III SA/Lu 255/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2018 r., nr [...] w przedmiocie wmeldowania z pobytu stałego - w zakresie wniosku A. S. o wstrzymanie zaskarżonej decyzji i decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2018 r., nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2018 r. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w którym akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. S. (dalej jako "skarżący") wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody i decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2018 r., nr [...] o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego przy ulicy [...] w B. P.. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W niniejszej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji powołał się wprawdzie na przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże nie przedstawił rzeczowych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumenty podnoszone przez skarżącego w uzasadnieniu skargi, dotyczące jego sytuacji rodzinnej i okoliczności wymeldowania, odnoszą się w istocie do przedmiotu sprawy administracyjnej, czyli wymeldowania z pobytu stałego. Podnieść również należy, że decyzja o wymeldowaniu – co do zasady – nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Celem decyzji o wymeldowaniu jest aktualizacja danych ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, akceptowany przez Sąd w niniejszej sprawie, że decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego (vide wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. sygn. akt K 20/01; postanowienia NSA z dnia: 24 października 2013 r., sygn. akt II OZ 914/13; 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 976/13; 9 grudnia 2013 r., sygn. akt II OZ 1146/13 i 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II OZ 1189/13). Brak wskazania przez skarżącego należycie uprawdopodobnionych okoliczności przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...] 2018 r.