III SA/Lu 250/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis,, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie w przedmiocie przyznania pomocy na cel objęty PROW na lata 2014-2020 oddala skargę. W dniu [...] listopada 2016 r. M. K. (dalej jako: "wnioskodawczyni" lub "skarżąca"), w ramach konkursu ogłoszonego przez [...] L. G. D. (dalej jako "BLGD"), złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację w zakresie rozwijania działalności gospodarczej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 pt. "[...]". Wniosek o przyznanie pomocy został przekazany Zarządowi Województwa L. (dalej jako "organ"). W dniu przekazania wniosku o dofinansowanie do organu mieścił się on w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia. W wyniku oceny dokumentacji z naboru złożonej przez BLGD, na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. poz. 349 ze zm.) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. poz. 378 ze zm.), Zarząd Województwa L. odmówił przyznania pomocy, o którą ubiegała się skarżąca we wniosku o przyznanie pomocy - stwierdzając, iż Rada BLGD nieprawidłowo dokonała wyboru operacji do dofinansowania. O odmowie przyznania pomocy poinformowano skarżącą pismem z dnia [...] marca 2017 r. W wyniku złożonego przez wnioskodawczynię wezwania do usunięcie naruszenia prawa, Zarząd Województwa L. rozpatrzył wezwanie negatywnie i podtrzymał stanowisko w przedmiocie odmowy przyznania pomocy, o czym poinformowano skarżącą pismem z dnia [...] maja 2017 r. Organ wskazał, że wnioskodawca w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa twierdzi, że Zarząd nieprawidłowo interpretuje § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 1570 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a powyższego rozporządzenia, pomoc na operację w zakresie innym niż określony w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a jest przyznawana w wysokości określonej w LSR, lecz nie wyższej niż 70% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku podmiotu wykonującego działalność gospodarczą, do której stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Na podstawie wskazanego w rozporządzeniu warunku udzielenia wsparcia [...] L. G. D. określiła w LSR w odniesieniu do zakresu wsparcia na rozwijanie działalności gospodarczej, że intensywność pomocy z tego zakresu stanowi 70% kosztów kwalifikowalnych. Taka sama intensywność pomocy została wskazana w ogłoszeniu o naborze wniosków w ramach tego zakresu. W BLGD przyjęto, że wskazany poziom dofinansowania jest wartością stałą (pismo nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r.). Zgodnie z przyjętym założeniem na etapie oceny wstępnej operacji, złożonych w ramach naboru, we wszystkich wnioskach o przyznanie pomocy, w których wnioskodawca wpisał w sekcji B.IV pkt 5 poziom dofinansowania operacji niższy niż 70%, stwierdzono niezgodność z warunkami udzielenia wsparcia. Operacje te nie przeszły pozytywnie oceny wstępnej i nie zostały wybrane. Podejście BLGD w tym zakresie wydaje się niewłaściwe, w szczególności w sytuacji, gdy jednocześnie w lokalnych kryteriach wyboru operacji premiowany jest wkład własny wyższy od minimalnego, tj. wyższy niż 30%. BLGD jest podmiotem odpowiedzialnym za wdrażanie LSR. Zgodnie z §18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia pomoc jest przyznawana w wysokości określonej w LSR, co oznacza, że ustawodawca pozostawia kwestię ustalenia wysokości wsparcia na poziomie opracowanej i przyjętej przez BLGD strategii. W związku z powyższym należy przyjąć, że podejście BLGD do warunku przyznania pomocy jakim jest intensywność pomocy definiowana jako stała wartość wynosząca 70%, wydaje się zgodne z rozporządzeniem. Oczywistym jest, że w tej sytuacji premiowanie wkładu własnego wyższego niż 30% jest niekonsekwencją, niemniej jednak fakt ten nie narusza przepisów określonych w rozporządzeniu. W związku z powyższym nie można stwierdzić, że zostały naruszone przepisy prawa dotyczące poddziałania 19.2 w zakresie ustalania warunku przyznania pomocy jakim jest intensywność pomocy. Organ podkreślił, że dokonał szczegółowej analizy dokumentów dotyczących przedmiotowego naboru wniosków w zakresie podejścia BLGD do intensywności pomocy. Stwierdzono, że żaden ze złożonych wniosków nie spełnia warunku przyznania pomocy przyjętego przez LGD, tj. w każdym wniosku intensywność pomocy jest niższa niż 70%. Wnioski wybrane przez BLGD również nie spełniają tego warunku. W związku z powyższym żaden z wybranych przez LGD wniosków nie otrzyma wsparcia ze środków EFRROW w ramach poddziałania 19.2. Jednocześnie organ poinformował, że BLGD nie zastosowało się do art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 1146 ze zm.), a mianowicie nie przeprowadziła wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Zgodnie ze Strategią Rozwoju Lokalnego kierowanego przez Społeczność, rozdział VI - sposób wyboru i oceny operacji oraz Procedurą wyboru operacji (§ 3 pkt 1 ppkt 1 lit. a) intensywność pomocy dla operacji z zakresu "Rozwijanie działalności gospodarczej" [...] L. G. D. określiła na poziomie równym 70%, która jest wartością stałą. Działając wg. Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy BLGD wymagała, aby Wnioskodawca w sekcji B_IV wpisał poziom dofinansowania operacji zgodnie z informacją podaną w ogłoszeniu o naborze czyli zgodnie z LSR. We wszystkich złożonych wnioskach o przyznanie pomocy intensywność pomocy wynosiła mniej niż 70% kosztów kwalifikowalnych. Wnioski wybrane i wnioski nie wybrane były konsultowane w biurze LGD przed złożeniem. Wnioski, które zostały wybrane do dofinansowania, tj. wnioski podmiotów pośrednio i bezpośrednio związanych z LGD, w sekcji B_IV wniosku miały wpisany poziom dofinansowania 70%, natomiast wnioski nie wybrane do dofinansowania w sekcji B_IV wniosku miały wpisany poziom dofinansowania mniejszy niż 70%, jednak faktyczna intensywność pomocy we wszystkich przypadkach była poniżej wymaganych przez BLGD 70% kosztów kwalifikowalnych operacji, w związku z powyższym BLGD nie powinna była przyznać pomocy żadnemu podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie. Organ stwierdził, że na podstawie wskazanego w rozporządzeniu warunku udzielenia wsparcia B. L. G. D. określiła w LSR w odniesieniu do zakresu wsparcia na rozwijanie działalności gospodarczej, że intensywność pomocy z tego zakresu stanowi 70% kosztów kwalifikowalnych. Taka sama intensywność pomocy została wskazana w ogłoszeniu o naborze wniosków w ramach tego zakresu. Wszystkie wnioski złożone w ramach przedmiotowego naboru podlegały ocenie wstępnej podczas której BLGD weryfikowało zgodność z warunkami udzielenia wsparcia, między innymi zgodność z warunkiem stanowiącym, że intensywność pomocy wynosi 70 %. Zgodnie z informacjami przedstawionymi we wniosku o przyznanie pomocy intensywność pomocy, liczona jako % udział wnioskowanej kwoty pomocy w kwocie kosztów kwalifikowalnych wynosi 44,65 % (300.000 zł/67189,15 zł x 100% = 44,65%). Operacja nie spełnia zatem warunku udzielenia wsparcia określonego w LSR zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, zawartego jednocześnie z przyjętej przez BLGD strategii oraz określonego w ogłoszeniu o naborze wniosków. W związku z powyższym, zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 23 ust. 3 ustawy o RLKS odmawia się przyznania pomocy na przedmiotową operację. W zakończeniu poinformowano, że BLGD zmieniło LSR oraz dokumenty związane z jej realizacją. Zmiany te mają na celu wyeliminowanie wszelkich nieścisłości, które pojawiły się w ramach pierwszego przeprowadzonego naboru wniosków. BLGD wystąpiła do Zarządu Województwa z prośbą o ustalenie terminu nowego naboru wniosków, po jego akceptacji LGD ogłosi kolejny nabór wniosków, między innymi w ramach rozwijania działalności gospodarczej, na zasadach, które nie budzą wątpliwości interpretacyjnych. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na informację o odmowie przyznania wsparcia M. K. wniosła o uchylenie skarżonego rozstrzygnięcia w całości, zarzucając mu naruszenie art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, polegające na niewłaściwym zastosowaniu ww. przepisu ustawy przy błędnym przyjęciu, że operacja objęta wnioskiem z dnia [...] listopada 2016 r. nie spełnia warunku udzielenia wsparcia. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."). Na mocy odesłania zawartego w art. 146 § 1 p.p.s.a. powyższe zasady mają zastosowanie do odmowy przyznania pomocy albowiem zgodnie z art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 562 ze zm. – dalej jako "ustawa PROW 2014-2020",) w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z powyższych regulacji wynika zatem, że kontrola sądowoadministracyjna aktów, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 ustawy PROW 2014-2020 z uwagi na odpowiednie stosowanie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., odbywa się według kryterium legalności w rozumieniu art. 1 § 1 i § 2 p.p.s.a. Zaskarżony akt nie narusza przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy. Poczynione przez organ ustalenia faktyczne nie są sporne. Stwierdzić należy również, że organ dokonał właściwej wykładni przepisów prawa materialnego. W skardze wnioskodawczyni kwestionuje dokonaną przez organ wykładnię § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Odnosząc się do tego zarzutu w pierwszej kolejności należy przypomnieć regulacje prawne dotyczące przyznania pomocy finansowej w omawianym trybie. Przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER", regulują przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r., poz. 378 ze zm. – dalej jako "ustawa RLKS") oraz, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, przepisy przywoływanej już wyżej ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach tego poddziałania reguluje nadto rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 772 ze zm. – dalej jako "rozporządzenie PROW 2014-2020"). Zadania instytucji zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (Dz.U.UE.L.2013.347.320) oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, przy czym właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy, jest zarząd województwa - art. 23 ust. 3 ustawa RLKS, art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...), § 20 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy PROW 2014-2020 w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast art. 23 ust. 3 ustawa RLKS stanowi, że jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. W sprawie niniejszej odmówiono przyznania pomocy uznając, że w przypadku wniosku skarżącej nie spełniono warunku przyznania pomocy wynikającego z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Ze stanowiskiem takim nie zgadza się skarżąca, która odmiennie niż organ interpretuje § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia PROW 2014-2020. W ocenie Sądu, stawiane w tej kwestii zarzuty i twierdzenie, uznać należy za nieuzasadnione. Stwierdzić należy, że organ w sposób prawidłowy zinterpretował treść i znaczenie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia PROW 2014-2020. Przepis ten stanowi, że w przypadku podmiotu wykonującego działalność gospodarczą, do której stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, pomoc na operację w zakresie innym niż określony w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a), jest przyznawana w wysokości określonej w LSR, lecz nie wyższej niż 70% kosztów kwalifikowalnych. Treść powyższego jest jasna i jednoznaczna. Wynika z niego, że pomoc jest przyznawana w wysokości określonej w LSR (lokalnej strategii rozwoju). Zdanie drugie przedmiotowej normy w żaden sposób nie zmienia takiej konstatacji, albowiem wprowadza jedynie górną granicę pomocy, która nie może przewyższyć 70% kosztów kwalifikowalnych. Przepis ten należy rozumieć zatem w taki sposób, w jaki zinterpretował to organ, tj. że pomoc jest przyznawana w wysokości określonej w LSR, przy czym nie może ona przekroczyć 70% kosztów kwalifikowalnych. Przepis ten mógłby być rozumiany w sposób proponowany przez skarżącą wtedy, gdyby stanowił, że pomoc jest przyznawana w wysokości nie wyższej niż 70% kosztów kwalifikowalnych. Jednakże § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia PROW 2014-2020 ma inną treść, z której wynika, że pomoc jest przyznawana w wysokości określonej w LSR. W lokalnej strategii rozwoju (Strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczeństwo [...] L. G. D.), obowiązującej w 2016 r., postanowiono, że intensywność pomocy z tego zakresu stanowi 70% kosztów kwalifikowalnych. W LSR wysokość pomocy określono zatem wartością stałą, równą 70% kosztów kwalifikowalnych. W konsekwencji też, aby wniosek o przyznanie pomocy odpowiadał lokalnej strategii rozwoju oraz dyspozycji § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia PROW 2014-2020, powinien opiewać na pomoc w wysokości 70% kosztów kwalifikowalnych. Wniosek skarżącej nie odpowiadał temu warunkowi, albowiem dotyczył przyznania pomocy w kwocie mniejszej niż 70% kosztów kwalifikowalnych. Obligowało to organ do odmowy przyznania pomocy, z uwagi na niespełnienie warunków przyznania pomocy. Zgodzić należy się z tym, że brak było spójności pomiędzy LSR obowiązującą w 2016 r., w której intensywność pomocy określono jako wartość stałą równą 70% kosztów kwalifikowalnych, a lokalnymi kryteriami wyboru operacji w ramach wdrażania LSR przez [...] L. G. D., w których jako preferowane opisano operacje zakładające większy wkład własny wnioskodawcy, niż minimalny określony w LSR. Okoliczność ta została jednakże dostrzeżona i prawidłowo oceniona przez organ. Jak trafnie stwierdził organ tego rodzaju okoliczności wskazują na to, że BLGD nie zastosowało się do art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r., poz. 1146 ze zm. - dalej jako "ustawa wdrożeniowa"), a mianowicie nie przeprowadziło wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty i rzetelny. Przy przyznawaniu pomocy finansowej w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, na mocy odesłania zawartego w art. 30a ust. 3 ustawy PROW 2014-2020, ma także zastosowanie art. 37 ustawy wdrożeniowej, który nakazuje przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 jest określenie reguł wyboru w sposób jasny i precyzyjny, jednoznacznie określający konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Brak przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty i rzetelny dyskwalifikuje całą procedurę konkursową, co uzasadnia odmowę przyznania pomocy na podstawie wniosków złożonych w wadliwie przeprowadzonym konkursie, a co wprost odnieść należy również do wniosku skarżącej. W zakończeniu należy nadto wskazać, że Zarząd Województwa L. , dokonując analizy dokumentów dotyczących przedmiotowego naboru wniosków w zakresie podejścia LGD do intensywności pomocy, stwierdził, że żaden ze złożonych wniosków nie spełnia warunku przyznania pomocy przyjętego przez BLGD, tj. w każdym wniosku intensywność pomocy jest niższa niż 70%, przy czym również wnioski wybrane przez BLGD nie spełniają tego warunku. Jak twierdzi organ w związku z powyższym żaden z wybranych przez BLGD wniosków nie otrzyma wsparcia ze środków EFRROW w ramach poddziałania [...] organ wskazał, że BLGD zmieniło LSR oraz dokumenty związane z jej realizacją. Zmiany te mają na celu wyeliminowanie wszelkich nieścisłości, które pojawiły się w ramach pierwszego przeprowadzonego naboru wniosków. BLGD wystąpiła do Zarządu Województwa z prośbą o ustalenie terminu nowego naboru wniosków, po jego akceptacji BLGD ogłosi kolejny nabór wniosków, między innymi w ramach rozwijania działalności gospodarczej, na zasadach nie budzących wątpliwości interpretacyjnych. Powyższe oznacza, że wszyscy uczestnicy konkursu, w tym i skarżąca, będą mieli możliwość ponownego wzięcia udziału w konkursie, na zasadach, które nie budzą wątpliwości interpretacyjnych. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.