III SA/Lu 254/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 - w zakresie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2016 r. sygn. akt III SA/Lu 254/16 postanawia: odrzucić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 24 marca 2016 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw od w/w zarządzenia. Po rozpoznaniu sprzeciwu postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie z dnia 24 marca 2016 r. Pismem z dnia 18 maja 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), które zmieniły zasady rozpoznawania sprzeciwu. W myśl art. 260 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu mającym zastosowanie do niniejszej sprawy, rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Skoro z art. 260 § 2 p.p.s.a. wynika, że wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza orzeka jako sąd drugiej instancji, oczywistym jest, że na postanowienie sądu nie służy już zażalenie. Postanowienie zakończyło postępowanie w sprawie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji zażalenie skarżącego należy uznać za niedopuszczalne i jako takie odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd postanowił jak w sentencji.