III SA/Lu 254/19

PostanowienieWSA w Lublinie2019-08-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Ibrom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo wzywające do zapłaty zaległych opłat za lokal mieszkalny, wynikające ze stosunku cywilnoprawnego, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do jego właściwości. Pismo wzywające do zapłaty zaległych opłat za lokal mieszkalny, wynikające ze stosunku cywilnoprawnego, nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwość sądu administracyjnego w tym zakresie jest zamknięta.
Stan faktyczny
Skarżący K. H. zaskarżył pismo Gminy L. z dnia [...] grudnia 2018 r., którym wezwano go do zapłaty zaległych opłat za lokal mieszkalny. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną ani aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na pismo Gminy L. z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wezwania do zapłaty postanawia: odrzucić skargę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie K. H. (dalej jako "skarżący") zaskarżył pismo Gminy L. z dnia [...] grudnia 2018 r., w którym skarżącego wezwano do uregulowania w terminie miesiąca od daty otrzymania wezwania do zapłaty zaległych opłat za lokal mieszkalny przy ulicy [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na to, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, ani aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog rozstrzygnięć organu, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zawarty w powołanym wyżej przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a., ma charakter zamknięty. Zaskarżenie aktów lub czynności niewymienionych w tym przepisie oznacza, że zainicjowana przez dany podmiot sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest pismo Gminy L. reprezentowanej przez Zarząd Nieruchomości Komunalnych w L., w którym organ wzywa skarżącego do uregulowania w terminie miesiąca od daty otrzymania wezwania do zapłaty zaległych opłat za lokal mieszkalny przy ulicy [...]. Zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, ani aktem lub czynnością, o których mowa w przepisie art. 3 p.p.s.a., na który przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Z załączonych do skargi kopii dokumentów wynika, że zobowiązanie istniejące pomiędzy skarżącym a Zarządem Nieruchomości Komunalnych w L. ma swoje źródło w stosunku cywilnoprawnym. Z pouczenia zamieszczonego w wezwaniu wynika, że w konsekwencją nieuregulowania zaległych opłat będzie wypowiedzenie najmu i skierowanie sprawy do postępowania sądowego o nakazanie opróżnienia lokalu i zwrot należności wraz z kosztami postępowania sądowego. Skoro zatem wezwanie do zapłaty wynika ze stosunku cywilnoprawnego ewentualne roszczenia skarżącego należy wywodzić również w trybie cywilnym. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarga na powyższe pismo nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych. Z tej przyczyny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło