III SA/Lu 258/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Lublinie z dnia 12 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Służbie Więziennej postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 12 marca 2025 r. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w Lublinie utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Opolu Lubelskim z dnia 3 stycznia 2025 r., nr [...], w przedmiocie zwolnienia K. O. (dalej skarżąca) ze służby w Służbie Więziennej. Decyzja została doręczona skarżącej osobiście w dniu 17 marca 2025 r. (k. 26 akt adm.). Pismem z dnia 16 kwietnia 2025 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję. Z adnotacji organu na skardze wynika, że skarga wpłynęła do organu w dniu 17 kwietnia 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Organ wyjaśnił, że skarga została przez skarżącą wniesiona w dniu 17 kwietnia 2025 r. w siedzibie Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Lublinie. Jednocześnie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 maja 2025 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie nr PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane przez skarżącą osobiście w dniu 14 maja 2025 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie decyzja Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Lublinie z dnia 12 marca 2025 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Służbie Więziennej została doręczona skarżącej w dniu 17 marca 2025 r. (k. 26 akt adm.), zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 16 kwietnia 2025 r. Natomiast jak wynika z adnotacji organu na skardze i wyjaśnień organu zawartych w odpowiedzi na skargę, skarga została wniesiona osobiście w siedzibie Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Lublinie w dniu 17 kwietnia 2025 r., tj. jeden dzień po upływie terminu do jej wniesienia. Jednocześnie, stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z przepisem art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania. Wobec powyższego, skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie nr PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została odebrana przez skarżącą osobiście w dniu 14 maja 2025 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem 21 maja 2025 r. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Dodać przy tym należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale o sygn. akt II GPS 3/22 wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a.