III SA/Lu 254/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 29 sierpnia 2016 r. o pozostawieniu wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. referendarza sądowego pozostawiono powyższy wniosek (z dnia 11 kwietnia 2016 r.) bez rozpoznania. W uzasadnieniu wyjaśniono między innymi, że wezwaniem z dnia 19 lipca 2016 r. pełnomocnik strony został wezwany do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie na wniosku podpisu skarżącego, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie to doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 lipca 2016 r. pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 18 stycznia 2016 r. W związku z tym zastosowanie w sprawie znajduje przepis art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 252 § 1 p.p.s.a.). Oświadczenia, o których mowa w art. § 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia". Klauzula ta zastępuje pouczenie sądu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia (art. 252 § 1a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jak słusznie zauważył referendarz sądowy wniosek z dnia 11 kwietnia 2016 r. o przyznanie skarżącemu prawa pomocy nie został podpisany przez skarżącego ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy, lecz przez jego pełnomocnika. Przepis art. 252 p.p.s.a. został zmieniony przez dodanie do wymienionego unormowania § 1a, dotyczącego obowiązku wnioskującego o prawo pomocy składania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia (zmiany wprowadzone ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - obowiązujące od 15 sierpnia 2015 r. Obecnie, w przeciwieństwie do poprzedniego stanu prawnego, istnieje podstawa prawna do pociągnięcia do odpowiedzialności karnej wnioskodawcy, który podał nieprawdziwe dane o swojej sytuacji majątkowej, dochodowej i rodzinnej. Pogląd prawny wyrażony w sprzeciwie z dnia 15 września 2016 r., że wniosek w takim przypadku może być opatrzony podpisem pełnomocnika jest nieaktualny. W tym stanie rzeczy zasadnie pozostawiono wniosek skarżącego bez rozpoznania. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł o utrzymaniu w mocy skarżonego zarządzenia z dnia 29 sierpnia 2016 r.