III SA/Lu 243/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita,, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Referent Marcin Małek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2005 r sprawy ze skargi M.D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zatwierdzenia projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżoną decyzją z dnia [...] (błędna data, prawidłowo: 2005 r.) znak [...] na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. nr 100, poz. 1086 ze zm.), art. 58 i art. 59 § 2 w związku z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku M. D. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2003 r. nr [...], odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] października 2003 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że powołaną decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] M. D. otrzymał w dniu [...] listopada 2003 r., co zostało potwierdzone podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru. Odwołanie od powołanej decyzji wpłynęło w dniu [...] lutego 2004 r., a więc po upływie ustawowego terminu przysługującego do jego złożenia, wobec czego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania. Wskutek zaskarżenia powyższego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 7 października 2004 r., sygn. akt III SA/Lu 219/04, uchylił to postanowienie z uwagi na to, że w odwołaniu M. D. zawarł jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania i organ odwoławczy winien był wydać odrębne postanowienie na mocy art. 59 § 1 i 2 k.p.a. Realizując wytyczne sądu, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydał postanowienie z dnia [...] marca 2005 r. o odmowie przywrócenia terminu z uwagi na fakt, że zainteresowany nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 29 sierpnia 1997 r., sygn. akt III SA 101/96, nie jest uzasadnieniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania niewiedza i nieznajomość prawa przez zainteresowany podmiot. Na postanowienie z dnia [...] marca 2005 r. M. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, podnosząc, że nie zgadza się z argumentacją postanowienia, iż nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi. W jego ocenie odwołał się od decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu niezwłocznie, od kiedy powziął wiadomość o istocie decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269) i przepisów rozdziału pierwszego ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnych aktów administracyjnych. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżony akt administracyjny nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa materialnego i przepisów postępowania, dlatego skarga M. D. jako niezasadna podlega oddaleniu. Na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie organ wydający rozstrzygnięcie był związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2004 r., sygn. akt III SA/Lu 219/04 (art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W wyroku tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, uchylając postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2004 r. nr [...], wskazał, że formą załatwienia wniosku o przywrócenie terminu jest zawsze odrębne postanowienie (art. 59 § 1 i 2 k.p.a.). Organ administracji publicznej może wydać postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, jeżeli nie została spełniona chociażby jedna z przesłanek wymienionych w art. 58 k.p.a. W przypadku gdy wszystkie te przesłanki zostały spełnione, organ jest zobowiązany do wydania postanowienia o przywróceniu terminu. Jeżeli postanowienie wydał organ właściwy do rozpatrzenia odwołania, zażalenie nie służy. Postanowienie w przedmiocie niedopuszczalności odwołania bez uprzedniego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest przedwczesne. Wobec związania zarówno organu rozpatrującego ponownie sprawę, jak i sądu kontrolującego zaskarżoną decyzję – oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku z dnia 7 października 2004 r., uwzględniając ową ocenę prawną i wskazania, stwierdzić należy, że organ administracji trafnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej następuje pod warunkiem łącznego spełnienia następujących przesłanek: 1) wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, 2) uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy zainteresowanego, 3) zachowanie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu na złożenie wniosku, 4) dopełnienie jednocześnie ze złożeniem wniosku czynności, dla której określony był termin. W zawartym w odwołaniu z dnia [...] lutego 2004 r. wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że termin do wniesienia odwołania należy przywrócić, ponieważ strona nie została należycie poinformowana w stosownym czasie co do treści i skutków spornej decyzji. W zaskarżonym postanowieniu odmawiającym przywrócenia terminu stwierdzono, iż w przedmiotowej sprawie nie spełniono przesłanki uprawdopodobnienia, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego, przy czym powoływanie się na niewiedzę i nieznajomość prawa przez zainteresowanego nie jest wystarczającym uzasadnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Stwierdzić należy, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego powinien być przyjęty obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 1998 r., sygn. akt I SA/Ka 1718/96). Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy czyli powinna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2004, s. 331). Nieznajomość prawa nie może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie terminu do wniesienia odwołania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 1997 r., sygn. akt III SA 101/96, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 1998 r., sygn. akt I SA/Łd 153/97). Sąd podzielił stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, iż powołanie przez M. D. braku wiedzy na temat istoty, treści i skutków spornej decyzji było usprawiedliwieniem uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nieznajomością prawa, a ta, w świetle ustalonej linii orzecznictwa sądowoadministracyjnego oraz poglądów doktryny nie może być uznana za okoliczność uwiarygodniającą brak winy w uchybieniu terminowi. Stwierdzić należy, że skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które w sposób obiektywny uzasadniałyby przywrócenie terminu. Zatem w ocenie sądu organ słusznie uznał, że wnioskodawca M. D. nie uprawdopodobniając braku swojej winy w uchybieniu terminowi, nie spełnił przesłanek koniecznych do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wymienionych w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tej sytuacji organ odwoławczy wobec braku przesłanek z art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego był uprawniony do odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania w rozpoznawanej sprawie w myśl art. 59 kodeksu. Mając na względzie to, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.