III SA/Lu 264/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu [...] sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Automobil Klub [...] sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia szkolenia kierowców oraz skreślenia z rejestru działalności regulowanej - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka reprezentowana przez adwokat M. W. – M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zakazu prowadzenia szkolenia kierowców oraz skreślenia z rejestru działalności regulowanej. Skarżąca wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek został uzasadniony ogólnie niebezpieczeństwem wyrządzenia poważnej szkody skarżącej oraz kursantom. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 ppsa ustawy wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Indywidualne okoliczności uzasadniające wniosek muszą zostać uprawdopodobnione przez wnioskodawcę. Postępowanie incydentalne odbywa się w jego interesie, żaden zaś przepis ustawy nie obliguje sądu do aktywności w zakresie ustalenia faktów stanowiących przesłankę do wydania żądanego postanowienia, co ustawodawca przewidział przykładowo w toku postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Fachowy pełnomocnik skarżącego nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Brak ten nie ma jednak charakteru braku formalnego pisma procesowego, do którego uzupełnienia Sąd mógłby wezwać stronę. Podnoszona zaś ewentualna szkoda poniesiona przez kursantów może być w pełni zrekompensowana przez skarżącą, o ile nie jest ona w stanie upadłości. Wnioskodawca nie podjął nawet próby wykazania rodzaju tej szkody. W tej sytuacji Sąd nie jest w stanie ocenić wiarygodności wniosku, sytuacji majątkowej skarżącej, oraz rodzaju, stopnia prawdopodobieństwa i dotkliwości szkody związanej z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Skoro zatem skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ppsa, na podstawie przytoczonego przepisu należało orzec jak postanowieniu.