III SA/Lu 24/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności postanawia: odrzucić skargę. Pismem wniesionym w dniu 12 stycznia 2007 r. Z.S. za pośrednictwem Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Zespołu z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Wnioskodawca złożył jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie, którego dotyczy przedmiotowa skarga, zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 grudnia 2006 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym poświadczenia odbioru. Zaskarżone postanowienie zawiera pouczenie o 30 - dniowym terminie do wniesienia skargi do Sądu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 lutego 2007 r. sygn. akt III SA/Lu 24/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Bezsporne jest, że wnosząc skargę w dniu 12 stycznia 2007 r., skarżący uchybił 30 – dniowemu terminowi do wniesienia skargi, przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa), o którego istnieniu skarżący byli pouczeni w treści zaskarżonej decyzji. Termin na wniesienie skargi biegł od dnia doręczenia decyzji, a więc od dnia 8 grudnia 2006 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy należało orzec jak w postanowieniu.