III SA/Lu 251/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 listopada 2017 r. sprawy ze skargi J. S. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia na cel objęty PROW na lata 2014-2020 oddala skargę. J. S. (dalej jako: "wnioskodawczyni" lub "skarżąca"), w ramach konkursu ogłoszonego przez B. Lokalną Grupę Działania (dalej jako "BLGD"), złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację w zakresie rozwijania działalności gospodarczej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 pt. "Budowa myjni samochodowej wraz z usługami towarzyszącymi" o znaku [...], który został wybrany przez BLGD. Wniosek o przyznanie pomocy został przekazany Zarządowi Województwa L. (dalej jako "organ"). W dniu przekazania wniosku o dofinansowanie do organu mieścił się on w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia. W wyniku oceny dokumentacji z naboru złożonej przez BLGD, na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. poz. 349 ze zm.) oraz art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. poz. 378 ze zm.), Zarząd Województwa L. odmówił przyznania pomocy, o którą ubiegała się skarżąca we wniosku o przyznanie pomocy - stwierdzając, iż Rada BLGD nieprawidłowo dokonała wyboru operacji do dofinansowania. O odmowie przyznania pomocy poinformowano skarżącą pismem z dnia [...] marca 2017 r. W wyniku złożonego przez wnioskodawczynię wezwania do usunięcie naruszenia prawa Zarząd Województwa L. rozpatrzył wezwanie negatywnie i podtrzymał stanowisko w przedmiocie odmowy przyznania pomocy, o czym poinformowano skarżącą pismem z dnia [...] maja 2017 r. Jak wskazał organ wnioskodawca w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa twierdzi, że Zarząd nieprawidłowo interpretuje § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 1570 ze zm.). Powyższy paragraf stanowi, że pomoc jest przyznawana w wysokości określonej w LSR, lecz nie wyższej niż 70% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku podmiotu wykonującego działalność gospodarczą, do której stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Warunki udzielenia wsparcia w ramach poddziałania 19.2 określa rozporządzenie. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia pomoc na operację w zakresie innym niż określony w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a jest przyznawana w wysokości określonej w LSR, lecz nie wyższej niż 70% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku podmiotu wykonującego działalność gospodarczą, do której stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Na podstawie wskazanego w rozporządzeniu warunku udzielenia wsparcia B. Lokalna Grupa Działania określiła w LSR w odniesieniu do zakresu wsparcia na rozwijanie działalności gospodarczej, że intensywność pomocy z tego zakresu stanowi 70% kosztów kwalifikowalnych. Taka sama intensywność pomocy została wskazana w ogłoszeniu o naborze wniosków w ramach tego zakresu. W BLGD przyjęto, że wskazany poziom dofinansowania jest wartością stałą (pismo nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r.). Zgodnie z przyjętym założeniem na etapie oceny wstępnej operacji, złożonych w ramach naboru, we wszystkich wnioskach o przyznanie pomocy, w których wnioskodawca wpisał w sekcji B.IV pkt 5 poziom dofinansowania operacji niższy niż 70%, stwierdzono niezgodność z warunkami udzielenia wsparcia. Operacje te nie przeszły pozytywnie oceny wstępnej i nie zostały wybrane. Podejście BLGD w tym zakresie wydaje się niewłaściwe, w szczególności w sytuacji, gdy jednocześnie w lokalnych kryteriach wyboru operacji premiowany jest wkład własny wyższy od minimalnego, tj. wyższy niż 30%. Niemniej jednak, to BLGD jest podmiotem odpowiedzialnym za wdrażanie LSR. Zgodnie z §18 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia pomoc jest przyznawana w wysokości określonej w LSR, co oznacza, że ustawodawca pozostawia kwestię ustalenia wysokości wsparcia na poziomie opracowanej i przyjętej przez BLGD strategii. W związku z powyższym należy przyjąć, że podejście BLGD do warunku przyznania pomocy jakim jest intensywność pomocy definiowana jako stała wartość wynosząca 70%, wydaje się zgodne z Rozporządzeniem. Oczywistym jest, że w tej sytuacji premiowanie wkładu własnego wyższego niż 30% jest niekonsekwencją, niemniej jednak fakt ten nie narusza przepisów określonych w rozporządzeniu. W związku z powyższym nie można stwierdzić, że zostały naruszone przepisy prawa dotyczące poddziałania 19.2 w zakresie ustalania warunku przyznania pomocy jakim jest intensywność pomocy. Organ podkreślił, że dokonał szczegółowej analizy dokumentów dotyczących przedmiotowego naboru wniosków w zakresie podejścia BLGD do intensywności pomocy. Stwierdzono, że żaden ze złożonych wniosków nie spełnia warunku przyznania pomocy przyjętego przez LGD, tj. w każdym wniosku intensywność pomocy jest niższa niż 70%. Wnioski wybrane przez BLGD również nie spełniają tego warunku. W myśl art. 23 ust. 3 ustawy o RLKS "Jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b Rozporządzenia nr 1303/2013". W związku z powyższym żaden z wybranych przez LGD wniosków nie otrzyma wsparcia ze środków EFRROW w ramach poddziałania 19.2. Jednocześnie organ poinformował, że BLGD nie zastosowało się do art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 1146 ze zm.), a mianowicie nie przeprowadziła wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Zgodnie ze Strategią Rozwoju Lokalnego kierowanego przez Społeczność, rozdział VI - sposób wyboru i oceny operacji oraz Procedurą wyboru operacji (§ 3 pkt 1 ppkt 1 lit. a) intensywność pomocy dla operacji z zakresu "Rozwijanie działalności gospodarczej" B. Lokalna Grupa Działania określiła na poziomie równym 70%, która jest wartością stałą. Działając wg. Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy BLGD wymagała, aby Wnioskodawca w sekcji B_IV wpisał poziom dofinansowania operacji zgodnie z informacją podaną w ogłoszeniu o naborze czyli zgodnie z LSR. We wszystkich złożonych wnioskach o przyznanie pomocy intensywność pomocy wynosiła mniej niż 70% kosztów kwalifikowalnych. Wnioski wybrane i wnioski nie wybrane były konsultowane w biurze LGD przed złożeniem. Wnioski, które zostały wybrane do dofinansowania, tj. wnioski podmiotów pośrednio i bezpośrednio związanych z LGD, w sekcji B_IV wniosku miały wpisany poziom dofinansowania 70%, natomiast wnioski nie wybrane do dofinansowania w sekcji B_IV wniosku miały wpisany poziom dofinansowania mniejszy niż 70%, jednak faktyczna intensywność pomocy we wszystkich przypadkach była poniżej wymaganych przez BLGD 70% kosztów kwalifikowalnych operacji, w związku z powyższym BLGD nie powinna była przyznać pomocy żadnemu podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie. Organ stwierdził, że na podstawie wskazanego w rozporządzeniu warunku udzielenia wsparcia B. Lokalna Grupa Działania określiła w LSR w odniesieniu do zakresu wsparcia na rozwijanie działalności gospodarczej, że intensywność pomocy z tego zakresu stanowi 70% kosztów kwalifikowalnych. Taka sama intensywność pomocy została wskazana w ogłoszeniu o naborze wniosków w ramach tego zakresu. Wszystkie wnioski złożone w ramach przedmiotowego naboru podlegały ocenie wstępnej podczas której BLGD weryfikowało zgodność z warunkami udzielenia wsparcia, między innymi zgodność z warunkiem stanowiącym, że intensywność pomocy wynosi 70 %. Zgodnie z informacjami przedstawionymi we wniosku o przyznanie pomocy intensywność pomocy, liczona jako % udział wnioskowanej kwoty pomocy w kwocie kosztów kwalifikowalnych wynosi 32,96 % (300.000 zł/910.273,69 zł x 100% = 32,96%). Operacja nie spełnia zatem warunku udzielenia wsparcia określonego w LSR zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, zawartego jednocześnie z przyjętej przez BLGD strategii oraz określonego w ogłoszeniu o naborze wniosków. W związku z powyższym, zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 23 ust. 3 ustawy o RLKS odmawia się przyznania pomocy na przedmiotową operację. W zakończeniu poinformowano, że BLGD zmieniło LSR oraz dokumenty związane z jej realizacją. Zmiany te mają na celu wyeliminowanie wszelkich nieścisłości, które pojawiły się w ramach pierwszego przeprowadzonego naboru wniosków. BLGD wystąpiła do Zarządu Województwa z prośbą o ustalenie terminu nowego naboru wniosków, po jego akceptacji LGD ogłosi kolejny nabór wniosków, między innymi w ramach rozwijania działalności gospodarczej, na zasadach nie budzących wątpliwości interpretacyjnych. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na informację o odmowie przyznania wsparcia J. S. wniosła o uchylenie skarżonego rozstrzygnięcia w całości, zarzucając mu naruszenie art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, polegające na niewłaściwym zastosowaniu ww. przepisu ustawy przy błędnym przyjęciu, że operacja objęta wnioskiem z dnia 9.11.2016 r. nie spełnia warunku udzielenia wsparcia. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie decyzji następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub prawo materialne, w zakresie mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a.). Na mocy odesłania zawartego w art. 146 § 1 p.p.s.a. powyższe zasady mają zastosowanie do odmowy przyznania pomocy albowiem zgodnie z art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 562 ze zm. – dalej jako "ustawa PROW 2014-2020",) w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z powyższych regulacji wynika zatem, że kontrola sądowoadministracyjna aktów, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 ustawy PROW 2014-2020 z uwagi na odpowiednie stosowanie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., odbywa się według kryterium legalności w rozumieniu art. 1 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, ponieważ zaskarżony akt nie narusza przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. mogłoby stanowić przesłankę do jego uchylenia. Poczynione przez organ ustalenia faktyczne nie budzą wątpliwości, przy czym nie były one kwestionowane przez stronę. Stwierdzić należy również, że organ dokonał właściwej wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, jak też prawidłowo zastosował normy prawne do bezspornych w sprawie ustaleń faktycznych. We wniesionej do sądu administracyjnego skardze wnioskodawczyni kwestionuje dokonaną przez organ wykładnię § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Odnosząc się do tego zarzutu w pierwszej kolejności należy przypomnieć regulacje prawne dotyczące przyznania pomocy finansowej w omawianym trybie. Przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER", regulują przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r., poz. 378 ze zm. – dalej jako "ustawa RLKS") oraz, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, przepisy przywoływanej już wyżej ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach tego poddziałania reguluje nadto rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 772 ze zm. – dalej jako "rozporządzenie PROW 2014-2020"). Zadania instytucji zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (Dz.U.UE.L.2013.347.320) oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, przy czym właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy, jest zarząd województwa (art. 23 ust. 3 ustawa RLKS, art. 35 ust. 1 ustawy PROW 2014-2020; § 20 ust. 3 rozporządzenia PROW 2014-2020). Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy PROW 2014-2020 w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast art. 23 ust. 3 ustawa RLKS stanowi, że jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. W sprawie Zarząd Województwa L. odmówił przyznania pomocy uznając, że w przypadku wniosku skarżącej nie spełniono warunku przyznania pomocy wynikającego z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Ze stanowiskiem takim nie zgadza się skarżąca, która odmiennie niż organ interpretuje § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia PROW 2014-2020. W ocenie Sądu, stawiane w tej kwestii zarzuty i twierdzenie, uznać należy za nieuzasadnione. Wbrew odmienny wywodom skarżącej stwierdzić należy, że organ w sposób prawidłowy zinterpretował treść i znaczenie przepisu § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia PROW 2014-2020. Przepis ten stanowi, że w przypadku podmiotu wykonującego działalność gospodarczą, do której stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, pomoc na operację w zakresie innym niż określony w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a), jest przyznawana w wysokości określonej w LSR, lecz nie wyższej niż 70% kosztów kwalifikowalnych. Treść powyższego przepisu jest jasna i jednoznaczna. Wynika z niego, że pomoc jest przyznawana w wysokości określonej w LSR (lokalnej strategii rozwoju). Zdanie drugie przedmiotowej normy w żaden sposób nie zmienia takiej konstatacji, albowiem wprowadza jedynie górną granicę pomocy, która nie może przewyższyć 70% kosztów kwalifikowalnych. Przepis ten należy rozumieć zatem w taki sposób, w jaki wyłożył to organ, tj. że pomoc jest przyznawana w wysokości określonej w LSR, przy czym nie może ona przekroczyć 70% kosztów kwalifikowalnych. Przepis ten mógłby być rozumiany w sposób proponowany przez skarżącą wtedy, gdyby stanowił, że pomoc jest przyznawana w wysokości nie wyższej niż 70% kosztów kwalifikowalnych. Jednakże § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia PROW 2014-2020 ma inną treść, z której wynika, że pomoc jest przyznawana w wysokości określonej w LSR. W lokalnej strategii rozwoju (Strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczeństwo B. Lokalnej Grupy Działania), obowiązującej w 2016 r., postanowiono, że intensywność pomocy z tego zakresu stanowi 70% kosztów kwalifikowalnych. W LSR wysokość pomocy określono zatem wartością stałą, równą 70% kosztów kwalifikowalnych. W konsekwencji też, aby wniosek o przyznanie pomocy odpowiadał lokalnej strategii rozwoju oraz dyspozycji § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia PROW 2014-2020, powinien opiewać na pomoc w wysokości 70% kosztów kwalifikowalnych. Wniosek skarżącej nie odpowiadał temu warunkowi, albowiem dotyczył przyznania pomocy w kwocie mniejszej niż 70% kosztów kwalifikowalnych. Powyższe obligowało organ do odmowy przyznania pomocy, z uwagi na niespełnienie warunków przyznania pomocy. Niewątpliwie zgodzić należy się z tym, że brak było spójności pomiędzy LSR obowiązującą w 2016 r., w której intensywność pomocy określono jako wartość stałą równą 70% kosztów kwalifikowalnych, a lokalnymi kryteriami wyboru operacji w ramach wdrażania LSR przez B. Lokalną Grupę Działania, w których jako preferowane opisano operacje zakładające większy wkład własny wnioskodawcy, niż minimalny określony w LSR. Okoliczność ta została jednakże dostrzeżona i prawidłowo oceniona przez organ. Jak trafnie stwierdził organ tego rodzaju okoliczności wskazują na to, że BLGD nie zastosowało się do art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r., poz. 1146 ze zm. - dalej jako "ustawa wdrożeniowa"), a mianowicie nie przeprowadziło wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty i rzetelny. Przy przyznawaniu pomocy finansowej w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, na mocy odesłania zawartego w art. 30a ust. 3 ustawy PROW 2014-2020, ma także zastosowanie art. 37 ustawy wdrożeniowej, który nakazuje przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 jest określenie reguł wyboru w sposób jasny i precyzyjny, jednoznacznie określający konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. W przedmiotowej sprawie określenia tego rodzaj jasnych i jednoznacznych reguł zabrakło. Co więcej u podstaw naboru i oceny wniosków legły dwie wzajemnie sprzeczne, wzajemnie się wykluczające regulacje w postaci lokalnej strategii rozwoju (Strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczeństwo B. Lokalnej Grupy Działania) oraz lokalnych kryteriów wyboru operacji w ramach wdrażania LSR przez B. Lokalną Grupę Działania. Brak przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty i rzetelny dyskwalifikuje całą procedurę konkursową, co uzasadnia odmowę przyznania pomocy na podstawie wniosków złożonych w wadliwie przeprowadzonym konkursie, a co wprost odnieść należy również do wniosku skarżącej. W zakończeniu należy nadto wskazać, że Zarząd Województwa L., dokonując analizy dokumentów dotyczących przedmiotowego naboru wniosków w zakresie podejścia LGD do intensywności pomocy, stwierdził, że żaden ze złożonych wniosków nie spełnia warunku przyznania pomocy przyjętego przez BLGD, tj. w każdym wniosku intensywność pomocy jest niższa niż 70%, przy czym również wnioski wybrane przez BLGD nie spełniają tego warunku. Jak stwierdzi organ w związku z powyższym żaden z wybranych przez BLGD wniosków nie otrzyma wsparcia ze środków EFRROW w ramach poddziałania 19.2. Nadto organ wskazał, że BLGD zmieniło LSR oraz dokumenty związane z jej realizacją. Zmiany te mają na celu wyeliminowanie wszelkich nieścisłości, które pojawiły się w ramach pierwszego przeprowadzonego naboru wniosków. BLGD wystąpiła do Zarządu Województwa z prośbą o ustalenie terminu nowego naboru wniosków, po jego akceptacji BLGD ogłosi kolejny nabór wniosków, między innymi w ramach rozwijania działalności gospodarczej, na zasadach nie budzących wątpliwości interpretacyjnych. Powyższe oznacza, że wszyscy uczestnicy konkursu, w tym i skarżąca, będą mieli możliwość ponownego wzięcia udziału w konkursie, na zasadach nie budzących wątpliwości interpretacyjnych. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.