumentacji na płaszczyźnie prywatnej. Nie ulega wątpliwości, że samo pozbawienie kogoś dokumentu prawa jazdy na pewien okres nie stanowi przeszkody w przemieszczaniu się w ogóle, gdyż można w tym czasie korzystać zarówno z komunikacji publicznej, jak też pomocy innych osób. Chociaż stan taki może być dolegliwy, to jednak nie jest trwały i tego typu utrudnienia trudno utożsamiać z wystąpieniem przesłanek, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu, uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania omawianej decyzji sprzeciwia się przede wszystkim charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Celem decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy jest bowiem wyeliminowanie skarżącego jako uczestnika z ruchu drogowego, który może tworzyć potencjalne zagrożenie w ruchu, a przez to ochrona pozostałych użytkowników dróg. Wstrzymanie wykonania takiej decyzji powinno być zatem uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel zatrzymania prawa jazdy. Takie szczególne okoliczności w ocenie Sądu w tej sprawie nie zostały wykazane, a przez to w istocie nie zachodzą. W konsekwencji zatem, brak wykazania przez skarżącego uzasadnionych argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez Sąd zaskarżonej decyzji – uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.