III SA/Lu 259/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, klasyfikacji taryfowej towaru, ustalenia wartości celnej towaru, określenia kwoty długu celnego i określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 marca 2013 r. spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w M.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, klasyfikacji taryfowej towaru, ustalenia wartości celnej towaru, określenia kwoty długu celnego i określenia kwoty podatku od towarów i usług. Zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2013 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – aktualnego odpisu KRS. Pomimo upływu wyznaczonego terminu nie usunięto braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAWSA 2005, nr 5, poz. 91 i przywołana tam literatura). W niniejszej sprawie skarżąca Spółka, pomimo wezwania, nie nadesłała aktualnego odpisu z KRS ani innego dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji skarżącej w wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 15 kwietnia 2013 r. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.