III SA/Lu 256/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis Sędzia WSA Ewa Ibrom Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 lipca 2019 r. sprawy ze skargi G. P. na rozstrzygnięcie protestu Inne z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu. oddala skargę. G. P. reprezentowana przez Wójta G. P. (dalej jako strona skarżąca albo wnioskodawca) w dniu [...] lipca 2018 r. zwróciła się do Zarządu Województwa L. z wnioskiem o udzielenie dofinansowania na realizację projektu "Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w m. T. i T. – K.. Rozbudowa oczyszczalni ścieków w P. – II etap". Wniosek został złożony w ramach konkursu nr RPLU.06.04.00-IZ.00-06-001/18 dla Działania 6.4 Gospodarka wodno-ściekowa Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2014-2020. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r. wnioskodawca został poinformowany przez Instytucję Zarządzającą RPO WL, że wniosek o dofinansowanie, po przeprowadzeniu oceny formalnej przez Komisję Oceny Projektów (dalej jako KOP), został oceniony negatywnie. Uzasadniając informację o negatywnej ocenie projektu organ wskazał, że wnioskodawca nie spełnił kryterium formalnego poprawności: "Informacje we wniosku i załącznikach są spójne, poprawne i zgodne z obowiązującymi dokumentami składającymi się na Regulamin konkursu/Zasady wyboru projektów do dofinansowania w trybie pozakonkursowym Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2014-2020". Niespełnienie kryterium formalnego poprawności odnosiło się do pytań cząstkowych nr 7, nr 8 i nr 9. Na etapie oceny formalnej, pismem z dnia [...] marca 2019 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia/poprawienia wniosku w terminie 10 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem negatywnej oceny projektu. Wezwanie w zakresie "Uwag do projektu z zakresu dokumentacji OOŚ-ocena formalna" dotyczyło m.in. (uwaga 6 lit. a) wskazania, że zgodnie z regulaminem konkursu dla przedsięwzięć kwalifikujących się do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w załączniku 2e należy zamieścić dokumentację z postępowania w sprawie wydania decyzji. Zobowiązano również do przedłożenia dokumentacji umożliwiającej weryfikację zakresu przedsięwzięcia objętego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, tj.: wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, mapy z trasą kanalizacji w T. stanowiącej załącznik do karty informacyjnej przedsięwzięcia, dokumentu potwierdzającego podanie do publicznej wiadomości postanowienia w sprawie niestwierdzenia potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko oraz dokumentu potwierdzającego podanie do publicznej wiadomości informacji o wydaniu zezwolenia na realizację inwestycji – wydanego pozwolenia na budowę. Jednocześnie poinformowano wnioskodawcę, że zakres przedsięwzięcia z postępowania środowiskowego, w szczególności w karcie informacyjnej i samej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz stanowiącej jej załącznik charakterystyce przedsięwzięcia powinien być spójny z zakresem wniosku o dofinansowanie oraz udzielonymi zezwoleniami na realizację inwestycji. W sprawie występowały bowiem niespójności w uzyskanym pozwoleniu na budowę z przedłożoną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczące długości sieci kanalizacyjnej, projektowanych przydomowych przepompowni i działek ewidencyjnych wpisanych w przedmiotowych decyzjach. Ponadto w zakresie "Uwag do projektu z zakresu dokumentacji OOŚ-ocena formalna" wnioskodawcę wezwano (uwaga 6 lit. b) do załączenia dokumentu potwierdzającego podanie do publicznej wiadomości, informacji o wydaniu zezwolenia na realizację inwestycji – wydanego pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w dniu [...] marca 2019 r. złożył pakiet z uzupełnieniami (ID pakietu 22649). Na podstawie złożonej dokumentacji Komisja Oceny Projektów uznała, że w odniesieniu do przekazanych uwag wnioskodawca nie wyjaśnił w sposób dostateczny niespójności uzyskanego pozwolenia na budowę z wydaną dla przedsięwzięcia decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Przede wszystkim nie wyjaśnił rozbieżności co do wszystkich działek objętych pozwoleniem na budowę, które nie zostały objęte decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Tłumacząc niespójność w tym zakresie wnioskodawca podał jako przyczynę bardzo intensywny podział działek i przedstawił przykładową tabelę podziału nieruchomości. Organ podniósł, że przedmiotowa tabela odnosi się jedynie do części nieruchomości, a ponadto analiza porównawcza mapy ewidencyjnej obrazującej przebieg sieci kanalizacyjnej, stanowiącej element dokumentacji środowiskowej oraz mapy ewidencyjnej będącej częścią dokumentacji zatwierdzonej w pozwoleniu na budowę, wykazała liczne niespójności wskazujące na szerszy zakres pozwolenia na budowę. Organ uznał za niewystarczające wyjaśnienia wnioskodawcy, że kosztami kwalifikowalnymi objęto wyłącznie zakres wynikający z decyzji środowiskowej, tj. 14.229 m, bowiem nie zostało to poparte rozdzieleniem nieruchomości, na których będzie realizowany zakres inwestycji, objętej kosztami kwalifikowalnymi i niekwalifikowalnymi. Ponadto organ podkreślił, że w odpowiedzi na uwagę 6 lit. b wnioskodawca poinformował o załączeniu pisma Starostwa Powiatowego w Ł. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] W przedmiotowym piśmie poinformowano, że nie podano do publicznej wiadomości informacji o wydaniu decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w zakresie rozbudowy oczyszczalni ścieków w m. T. . W ocenie organu, w odpowiedzi na tą uwagę, nie załączono wymaganego Regulaminem konkursu, obwieszczenia o wydaniu decyzji. Organ podniósł, że zgodnie z zapisami Rozdziału VI. Podrozdziału 6.1.2. Ocena formalna, pkt 15 Regulaminu konkursu nr RPLU.06.04.00-IZ.00-06-001/18, niedokonanie przez wnioskodawcę wszystkich uzupełnień/poprawek wskazanych w wezwaniu, dokonanie nieprawidłowych uzupełnień/poprawek, niezłożenie wyjaśnień lub złożenie wyjaśnień niedostatecznych (tj. takich, których treść nie pozwala uznać kryterium poprawności za spełnione) stanowi podstawę negatywnej oceny wniosku. Z powodu złożenia niedostatecznych wyjaśnień i braku pełnego odniesienia się do uwagi nr 6 lit. a i lit. b, projekt uzyskał negatywną ocenę co do pytań cząstkowych nr 7, 8 i 9, w związku z czym nie spełnił kryterium formalnego poprawności. Od negatywnej oceny projektu wnioskodawca pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. złożył protest podnosząc, że nie zgadza się dokonaną oceną kryterium formalnego poprawności. Podkreślił, że porównanie załącznika mapowego do wniosku o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych z dnia [...] kwietnia 2011 r. do mapy stanowiącej załącznik nr 1 do decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., uwidacznia, że dotyczą one tego samego obszaru. Dodatkowo w załącznikach mapowych do projektu budowlanego nr 2a, 3a i 4a zaznaczono kolorem zielonym działki powstałe po podziałach, a projekty zagospodarowania terenu stanowiące załączniki graficzne do projektu budowlanego zatwierdzonego pozwoleniem na budowę, zostały złożone w odpowiedzi na uwagę nr 8a. W ocenie wnoszącego protest nie jest również zasadny zarzut braku stwierdzenia rozdzielenia nieruchomości, na których będzie realizowany zakres inwestycji objętej kosztami kwalifikowalnymi i niekwalifikowalnymi. Koszty kwalifikowalne określone są kosztorysami inwestorskimi: "Sieć kanalizacji grawitacyjno-tłocznej dla miejscowości T. i T. K. Część I" i "Przepompownia ścieków P-1, P-2, P-3, P-4 i przydomowych". Koszty niekwalifikowalne zostały natomiast określone w kosztorysie inwestorskim "Sieć kanalizacji grawitacyjno-tłocznej dla miejscowości T. i T. K. Część II". Zdaniem wnioskodawcy, projekty zagospodarowania terenu, stanowiące załączniki graficzne do projektu budowlanego zatwierdzonego pozwoleniem na budowę nr [...] złożone w dniu [...] marca 2019 r. umożliwiają weryfikację spójności zezwolenia na realizację inwestycji z dokumentacją OOŚ. Z kolei odnosząc się do zarzutu niezałączenia obwieszczenia o wydaniu decyzji, wnioskodawca podniósł, że postępowanie w sprawie rozbudowy oczyszczalni ścieków dotyczyło wyłącznie działek inwestora, na których zlokalizowana jest obecnie funkcjonująca oczyszczalnia ścieków, w związku z czym obszar oddziaływania zamykał się w granicach działek inwestora i nie uległ poszerzeniu w związku z rozbudową. Nie zachodziły zatem podstawy do podania do publicznej wiadomości informacji o wydanej decyzji. Rozstrzygnięciem z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], Zarząd Województwa L. uwzględnił wniesiony protest jedynie w części podstawy negatywnej oceny wniosku odnoszącej się do braku przedłożenia obwieszczenia, o którym mowa w art. 72 ust. 6 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm.). Organ rozpatrujący protest stwierdził, że brak podania informacji o wydanym pozwoleniu na budowę był niezależny od wnioskodawcy. Publikacja obwieszczenia należała bowiem do wyłącznej gestii Starostwa Powiatowego w Ł.. Brak podania do publicznej wiadomości takiej decyzji, nie powoduje jej nieważności, natomiast niedostarczenie dokumentu z przyczyn obiektywnych, nie mogło w ocenie organu rozpatrującego protest, stanowić podstawy odrzucenia wniosku. W pozostałym zakresie organ uznał protest za bezzasadny, wnioskodawca nie dokonał bowiem poprawy wniosku zgodnie z instrukcjami KOP. Przede wszystkim wnioskodawca nie dokonał poprawnego wydzielenia wydatków niekwalifikowalnych już na poziomie określenia długości sieci i kwoty wydatków. W tym zakresie we wniosku występują niespójności, które nie zostały wyjaśnione. Ponadto organ stwierdził, że nie ma możliwości jednoznacznego ustalenia, na których nieruchomościach będzie realizowana "część niekwalifikowalna" projektu, z treści uzupełniających wyjaśnień wnioskodawcy wynika bowiem, że tabela podziałów działek, dołączona do wniosku, ma jedynie charakter przykładowy. Wnioskodawca wbrew wezwaniu KOP do złożenia uzupełnień/poprawek, nie przeniósł całości kosztów związanych z pracami nieuwzględnionymi w dokumentacji środowiskowej do kosztów niekwalifikowalnych, co spowodowało negatywną ocenę projektu i odrzucenie wniosku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rozstrzygnięcie protestu strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Instytucji Zarządzającej RPO WL. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów: 1) art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 1 i 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, dalej jako ustawa wdrożeniowa, poprzez zaakceptowanie przez Instytucję Zarządzającą wadliwie przeprowadzonej oceny zgodności projektu wnioskodawcy z kryterium formalnym poprawności; 2) art. 57 w zw. z art. 50a pkt 2 lit. b ustawy wdrożeniowej poprzez zaakceptowanie przyjętego za podstawę negatywnej oceny stanowiska KOP, że przedstawiona przez wnioskodawcę decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest niespójna z decyzją Starosty Ł. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę; 3) art. 57 w zw. z art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej poprzez odstąpienie od oceny zarzutów podniesionych w proteście, dotyczących kwestii rzekomej niespójności między dokumentami złożonymi w ramach dokumentacji aplikacyjnej, a także powołanie w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nowych argumentów, nie wskazanych w informacji o negatywnej ocenie. W odpowiedzi na skargę organ w punkcie pierwszym wniósł o wezwanie skarżącego, na podstawie art. 61 ust. 7 ustawy wdrożeniowej, do uzupełnienia dokumentacji dołączonej do skargi. Podniósł, że w przedmiotowej sprawie do skargi dołączono płytę CD-R zawierającą elektroniczne wersje dokumentów, które nie mogły zostać uwierzytelnione. Uwierzytelnienie jest bowiem możliwe tylko w stosunku do wydruku dokumentu. Zdaniem organu w przypadku niewykonania przez stronę skarżącą wezwania do nadesłania kompletnej dokumentacji, skargę stosownie do art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, należy pozostawić bez rozpatrzenia. W przypadku nieuwzględnienia przez sąd żądania z punktu pierwszego, organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Ponadto organ wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, tj. Regulaminu konkursu nr RPLU.06.04.00-IZ.00-06-001/18. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taka ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2010 (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1431, dalej jako "ustawa wdrożeniowa"). Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. W pierwszej kolejności należy odnieść się do wniosku organu dotyczącego wezwania strony skarżącej przez sąd do uzupełnienia dokumentacji dołączonej do skargi i w przypadku niewykonania tego wezwania o pozostawienie skargi bez rozpoznania. W ocenie sądu brak jest podstaw do uwzględnienia powyższego wniosku. Zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę, w terminie określonym w tym unormowaniu wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie do art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej kompletna dokumentacja obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 45 ust. 4, 3)wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 – wraz z ewentualnymi załącznikami. Wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej). Jednakże w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji, sąd wzywa wnioskodawcę do jej uzupełnienia w terminie siedmiu dni, od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 7 ustawy wdrożeniowej). Zatem dopiero niewykonanie wezwania sądu, do złożenia kompletnej dokumentacji powoduje pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. W przedmiotowej sprawie strona złożyła razem ze skargą dokumentację papierową liczącą 60 stron, w skład której wchodziły dokumenty w następującej kolejności: rozstrzygnięcie Zarządu Województwa (k.1-7), protest wnioskodawcy od negatywnej oceny (k.8-10), informacja o negatywnej ocenie projektu (k.11-14), wniosek o dofinansowanie projektu (k.15-23), formularz przygotowania studium wykonalności (k.24-29), wyjaśnienia wnioskodawcy z dnia 18 marca 2019 r. (k.30-37), informacja z dnia [...] marca 2019 r. o konieczności uzupełnienia/poprawy lub złożenia wyjaśnień (k.38-43), wyjaśnienia wnioskodawcy z dnia [...] września 2018 r. (k. 44), informacja z dnia [...] września 2018 r. o wystąpieniu we wniosku o dofinansowanie projektu braków/oczywistych omyłek (k.45), pierwotny wniosek o dofinansowanie projektu (k.46-54), pierwotny formularz przygotowania studium wykonalności (k.55-60), zaś stronę 61 dokumentacji stanowiła płyta DVD+R zawierająca pliki składające się na kompletną dokumentację w sprawie, pochodzące z systemu LSI2014, opatrzone identyfikatorami. Przewodniczący wydziału uznał złożoną dokumentację za kompletną i wyznaczył termin rozprawy, w związku z czym strona skarżąca nie była wzywana do jej uzupełnienia. W ocenie sądu z unormowania art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej nie można wyprowadzić zakazu składania części dokumentacji w formie cyfrowej. Zaznaczyć należy, że wniosek o dofinansowanie oraz wszystkie załączniki składane są w formie elektronicznej za pośrednictwem systemu LSI 2014. Ocenie przez organ podlega zatem dokumentacja w formie cyfrowej. Tym samym dokumentacja wprowadzona do systemu LSI2014, zapisana na płycie DVD+R, może stanowić część dokumentacji i być w tej formie załączana do skargi. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca załączyła do skargi w wersji papierowej dokumenty wymienione w art. 61 ust. 3 pkt 1-4 ustawy wdrożeniowej, a ponadto inne dokumenty mające zasadnicze znaczenie w sprawie (m.in. wezwania do uzupełnienia/poprawy wniosku lub złożenia wyjaśnień i składane na te wezwania wyjaśnienia wnioskodawcy, formularz przygotowania studium wykonalności i jego pierwotną wersję). Zatem żądanie złożenia dużej liczby załączników w formie papierowej (zwłaszcza gdy żaden z tych załączników nie został przez organ zakwestionowany, a niektóre z nich mają znaczną objętość, jak np. kosztorysy inwestorskie, dokumentacja techniczna i środowiskowa) byłoby nadmiernym formalizmem procesowym. W konsekwencji sąd uznał, że złożona do skargi dokumentacja (częściowo w formie papierowej, częściowo w wersji cyfrowej na płycie DVD+R) jest dokumentacją kompletną, co umożliwia kontrolę merytoryczną zaskarżonego rozstrzygnięcia. Kontrola spraw o dofinansowanie projektów na podstawie ustawy wdrożeniowej przez sądy administracyjne jest dokonywana na podstawie kryterium legalności działania właściwej władzy publicznej. Sposób oceny projektu (na danym etapie) podlega zatem sądowej weryfikacji z punktu widzenia tego, czy przeprowadzono ją nie naruszając prawa. W myśl art. 38 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie: 1)konkursowym, 2)pozakonkursowym albo 3)w trybie określonym w przepisach o zamówieniach publicznych. W trybie konkursowym wniosek jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1(art. 39 ust. 2 ustawy). Z unormowania art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika obowiązek przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod kątem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Właściwa instytucja może wymagać złożenia przez wnioskodawcę oświadczeń niezbędnych do: 1) przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania lub 2) zawarcia umowy o dofinansowanie projektu lub podjęcia decyzji o dofinansowaniu projektu (art. 37 ust. 3a ustawy). Zgodnie natomiast z art. 37 ust. 5 ustawy, właściwa instytucja może wymagać od wnioskodawcy wyłącznie informacji i dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów wyboru projektów. Podstawę przeprowadzenia konkursu stanowi regulamin (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W regulaminie właściwa instytucja określa m.in. przedmiot konkursu, w tym typy projektów podlegających dofinansowaniu (art. 41 ust. 2 pkt 2 ustawy), kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy), a także zakres, w jakim możliwe jest uzupełnianie lub poprawianie projektu w części dotyczącej spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów w trakcie jego oceny (art. 41 ust. 2 pkt 7a ustawy). Treść regulaminu, a także wszystkie jego zmiany właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu (art. 41 ust. 5 ustawy). Przystępując do konkursu wnioskodawca godzi się na wymagania i warunki określone systemem realizacji danego programu, przy zastrzeżeniu, że warunki te muszą być podane do wiadomości wszystkim potencjalnym wnioskodawcom i nie mogą być sprzeczne z aktami normatywnymi wyższego stopnia, w tym przede wszystkim regulacjami prawa unijnego oraz ustawa wdrożeniową. Przytoczone powyżej unormowania świadczą, że ocena projektów jest dokonywana w oparciu o publicznie dostępną dokumentację konkursową, stanowiącą również podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem oceny projektu przez właściwą instytucję. W przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadzała się do kwestii, czy Instytucja Zarządzająca dokonała prawidłowej oceny projektu pod kątem spełnienia kryterium formalnego poprawności "Informacje we wniosku i załącznikach są spójne, poprawne i zgodne z obowiązującymi dokumentami składającymi się na Regulamin konkursu/Zasady wyboru projektów dofinansowania w trybie pozakonkursowym RPO WL na lata 2014-2020" opisanego w Załączniku nr 6 do Regulaminu, po zastosowaniu pytań cząstkowych nr: - 7. "Czy przedłożone dokumenty są zgodne z obowiązującymi wytycznymi, przepisami prawa oraz zasadami opisanymi w instrukcji wypełniania załączników?", - 8. "Czy informacje zawarte we wniosku oraz przedłożonych dokumentach są spójne i poprawne?", - 9. "Czy dokumenty składające się na zezwolenie na realizację inwestycji są zgodne z wymogami OOŚ? tj. a) w przypadku, gdy przedłożono pełną dokumentację i zezwolenie na realizację inwestycji – czy przedłożona dokumentacja i zezwolenie na realizację inwestycji są zgodne z wymogami OOŚ? lub b) w przypadku, gdy na etapie składania wniosku o dofinansowanie nie przedłożono pełnej dokumentacji technicznej i zezwolenia na realizację inwestycji (pozwolenia na budowę) – czy dokumentacja środowiskowa przedłożona wraz z wnioskiem o dofinansowanie jest zgodna z wymogami OOŚ oraz czy do wniosku o dofinansowanie dołączono zobowiązanie do przedłożenia pełnej dokumentacji technicznej i zezwolenia na realizację inwestycji (pozwolenia na budowę) zgodnych z wymogami OOŚ: - przed podpisaniem umowy o dofinansowanie (dotyczy wyłącznie konkursów ogłaszanych w 2015 r.)? - przed złożeniem pierwszego wniosku o płatność (dotyczy wyłącznie projektów realizowanych w trybie pozakonkursowym określonych w dokumentach zatwierdzonych przez KE tj.: e-geodezji, dróg wojewódzkich, zakupu taboru kolejowego, RIPOK, Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego oraz projektów realizowanych w formule ZIT/SIT)? ujętych w Załączniku nr 6 do Regulaminu konkursu nr [...] Oceniając prawidłowość rozstrzygnięcia organu w pierwszej kolejności omówienia wymagają zasady odnoszące się do procedury oceny i wyboru projektu zawarte w Regulaminie konkursu nr RPLU.06.04.00-IZ.00-06-001/18 Oś priorytetowa 6 Ochrona środowiska i efektywne wykorzystanie zasobów Działanie 6.4 Gospodarka wodno-ściekowa RPO WL na lata 2014-2020 (stanowiącym Załącznik do uchwały Nr CCLXXVI/5394/2018 Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 29 maja 2018 r. Zostały one uregulowane w Rozdziale VI. Procedura oceny i wyboru projektu, w pkt od 6.1. (zasady ogólne) poprzez pkt 6.1.1. (weryfikacja warunków formalnych i oczywistych omyłek) do pkt 6.1.2. (ocena formalna). Z pkt. 6.1. Zasady ogólne ppkt 2 lit. a i b Regulaminu wynika, że prace w Komisji Oceny Projektów przebiegają w następujących po sobie etapach: pierwszym, w którym następuje ocena spełnienia przez projekt kryteriów formalnych (dostępu, specyficznych i poprawności) i drugim, w którym ocenia się spełnienie przez projekt kryteriów merytorycznych. W ramach oceny formalnej projekt podlega ocenie pod kątem spełnienia kryteriów wyboru projektów (pkt 6.1.2. ppkt 1 Regulaminu). Ocena formalna jest przeprowadzana metodą zerojedynkową na podstawie kryteriów oceny formalnej projektów określonych w Załączniku nr 6 do Regulaminu (pkt 6.1.2 ppkt 4 Regulaminu). Do kryteriów formalnych, w myśl pkt. 6.1.2. ppkt 5 Regulaminu należą kryteria: dostępu, specyficzne i poprawności. Kryteria formalne specyficzne i kryterium formalne poprawności są kryteriami obligatoryjnymi, których spełnienie jest niezbędne do przyznania dofinansowania. Kryteria muszą być spełnione bezwarunkowo, ale ich niespełnienie nie powoduje od razu negatywnej oceny wniosku. W trakcie oceny wnioskodawca może zostać wezwany przez IOK do uzupełnienia/poprawy lub złożenia wyjaśnień do wniosku przy czym zakres uzupełnienia/poprawy wniosku w odniesieniu do danego kryterium wskazywany jest przez IOK (pkt 6.1.2 ppkt 10 Regulaminu). Ocena projektu na poziomie NIE w odniesieniu do któregokolwiek kryterium formalnego specyficznego lub kryterium poprawności skutkuje skierowaniem wniosku do jednorazowego uzupełnienia/poprawy lub złożenia wyjaśnień (pkt. 6.1.2. ppkt. 11b Regulaminu). W takim przypadku, IOK kieruje za pośrednictwem LSI2014 do wnioskodawcy wezwanie do uzupełnienia/poprawy dokumentów ze wskazaniem terminu, w jakim należy go wykonać. Na wykonanie wezwania wnioskodawca ma 10 dni roboczych, liczonych od dnia następnego po dniu wysłania wezwania (pkt. 6.1.2. ppkt 12 Regulaminu). Niedokonanie przez wnioskodawcę wszystkich uzupełnień/poprawek wskazanych w wezwaniu, o którym mowa w pkt 12, dokonanie nieprawidłowych uzupełnień/poprawek, niezłożenie wyjaśnień lub złożenie wyjaśnień niedostatecznych (tj. takich, których treść nie pozwala uznać kryteriów za spełnione) stanowi podstawę negatywnej oceny projektu (pkt.6.1.2. ppkt 15 Regulaminu). Zgodnie z powołanymi uregulowaniami Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) pismem z dnia [...] marca 2019 r. wezwała wnioskodawcę na etapie oceny formalnej projektu do złożenia stosownych wyjaśnień i uzupełnienia/poprawy wniosku, w terminie 10 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem negatywnej oceny projektu. Wezwanie w zakresie "Uwag do projektu z zakresu dokumentacji OOŚ-ocena formalna" uwaga 6 lit. a, dotyczyło przedłożenia brakującej dokumentacji środowiskowej obejmującej m.in. wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, mapy z trasą kanalizacji w T. w wersji uzupełnionej na potrzeby wydania opinii przez Dyrektora RDOŚ (stanowiącą załącznik do karty informacyjnej przedsięwzięcia). W wezwaniu tym podkreślono, że zakres przedsięwzięcia wskazany w dokumentach z postępowania środowiskowego, powinien być spójny z zakresem wniosku o dofinansowanie oraz udzielonym pozwoleniem na budowę. W sprawie występowały bowiem niespójności w uzyskanym pozwoleniu na budowę z przedłożoną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczące m.in. długości sieci kanalizacyjnej oraz działek ewidencyjnych. Celem spełnienia kryterium formalnego poprawności, zadaniem wnioskodawcy było więc udzielenie wyjaśnień i przedstawienie spójnej dokumentacji obejmującej pełny zakres wniosku o dofinansowanie (decyzja środowiskowa – dokumentacja techniczna – pozwolenie na budowę). W wezwaniu znajdowała się również informacja, że w przypadku braku uwzględnienia w decyzji środowiskowej prac wskazanych w zakresie projektu, zakres prac nieuwzględniony w dokumentacji środowiskowej, nie może stanowić kosztów kwalifikowalnych. Ponadto zobowiązano wnioskodawcę (pkt 14 sekcja "Załączniki") do udzielenia wyjaśnień dotyczących długości sieci planowanej do realizacji w ramach projektu zapisanej w formularzu wniosku i kosztorysach. Ze względu na brak spójności wysokości wydatków zawartych w tych dokumentach, wnioskodawca miał wyszczególnić, które koszty zostały zapisane po stronie wydatków niekwalifikowalnych wraz z podaniem kwot. Sformułowanie wezwania w powyższym zakresie było w pełni uzasadnione ze względu na treść dokumentacji przedłożonej przez stronę, która nie była ze sobą spójna. Niespójność w zakresie sieci kanalizacyjnej dotyczyła podawania różnych danych odnośnie jej długości i kwot wydatków niekwalifikowalnych. I tak we wniosku o dofinansowanie (ID 259848) długość sieci wynosiła 14,22 km, a wydatki niekwalifikowalne określono na kwotę 710.000 zł. W studium wykonalności (ID 259962) wskazano na tą samą długość sieci kanalizacyjnej, tj. 14,22 km. Natomiast w projekcie budowlanym (ID 139797) długość sieci kanalizacyjnej grawitacyjnej wynosiła 12.764,0 m, długość sieci kanalizacyjnej ciśnieniowej i tłocznej 3.220 m (razem 15.984,0 m). Z kolei inna długość sieci kanalizacyjnej wynikała z kosztorysu inwestorskiego (ID 139792): długość sieci ujęta w kosztorysie "1. Kosztorys T.-K..pdf" – 14.222 m; długość sieci ujęta w kosztorysie "2. Kosztorys T.-K. pdf" – 1.763 m (razem 15.985,0 m). Z kolei decyzja środowiskowa (ID 139783) długość sieci dla miejscowości T. wskazywała na 14.229 m. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w dniu [...] marca 2019 r. złożył pakiet wraz z uzupełnieniami (ID161086) zawierający pismo przewodnie z wyjaśnieniami do uwag oraz załączniki. Z wyjaśnień wnioskodawcy wynikało, że łączna długość sieci kanalizacyjnej budowanej w ramach projektu wynosi 15.984,0 m, przy czym 14.229,0 m stanowi część kwalifikowalną, a 1.755 m ma być finansowane ze środków własnych jako wydatki niekwalifikowalne. Ponadto wnioskodawca wskazał, że kwota wydatków niekwalifikowalnych została skorygowana do 714.363,83 zł, zaś do wydatków kwalifikowalnych zaliczono wyłącznie zakres inwestycji objęty decyzją środowiskową. Łącznie z wyjaśnieniami wnioskodawca przedłożył zaktualizowane formularze wniosku o dofinansowanie oraz studium wykonalności, a także archiwum *zip pn. "kosztorysy_inwestorskie.zip". Natomiast dokumenty stanowiące decyzję środowiskową oraz projekt budowlany nie uległy zmianie. Zatem po uzupełnieniu dokumentacji, złożonych wyjaśnieniach i wprowadzonych poprawkach dane dotyczące długości sieci kanalizacyjnej i wysokości wydatków niekwalifikowalnych przedstawiały się następująco: we wniosku o dofinansowanie długość sieci wynosiła 14,22 km a wydatki niekwalifikowalne 714.363,83 zł, w studium wykonalności długość sieci wynosiła 14,22 km, w projekcie budowlanym – długość sieci kanalizacji grawitacyjnej 12.764,0 m, długość sieci kanalizacji ciśnieniowej i tłocznej 3.220 m (razem 15.984,0 m), w kosztorysie inwestorskim ujętym w kosztorysie "T. inwestorski zlewnia P-1,P-2,P-3 i P-4 2017 cz. 1 aktualizacja z VAT.pdf" – 14.221 m; długość sieci ujęta w kosztorysie "T. inwestorski zlewnia P-1,P-2,P-3 i P-4 2017 cz. 2 aktualizacja z VAT.pdf" – 1.763 m (razem 15.984,0 m), a w decyzji środowiskowej długość sieci wynosiła 14.229 m. Z powyższego zestawienia wynika, że wnioskodawca w przedłożonych kosztorysach zadeklarował długość sieci w części kwalifikowalnej na 14.221 m, podczas gdy w wyjaśnieniach deklarował 14.229 m. Taka rozbieżność spowodowała również różnicę co do długości sieci w części niekwalifikowalnej – 1.763 m w kosztorysie wobec 1.755 m w wyjaśnieniach. Z kolei wartość prac wynikająca z kosztorysu w części niekwalifikowalnej wynosi 944.771,30 zł brutto (cena kosztorysowa) i odbiega od kwoty 714.363,83 zł wydatków niekwalifikowalnych ujętych we wniosku o dofinansowanie. Z powyższych względów należy uznać, że dane dotyczące długości sieci kanalizacyjnej (w tym długości sieci w części wydatków kwalifikowalnych i niekwalifikowalnych) są niespójne, a niespójność ta nie została zlikwidowana przez złożenie przez wnioskodawcę odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia/poprawy i złożenia wyjaśnień. Projekt wnioskodawcy nawet po dokonaniu uzupełnień i złożeniu wyjaśnień nadal nie spełniał kryterium formalnego poprawności "Informacje we wniosku i załącznikach są spójne, poprawne i zgodne z obowiązującymi wytycznymi składającymi się na Regulamin konkursu/Zasady wyboru projektów do dofinansowania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2014-2020. W konsekwencji za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej. Podkreślić należy, że tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek kryteriów formalnych, winny zostać ocenione negatywnie. Nie zachodzą również podstawy do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 57 w zw. z art. 50a pkt 2 lit. b ustawy wdrożeniowej. Strona skarżąca zarzuca nieprawidłowość polegającą na zaakceptowaniu stanowiska KOP, że przedstawiona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest niespójna z decyzją Starosty Ł. z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. W ocenie sądu istnienie niespójności pomiędzy pozwoleniem na budowę a decyzją środowiskową w zakresie długości sieci kanalizacyjnej jest niewątpliwe. Przy czym istnienie rozbieżności dotyczyło nie tylko ogólnej długości sieci, ale też długości sieci w części kwalifikowalnej i niekwalifikowalnej. Zgodnie bowiem z przedłożonymi kosztorysami długości sieci wynosiły odpowiednio 14.221 m i 1.763 m, podczas gdy z wyjaśnień wnioskodawcy i pozostałych dokumentów wynikało że długości te wynoszą 14.229 m i 1.755 m. Zatem wyjaśnienia wnioskodawcy dotyczące objęcia kosztami wyłącznie zakresu objętego decyzją środowiskową (14.229 m), były niewystarczające, ponieważ z przedłożonych kosztorysów wynikało, że część kwalifikowalna obejmuje sieć o długości 14.221 m. Przy czym nie ulega wątpliwości zakres kosztów ujętych w poszczególnych kosztorysach inwestorskich. Wnioskodawca już na etapie pierwszej wersji wniosku o dofinansowanie dołączył kosztorysy inwestorskie rozdzielające koszty na kwalifikowalne i niekwalifikowalne. Kosztorysy te nie ulegały merytorycznym zmianom poprzez poprawę wniosku jeśli chodzi o zakres robót i całkowitą ich wartość. Zatem koszty prac, które nie zostały objęte decyzją środowiskową, nie mogły być zaliczane do wydatków kwalifikowalnych. Prawidłowe było zatem wezwanie organu do wyjaśnienia niespójności pomiędzy decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach a decyzją o pozwoleniu na budowę. Udzielenie przez wnioskodawcę odpowiedzi na wezwanie miało doprowadzić do ustalenia, która część planowanej inwestycji będzie kwalifikowalna, a która niekwalifikowalna oraz jaka jest długość sieci i jaki jest koszt wykonania każdej z części inwestycji. Wnioskodawca nie kwestionował zresztą zasadności takiego wezwania, ani na etapie udzielania wyjaśnień, ani na etapie protestu. Niewątpliwie wnioskodawca musiał zrozumieć treść wezwania, bowiem podjął próbę wykonania wezwania w tej części i uspójnienia dokumentacji w zakresie dotyczącym długości sieci kanalizacyjnej. Wynikiem tego działania było poprawne wskazanie w większości dokumentów (za wyjątkiem kosztorysów inwestorskich, które nie zostały uspójnione) długości części kwalifikowalnej i niekwalifikowalnej sieci. O zrozumieniu treści wezwania świadczy też fakt, że w celu usunięcia niespójności dotyczącej długości sieci kanalizacyjnej wnioskodawca skorygował kosztorys w części kwalifikowalnej co do podatku VAT (0 pierwotny wniosek i 1.498.737,86 poprawiony wniosek), ceny kosztorysowej (6.516.251,58 pierwotny wniosek i 8.014.989,44 wniosek poprawiony) oraz ceny jednostkowej (458,18 pierwotny wniosek i 563,60 zł poprawiony wniosek). Ponadto długość sieci we wniosku pierwotnym w części kwalifikowalnej wyniosła 14.222 m, natomiast we wniosku poprawionym 14.221 m. Wynikało to z faktu, że pierwotna suma długości obu części (15.985,0 m) była większa niż łączna długość sieci ujęta w projekcie budowlanym (15.984,0 m), natomiast w poprawionym wniosku kosztorys inwestorski i projekt budowlany wskazywały tą samą długość 15.984,0 m. Nie można więc podzielić stanowiska strony skarżącej, że kosztorysy inwestorskie złożone z pierwotną wersją wniosku o dofinansowanie są tożsame co do treści i wartości z kosztorysami złożonymi wraz z uzupełnieniami oraz że poprawione kosztorysy złożono jedynie w celu usunięcia z nich nazw własnych. Ponieważ wezwanie obejmowało również zobowiązanie do udzielenia wyjaśnień dotyczących długości sieci planowanej do realizacji w ramach projektu "zapisanej w formularzu i kosztorysach" (pkt 14, sekcja "Załączniki"), nie można również przyznać racji stronie skarżącej, że ograniczało się ono do żądania wyjaśnienia niespójności w numeracji działek i nie wskazywało, że kosztorysy zawierały błędy. Ze względu na brak spójności wysokości wydatków zawartych w formularzu i kosztorysach wnioskodawca miał wyszczególnić, które koszty zostały zapisane po stronie wydatków niekwalifikowalnych wraz z podaniem kwot. Zatem wezwanie dotyczyło także weryfikacji kwestii finansowej i przeniesienia do wydatków niekwalifikowalnych, wydatków dotyczących budowy sieci kanalizacyjnej w zakresie, w jakim nie zostały one ujęte w decyzji środowiskowej. Zarzuty dotyczące prawidłowości wezwania zostały podniesione dopiero w skardze, oczywiste jest zatem, że organ nie mógł się do nich odnieść w rozstrzygnięciu protestu. Skarga na rozstrzygnięcie protestu nie dotyczy informacji o wyniku oceny projektu, nie jest zatem dopuszczalne jej rozszerzenie o zarzuty, które na skutek zaniechania sformułowania ich w proteście, nie stanowiły przedmiotu rozstrzygnięcia w postępowaniu wywołanym wniesieniem protestu. Nie jest również zasadne stanowisko strony, że rozstrzygnięcie protestu odstępuje od oceny zarzutów podniesionych w proteście dotyczących niespójności w złożonej dokumentacji aplikacyjnej. Zgodnie z unormowaniem art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej obligatoryjnym elementem protestu jest wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza wraz z uzasadnieniem. W trakcie rozpatrywania protestu dochodzi do weryfikacji wyłącznie tych kryteriów i zarzutów, które są zgłoszone w proteście. Instytucja Zarządzająca podtrzymała stanowisko KOP zaprezentowane w informacji o negatywnym rozstrzygnięciu protestu odnoszące się do niespełnienia kryterium formalnego poprawności i uzasadnienia tego stanowiska. Natomiast wbrew twierdzeniom skargi, nowa argumentacja nie przytaczała innych podstaw negatywnej oceny, a jedynie odnosiła się do zgłoszonych w proteście zarzutów. Przytoczenie w rozstrzygnięciu protestu nowej argumentacji w odniesieniu do analizowanego kryterium w zakresie, w jakim istniała rozbieżność w wysokości wydatków niekwalifikowanych zawartych w formularzu i kosztorysach, nie stanowi wyjścia poza granice protestu i tym samym nie narusza art. 57 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jak wskazuje się w judykaturze, trudno wymagać, aby kolejna, wydana w wyniku rozpatrzenia protestu ocena projektu - w dalszym ciągu nieuprawniająca do dofinansowania - powielała argumentację oceny pierwotnej w części, co do której organ, uznał zarzuty protestu za niezasadne. Fakt, iż przedmiotowe kryterium zostało ponownie ocenione, podtrzymując takie samo stanowisko co wcześniej, nie oznacza, że uzasadnienie dla takiego zapatrywania nie może być uzupełnione lub że nie może być po części inne. W dalszym ciągu bowiem ocena dokonywana w ramach zaskarżonego kryterium dotyczy prawidłowości przyznanej w tych ramach oceny, co nie oznacza wyjścia poza zakres protestu. Tak wskazano np. w wyroku NSA z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt II GSK 2181/13 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), stwierdzając: "Należy stwierdzić, że przewidziany w § 9 Procedury odwoławczej obowiązek dokonania ponownej oceny projektu nie może polegać, w razie nieuwzględnienia protestu i zaaprobowania oceny pierwotnej, na powtórzeniu przez rozpatrujący protest organ argumentacji z tej pierwotnej oceny, lecz polega przede wszystkim na rozprawieniu się ze stanowiskiem składającego protest. Rozstrzygnięcie protestu z założenia powinno przedstawiać rozszerzoną w stosunku do pierwotnej oceny argumentację, wynikającą nie tylko z tzw. własnej oceny projektu dokonanej przez organ rozpatrujący protest w granicach określonych protestem, lecz również, a może przede wszystkim z rozważenia zarzutów zgłoszonych w takim środku odwoławczym jakim jest protest." Podkreślić należy, że przystępując do konkursu wnioskodawca godzi się na wymagania i warunki określone systemem realizacji danego programu. Powinnością uczestnika konkursu jest dostosowanie się do zasad postępowania konkursowego i przygotowanie takiego projektu, który jest spójny z całą wnoszoną dokumentacją (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. II GSK 2884/16 dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądownictwa Administracyjnego). Na nim spoczywa też obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową oraz staranne i odpowiadające założeniom danego programu operacyjnego przygotowanie dokumentacji konkursowej. Z tego względu wnioskodawca znając treść kryteriów i jego istotną rolę w procedurze konkursowej, winien sam uczynić wszystko, aby wykazać ich spełnienie. Podawane we wniosku dane muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu, w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z 30 marca 2010 r., sygn. II GSK 309/10 Lex nr 596741). Zatem udzielenie przez wnioskodawcę w dokumentacji konkursowej odpowiedzi niepełnych, częściowych, niewyjaśniających w sposób spójny zauważonych przez KOP rozbieżności, będzie w oczywisty sposób miało niekorzystny wpływ na ocenę złożonego projektu. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę i brak jest podstaw prawnych żądania od instytucji organizujących konkurs, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. Beneficjent dofinansowania powinien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Składając wniosek o dofinansowanie oraz później ewentualną jego korektę musi dochować należytej staranności i sprawdzić, czy wszystkie braki zostały należycie poprawione. Organ nie ma prawa zmieniać zapisów wniosku, dokonywać ich modyfikacji w sposób umożliwiający uzyskanie przez wnioskodawcę dofinansowania, czy domniemywać z treści nie wynikających z wniosku. Należy również podkreślić, iż organ nie dokonywał oceny złożonych decyzji dotyczących inwestycji o dofinansowanie których ubiegała się G. P. w zakresie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W konkluzji uznać należało, że ocena projektu została przeprowadzona prawidłowo. Dokonane przez wnioskodawcę poprawki, uzupełnienia i złożone wyjaśnienia nie dawały bowiem możliwości ustalenia zakresu części kwalifikowalnej i niekwalifikowalnej projektu z uwagi na niespójność w dokumentacji projektowej. Dla spełnienia kryterium formalnego poprawności wymagana jest pozytywna odpowiedź na wszystkie pytania cząstkowe, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Wniosek o dofinansowanie, który jest niespójny, nie spełnia wymienionego kryterium. Na podstawie dokonanej analizy dokumentacji sprawy (obejmującej wniosek skarżącego o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, wniesione środki odwoławcze, pisemne informacje o wynikach procedury odwoławczej) oraz analizy akt postępowania dotyczących oceny projektu, należało uznać, że Instytucja Zarządzająca przeprowadzając ocenę projektu skarżącego pt. "Budowa sieci kanalizacji sanitarnej w m. T. i T. – K.. Rozbudowa oczyszczalni ścieków w P. – II etap", złożonego w ramach konkursu nr RPLU.06.04.00-IZ.00-06-001/18, realizowała własne kompetencje do oceny projektu w sposób nienaruszający prawa. Mając powyższe na uwadze, należało uznać, że rozstrzygnięcie protestu nie narusza prawa. W konsekwencji, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.