III SA/Lu 253/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca),, Sędzia SO del. Robert Hałabis, Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe do czasu wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II OPS 1/11. III SA/Lu 253/11 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] marca 2011 r., wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.), Wojewoda L. po rozpatrzeniu odwołania D. S. od decyzji Zastępcy Dyrektora Wydziału Spraw Administracyjnych, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta L. z dnia [...] stycznia 2011 r., orzekającej o wymeldowaniu D. S. z pobytu stałego z lokalu przy ul. K. [....] w L., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Powodem uchylenia decyzji organu pierwszej instancji było niezastosowanie się do oceny prawnej i wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zawartych w wyroku z dnia 23 września 2010 r. w sprawie sygn. III SA/Lu 38/10. W powołanym wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż strona podlegająca wymeldowaniu z miejsca pobytu stałego posiada zameldowanie na pobyt czasowy, co wyklucza możliwość jej wymeldowania, chyba że czasowe zameldowanie zostanie uznane za dokonane w niezgodzie z ustawą. W ocenie organu odwoławczego, z uwagi na to, że w przedmiotowej sprawie nadal występują wątpliwości, co do faktycznego charakteru pobytu strony w miejscu zameldowania czasowego, organ pierwszej instancji winien wyjaśnić te wątpliwości. Na powyższą decyzję E. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, w sytuacji, gdy organ ten przeprowadził postępowanie wyjaśniające co do faktycznego charakteru pobytu D. S. w miejscu zameldowania czasowego oraz 2) naruszenie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm.) w związku z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., przez dowolne przyjęcie, iż decyzja o wymeldowaniu wydana na podstawie tego unormowania, nie może być podstawą do weryfikacji zameldowania D. S. na pobyt czasowy. Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Sądowi rozpoznającemu sprawę wiadome jest z urzędu, iż w dniu 11 kwietnia 2011 r. Rzecznik Praw Obywatelskich w związku z ujawnionymi rozbieżnościami w orzecznictwie sądów administracyjnych skierował na podstawie art. 264 § 2 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie następującego zagadnienia prawnego: "Czy stroną postępowania o wymeldowanie (zameldowanie) w rozumieniu art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego jest wyłącznie osoba, co do wymeldowania (zameldowania) której toczy się postępowanie administracyjne, czy też przymiot strony przysługuje także podmiotowi posiadającemu tytuł prawny do lokalu, w którym w/w osoba jest zameldowana (ma zostać zameldowana)?". Wniosek został zarejestrowany w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą II OPS 1/11. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze rozbieżności występujące w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynikające z różnej interpretacji art. 28 k.p.a. w sprawach meldunkowych, potrzebę ich wyeliminowania i zapewnienia jednolitości orzecznictwa, zasadnym jest, by do czasu rozstrzygnięcia wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich przez Naczelny Sąd Administracyjny postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.