III SA/Lu 259/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy – w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy . W uzasadnieniu wskazano, że zarządzeniem z dnia [...] maja 2011 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu prawidłowo w dniu [...] czerwca 2011 r., o czym świadczy adnotacja dorosłego domownika na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, a zatem termin do dokonania czynności upłynął w dniu [...] czerwca 2011 r. Skarżący nie uiścił wpisu w zakreślonym terminie. Postanowienie o odrzuceniu skargi doręczono skarżącemu prawidłowo w dniu [...] lipca 2011 r. Skarżący w dniu [...] sierpnia 2011 r. złożył do sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, wskazując, że nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu osobiście, lecz zostało mu on przekazane już po upływie terminu do uiszczenia wpisu. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu, pod adresem wskazanym w skardze, odebrała w dniu [...] czerwca 2011 r. dorosła córka skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a. – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika z powyższego, warunkiem niezbędnym do przywrócenia terminu dla dokonania czynności jest brak winy wnioskodawcy w jego uchybieniu. W przedmiotowej sprawie przesłanka ta nie jest spełniona. Okoliczności podane przez skarżącego nie pozwalają na uznanie, że zasadny jest wniosek o przywrócenie terminu. Skarżący nie wskazał żadnych racjonalnych powodów bierności swojej lub jego córki. Wymaga podkreślenia, że formalne rygory w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi do sądu administracyjnego są minimalne. Podstawowym wymogiem jest staranne prowadzenie swoich spraw, a ewentualne braki czy błędy usuwane są we współpracy z sądem. Nie można uznać, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminowi. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Jak wskazuje orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, obowiązuje tu rygoryzm. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 października 2002 r., V SA 793/02 Monitor Prawniczy 2002 r., nr 23 s. 1059). Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 5 stycznia 2011 r. (sygn. II OZ 1315/10) - okoliczność, że żona skarżącego, która pokwitowała odbiór pisma, omyłkowo wskazała mu termin jej odbioru, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu do złożenia skargi. Niedochowanie należytej staranności przez osobę uprawnioną przez ustawodawcę do odbioru poczty i zobowiązującej się do przekazania adresatowi przesyłki nie stanowi okoliczności mającej wpływ na bieg terminów w postępowaniu. Sąd w składzie obecnym podziela powyższy pogląd i argumentację zawartą w uzasadnieniu tego postanowienia. Tym samym, wobec niemożności uznania braku zawinienia w uchybieniu terminu do złożenia skargi, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.