III SA/Lu 24/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na działalność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wnioskiem z dnia 18 grudnia 2008 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata w sprawie wszczętej z jego skargi m. in. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] stycznia 2006 r. w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na działalność kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej. W dniu 2 lutego 2009 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do wypełnienia przesłanego mu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 lutego 2009 r. Skarżący nie złożył wymaganego formularza w zakreślonym terminie. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2009 r. referendarz pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw od tego zarządzenia, nie wskazując konkretnych zarzutów w kwestii braku zgody na pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy, jako wadliwy, nie może zostać rozpoznany. Stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 257 ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Nie ulega wątpliwości, że mimo prawidłowo doręczonego wezwania o uzupełnienie wniosku poprzez wypełnienie doręczonego formularza, skarżący nie zastosował się do wezwania i nie usunął braków formalnych wniosku. Z tych względów oraz na podstawie art. 257 i art. 260 ppsa sąd pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.