III SA/Lu 238/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. i S. G. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 29 stycznia 2026 r. nr 9012.6.122.2025 w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę A. G.. A. G. i S. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego dotyczącego uchylania się od obowiązku szczepień ochronnych dziecka. Z treści postanowienia oraz z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że stroną postępowania i adresatem postanowienia organu był S. G.. W świetle powyższego, jedynym podmiotem mającym interes prawny w zaskarżeniu postanowienia organu w rozpoznawanej sprawie jest S. G.. Skarga została natomiast wniesiona zarówno przez A. G., jak i przez S. G.. W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca A. G. nie była adresatem zaskarżonego postanowienia ani nie była stroną postępowania zakończonego tym postanowieniem, należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. W konsekwencji skargę wniesioną przez A. G. należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. Jednocześnie wyjaśnić należy, że odrzucenie dotyczy wyłącznie skargi wniesionej przez A. G., natomiast wobec skargi S. G. zostaną podjęte dalsze czynności procesowe.