III SA/Lu 259/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. (M. ) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 13 lutego 2026 r. nr 0601-IGC.4802.269.2025 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. Spółka J. S. (M. ), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokat), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 13 lutego 2026 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 21 kwietnia 2026 r., pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, złożenie aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Mołdawii dotyczący skarżącej spółki wraz z jego tłumaczeniem na język polski przez polskiego tłumacza przysięgłego. Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 21 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone w jednej korespondencji pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 kwietnia 2026 r. (k. 30v). Pomimo wezwania wpis oraz braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skargę podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.); dalej "p.p.s.a.". Wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jak wynika z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przypadku - skargi. W przypadku osób prawnych, dodatkowo zachodzi konieczność wykazania, że osoba podpisująca skargę, czy tak jak w niniejszej sprawie udzielająca pełnomocnictwa do występowania w imieniu spółki, sama jest umocowana do występowania w jej imieniu. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez swoje organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym, stosownie do zapisów art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zamiast oryginału dokumentu, strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym (...) (art. 48 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a., stanowi podstawę do jej odrzucenia. Skoro do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz żaden dokument, z którego wynikałby sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie ww. dokumentów. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi spółki w dniu 29 kwietnia 2026 r., a zatem termin na jego wykonanie upływał w dniu 6 maja 2026 r. Pomimo prawidłowego wezwania pełnomocnik nie nadesłał, w zakreślonym terminie, wymaganych dokumentów, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Ponadto, pomimo upływu wyznaczonego terminu strona skarżąca nie uiściła także wpisu od skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.