III SA/Lu 248/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P. z dnia [...] 2013 r., znak: [...], w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] 2013 r. A. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L.skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P. z dnia [...] 2013 r., znak: [...], w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. Zarządzeniem z dnia 28 marca 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, poświadczonego za zgodność z oryginałem, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone do rąk własnych skarżącego w dniu 9 kwietnia 2013 r. W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący nadesłał pismo, zatytułowane jako: "skarga", całkowicie odbiegające w swej treści od skargi z dnia 18 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Skarżący wniósł do sądu skargę w jednym tylko egzemplarzu. Należy przy tym zauważyć, że w sprawie oprócz skarżącego i organu występuje jeszcze uczestnik postępowania, któremu również powinien być doręczony odpis skargi. Pomimo wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi – w postaci nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem – skarżący obowiązku tego nie wypełnił. Nadesłane przezeń pismo z dnia 12 kwietnia 2013 r. jest całkowicie odmienne od pierwotnej skargi, a jedyna zbieżność polega na kwestionowaniu zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Zgodnie z aktualnymi poglądami orzecznictwa skoro skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który ma obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę, to brak odpisu skargi tylko dla doręczenia go organowi nie jest brakiem, który uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu. Inna natomiast sytuacja zachodzi wówczas, gdy w sprawie oprócz organu występują także inne strony i uczestnicy postępowania. Wtedy bowiem brak odpisów skargi celem ich doręczenia tym osobom stanowi taki brak skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić - w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania - do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., I OSK 2351/11, LEX nr 1149364). W badanej sprawie brakujący odpis skargi miał zostać przesłany właśnie uczestnikowi postępowania. W świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie cytowanego przepisu orzeczono jak w sentencji.