III SA/Lu 253/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 596/22, wydanym w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie nr 14 Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia 20 października 2022 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienia postępowania. Wyrokiem z dnia 14 listopada 2024 r. wydanym w sprawie sygn. akt III SA/Lu 596/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Z. K. na postanowienie nr 14 Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia 20 października 2022 r., który utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia 8 września 2022 r. (nr [...]) o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia 7 września 2021 r. Nr [...]. Wskazany wyrok uprawomocnił się w dniu 28 stycznia 2025 r. (k. 127 dołączonych akt sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 596/22). W piśmie z dnia 25 kwietnia 2025 r., oznaczonym jako "Wniosek o uzupełnienie lub dokonanie wykładni postanowienia oraz sprostowanie omyłki w treści jego uzasadnienia" skarżący Z. K. podniósł, że w jego ocenie spełnione zostały przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt III SA/Lu 596/22, ponieważ orzeczenie to jest prawomocne, uprawomocniło się z dniem 26 stycznia 2025 r., zachował trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie oraz jako postawę wznowienia podał fakt nienależytej reprezentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, ponieważ nie została oparta na rzeczywistej ustawowej podstawie wznowienia. Wskazana przez stronę podstawa wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego określona w art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a.") w związku z art. 270 p.p.s.a. – nie wystąpiła. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale dotyczącym wznowienia postępowania, to jest Dziale VII tej ustawy – można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie do art. 271 pkt 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Zdolność sądowa i procesowa zostały ustawowo zdefiniowane w art. 25 i 26 p.p.s.a. Osoba fizyczna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa) od chwili urodzenia aż do śmierci. Zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Natomiast podstawa braku należytej reprezentacji, jeżeli chodzi o osoby fizyczne, dotyczy tych sytuacji, w których osoby fizyczne nie mają zdolności do czynności prawnych i z tej przyczyny w postępowaniu sądowym muszą być reprezentowane przez przedstawicieli ustawowych (art. 26 i 27 p.p.s.a.). Wskazuje też na to treść art. 277 p.p.s.a., gdzie w kontekście braku należytej reprezentacji mówi się o przedstawicielu ustawowym strony. Skarżący nie wykazał, aby nie miał zdolności do czynności prawnych np. na skutek prawomocnego orzeczenia o ubezwłasnowolnieniu całkowitym. Natomiast za brak należytej reprezentacji nie można uznać faktu, że skarżący nie był reprezentowany przez adwokata lub radcę prawnego (zob. post. WSA w Gdańsku z 1 października 2004 r., II SA/Gd 246/04). Skarżący nie wykazał również, że na skutek naruszenia przepisów prawa był pozbawiony możności działania. Wprost przeciwnie, skarżący podejmuje czynności procesowe terminowo oraz w sposób precyzyjny formułuje swoje żądania i uzasadnia je ze swoistą swadą. W konsekwencji, ponieważ z treści skargi o wznowienie postępowania nie sposób wywieść, aby skarga ta oparta została na którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego, to tego rodzaju brak określony w art. 280 § 1 p.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi. Z przytoczonych względów – na wskazanej podstawie prawnej – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.