III SA/Lu 252/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na pismo Starosty z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania na likwidację barier technicznych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. w zakresie wniosku radcy prawnego A.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać radcy prawnemu A.K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2007 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 16 sierpnia 2007 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Lublinie zawiadomiła Sąd, iż wyznaczyła w sprawie, radcę prawnego z urzędu w osobie A.K.. W dniu 21 października 2007 r. wyznaczony z urzędu radca prawny złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 czerwca 2007 r. o odrzuceniu skargi, przedłożyła jednocześnie sporządzoną opinię prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony z urzędu radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wysokość tej stawki wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Przysługujące wynagrodzenie, wyznaczonemu radcy prawnemu, sprowadza się do kwoty 120 zł powiększone o stawkę podatku od towarów i usług, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.