III SA/Lu 260/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. , nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 12 lipca 2012 r. (data wpływu do sądu), złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca zwróciła się o ustanowienie adwokata. Do wniosku strona załączyła dokument potwierdzający ustalenie na jej rzecz alimentów w kwocie [...] zł na podstawie ugody sądowej z dnia [...] r. , opinię biegłego lekarza sądowego z dnia [...] r., umowę użyczenia lokalu mieszkalnego z dnia [...] r. i aneksy do tej umowy oraz pismo z dnia 10 lipca 2012 r. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. - Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z powołanym unormowaniem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Sprawa, w której skarżąca wniosła skargę, mieści się w wymienionej kategorii spraw, a zatem strona jest w tej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek strony o ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona wykazała spełnienie ustawowych przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w częściowym zakresie. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w rubryce dotyczącej stanu rodzinnego, skarżąca wykazała, że nie ma żadnych osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Odnośnie stanu majątkowego podała, iż na podstawie umowy użyczenia, użytkuje mieszkanie o pow. [...] m2, a ponadto że posiadała akcje zakładów skórzanych, ale z powodu rozwiązania przedsiębiorstwa, nie wie co się z nimi stało. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, jak też przedmiotów wartościowych powyżej 3000 euro skarżąca nie posiada. Skarżąca podała że uzyskuje dochód w wysokości [...] zł miesięcznie, na który składa się: alimenty płacone przez jej matkę w kwocie [...] zł oraz dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł. Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną i zdrowotną strony skarżącej (niski miesięczny dochód, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania, istniejące schorzenia skarżącej), uznać należy, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.