III SA/Lu 244/07
PostanowienieWSA w Lublinie2007-11-08
Skład orzekający: Anna Puton - Mazurkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który uzyskał prawo pomocy w zakresie całkowitym (w tym ustanowienie adwokata), może ponownie domagać się ustanowienia adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej, jeśli nie udzielił pełnomocnictwa wcześniej wyznaczonemu adwokatowi?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli prawo pomocy w tym zakresie zostało już przyznane prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego. Ponowne żądanie ustanowienia adwokata jest bezzasadne, gdyż uprawnienie strony w tym zakresie zostało już zrealizowane, a fakt nieudzielenia pełnomocnictwa wcześniej wyznaczonemu adwokatowi nie pozbawia strony uprawnienia do skorzystania z pomocy prawnej.Stan faktyczny
Skarżący G. C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej, argumentując swoją trudną sytuację materialną. Wcześniej, postanowieniem z dnia 17 lipca 2007r., referendarz sądowy przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym ustanowienie adwokata. Wyznaczony adwokat nie uzyskał jednak pełnomocnictwa od skarżącego, a wyrok WSA oddalający skargę skarżącego uprawomocnił się. Skarżący podniósł, że adwokat odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej.Rozstrzygnięcie
Odmówiono G. C. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. na postanowienie Wojewody z dnia [...] marca 2007r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w zakresie wniosku skarżącego z dnia 31 października 2007r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia: odmówić G. C. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
-2-
sygn. akt: III SA/Lu 244/07
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2007r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu G. C. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 20 lipca 2007r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] zawiadomiła o wyznaczeniu adwokata dla G. C. w sprawie skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] marca 2007r., Nr [...].
Pismem z dnia 5 września 2007r., wyznaczony adwokat poinformował, iż podjął niezbędne działania celem skontaktowania się ze stroną oraz uzyskania od niej pełnomocnictwa, jednakże pomimo prób telefonicznych i listownych G. C. nie udzielił mu pełnomocnictwa.
Wyrokiem z dnia 6 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę G. C. Pisemne uzasadnienie wyroku zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 października 2007r.
W dniu 31 października 2007r. skarżący złożył na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy domagając się przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie przez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że domaga się ustanowienia adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej do NSA, a nie stać go na "wynajęcie adwokata" ponieważ jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Do wniosku załączył kserokopię pisma skierowanego do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], w którym stwierdza, iż zwrócił się do wyznaczonego dla niego przez Radę adwokata z prośbą o napisanie skargi kasacyjnej, jednakże adwokat odmówił i skierował do "WSA w Lublinie celem ustanowienia(...) innego pełnomocnika z urzędu".
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata referendarz sądowy stwierdził, iż wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego) jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Zgodnie natomiast z art. 244 § 2 ustawy p.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stwierdzić należy, że żądanie ustanowienia adwokata było już przedmiotem merytorycznego rozpoznania, bowiem postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 lipca 2007r. zostało skarżącemu przyznane prawo pomocy w całkowitym zakresie,
w tym uwzględnione zostało żądanie ustanowienia adwokata. Od powyższego postanowienia G. C. nie wniósł sprzeciwu, w związku z czym uzyskało ono skutki prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 3 p.p.s.a.). Kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata nie może zatem zostać uwzględniony, ponieważ jego uprawnienie w tym zakresie zostało już zrealizowane. Podkreślić również należy, że skoro skarżący uzyskał prawo pomocy w całkowitym zakresie przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, to obecnie nie istnieją koszty postępowania, do których opłacenia skarżący byłby zobowiązany.
Fakt, iż skarżący nie udzielił pełnomocnictwa adwokatowi wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką, nie pozbawia skarżącego uprawnienia do udzielenia pełnomocnictwa innemu adwokatowi, wskazanemu przez samorząd zawodowy stosownie do art. 253 ustawy p.p.s.a. Stronie korzystającej z prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika pozostawiono bowiem wybór zastępcy procesowego (art. 244 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Z tych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło