III SA/Lu 265/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie WSA Robert Hałabis WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) Protokolant Referent Marcin Ścibor po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 października 2019 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa T. Spółki Jawnej R. S., Z. C. z siedzibą w M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...] listopada 2018 r.nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Przedsiębiorstwa T. Spółki Jawnej R. S. z siedzibą w M. P. kwotę [...]zł (dwieście złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa T. Spółki jawnej R. S., Z. C. od decyzji Prezydenta Miasta B. P. z dnia 29 listopada 2018 r., nr [...], odmawiającej przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika – A. C. w zakresie nauki zawodu, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że wnioskiem z dnia 25 października 2018 r. Przedsiębiorstwo T. Spółka jawna R. S., Z. C., Ż.. C.-J. wystąpiła o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika A. C., dołączając do wniosku szereg dokumentów. Powołując się na art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.), organ pierwszej instancji wskazał, że pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli spełnią warunki wymienione w tym przepisie. Organ pierwszej instancji stwierdził, że stosownie do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. z 2018 r., poz. 2010) A. C. powinna zdać egzamin przed Okręgową Komisją Egzaminacyjną, ponieważ pracodawca nie jest rzemieślnikiem. Tymczasem A. C. zdała egzamin czeladniczy w Izbie Rzemiosła i Przedsiębiorczości w L.. W związku z powyższym nie zostały spełnione wszystkie wymogi uprawniające wnioskodawcę do przyznania dofinansowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło zarzutów odwołania, uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie wydane przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 122 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe pracodawcom – zarówno osobom fizycznym jak i prawnym, którzy po 1 stycznia 2004 r. zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. Przepisami w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania są przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, które zostały zmienione w sposób istotny od dnia 1 września 2017 r. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 2017 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1641). Organ odwoławczy wyjaśnił, że spełnienie wymogu art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo oświatowe, w przypadku przedłożenia zaświadczenia o zdaniu egzaminu czeladniczego przez młodocianego pracownika, wymaga ustalenia, czy jego pracodawca jest rzemieślnikiem (§ 2 ust. 4 rozporządzenia z dnia 16 sierpnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania). Zgodnie z art. 2 ust. 6 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r., poz. 1267) rzemieślnikiem jest osoba, o której mowa w ust. 1 art. 2. Przepis ten stanowi, że rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez: 1) osobę fizyczną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji tej osoby i jej pracy własnej, w imieniu własnym i na rachunek tej osoby - jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców lub 2) wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez nich wspólnie działalności gospodarczej - jeżeli spełniają oni indywidualnie i łącznie warunki określone w pkt 1. Organ odwoławczy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie został spełniony pierwszy warunek przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, tj. posiadanie przez pracodawcę kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych. Kolegium uznało natomiast, że nie został spełniony drugi z równorzędnych warunków otrzymania dofinansowania, dotyczący zdania egzaminu przez młodocianego pracownika w wymaganym trybie, uzależnionym od tego, czy zatrudniający go przedsiębiorca ma status rzemieślnika, czy takiego statusu nie posiada. W rozpoznawanej sprawie młodociany pracownik zakończył naukę zawodu egzaminem czeladniczym w zawodzie cukiernika, złożonym w dniu 3 września 2018 r. przed Komisją Egzaminacyjną Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w L. z wynikiem pozytywnym. Organ odwoławczy dokonał analizy regulacji zawartych w § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. z 2017 r., poz. 1641) stwierdzając, że rozstrzygają one w sposób jednoznaczny kwestię sposobu składania egzaminu przez młodocianego, który rozpoczął naukę i był zatrudniony u pracodawcy przed dniem 1 września 2017 r. Jeżeli pracodawca nie był rzemieślnikiem, to w grę wchodzą regulacje zawarte w § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia. Organ odwoławczy stwierdził, że skoro spółka jawna nie jest rzemieślnikiem, to złożenie przez młodocianego pracownika egzaminu czeladniczego nie uprawniało skarżącej do przyznania dofinasowania. W ocenie Kolegium w niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 2 ust. 2 lub ust. 3 rozporządzenia, tzn. młodociana A. C. powinna zdać egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację – egzaminy potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami rozdziału 3b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 sierpnia 2017 r. lub egzamin eksternistyczny potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację - egzaminy eksternistyczne potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami dotyczącymi egzaminów eksternistycznych. Złożenie zaś egzaminu w trybie przewidzianym dla młodocianych zatrudnionych u pracodawcy będącego rzemieślnikiem nie uprawniało wnioskodawcy do przyznania dofinansowania. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie strona skarżąca – Przedsiębiorstwo T. Spółka jawna R. S., Z. C., Ż.. C.-J. zarzuciła naruszenie art. 77 § 1 w związku z art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nierozpoznanie całego materiału dowodowego i naruszenie zasady swobodnej ceny dowodów. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i orzeczenie co do istoty sprawy oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że spełniła wymogi otrzymania dofinansowania kosztów kształcenia, o których mowa w art. 122 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe. Skarżąca podkreśliła, że A. C. jako młodociany pracownik zawarła ze skarżącą umowę w celu nauki zawodu, parafowaną przez Cech Rzemieślników i Przedsiębiorców w B. P., którego skarżąca jest członkiem. Młodociana zdała egzamin, zgodnie z zawartą umową, przed Izbą Rzemiosła i Przedsiębiorczości w L.. Skarżąca nie dysponuje żadnymi środkami, które pozwoliłby jej przymusić młodocianego pracownika do zdania egzaminu zawodowego w innym trybie. Spełnienie tej przesłanki jest niezależne od pracodawcy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja o odmowie dofinasowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił obowiązujący od dnia 1 września 2017 r. przepis art. 122 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2018 r., poz. 996). Do dnia 31 sierpnia 2017 r. powyższa problematyka była zawarta w art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2018 r., poz. 1457). Treść obu wymienionych regulacji jest identyczna. Zgodnie z art. 122 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania; 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornie spełniony został warunek przyznania dofinansowania określony w przepisie art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo oświatowe. Instruktor nauki zawodu E. I. posiadała kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego A. C. – jako młodocianego ucznia – w zawodzie cukiernika. Kwestią sporną jest to, czy młodociany pracownik zdał egzamin w wymaganym trybie i w konsekwencji czy został spełniony warunek przyznania dofinansowania określony w przepisie art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe. W rozpoznawanej sprawie będąca młodocianym pracownikiem A. C. w dniu 3 września 2018 r. przystąpiła do egzaminu czeladniczego przed Komisją Egzaminacyjną Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w L. i egzamin ten zdała z pozytywnym wynikiem, uzyskując świadectwo czeladnicze nr [...]. Okoliczność ukończenia rzemieślniczej nauki zawodu przez A. C. potwierdza zaświadczenie Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w L. nr [...] z 9 października 2018 r. W ocenie organu złożenie przez młodocianego pracownika egzaminu czeladniczego przed Komisją Egzaminacyjną Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w L. nie uprawniało skarżącej do otrzymania dofinasowania. Organ stoi na stanowisku, że ustawodawca, wskazując w art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe na obowiązek zdania egzaminu zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1 ustawy, miał na myśli formy sprawdzenia wiedzy i umiejętności nabytych podczas nauki zawodu, o których mowa w § 2 ust. 2 lub ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. z 2017 r., poz. 1641), dalej jako "rozporządzenie zmieniające". W rozpoznawanej sprawie umowa o pracę z młodocianym w celu przygotowania zawodowego została zawarta 1 września 2015 r., a zatem w czasie obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. z 2018 r., poz. 2010), dalej jako "rozporządzenie z dnia 28 maja 1996 r." Zgodnie z przepisem § 11 tego rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia umowy o pracę: - młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem dokształcający się w zasadniczej szkole zawodowej zdawał egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację - egzaminy potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami dotyczącymi warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (§ 11 ust. 2); - młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem dokształcający się w ośrodku dokształcania i doskonalenia zawodowego lub u pracodawcy zdawał egzamin eksternistyczny potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację - egzaminy eksternistyczne potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami dotyczącymi egzaminów eksternistycznych (§ 11 ust. 3); - młodociany zatrudniony u pracodawcy będącego rzemieślnikiem zdawał egzamin kwalifikacyjny na tytuł czeladnika przeprowadzany przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, zgodnie z przepisami dotyczącymi egzaminów kwalifikacyjnych na tytuły czeladnika i mistrza w zawodzie (§ 11 ust. 4). Przepisy § 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia z dnia 28 maja 1996 r., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2017 r. do 31 sierpnia 2019 r. stanowiły natomiast, że młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem dokształcający się w: - branżowej szkole I stopnia zdawał egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, zgodnie z przepisami w sprawie szczegółowych warunków i sposobu przeprowadzania egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie (ust. 2); - ośrodku dokształcania i doskonalenia zawodowego lub u pracodawcy zdawał egzamin eksternistyczny potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, zgodnie z przepisami w sprawie egzaminów eksternistycznych (ust. 3); Zgodnie zaś z § 11 ust. 4 rozporządzenia młodociany zatrudniony u pracodawcy będącego rzemieślnikiem zdawał egzamin kwalifikacyjny na tytuł czeladnika przeprowadzany przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, zgodnie z przepisami w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych. Z przepisów przejściowych rozporządzenia zmieniającego z dnia 16 sierpnia 2017 r. wynika, że młodociani pracownicy, którzy rozpoczęli przygotowanie zawodowe przed dniem 1 września 2017 r., mogli dokończyć dokształcanie na dotychczasowych zasadach. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia zmieniającego młodociany pracownik, który rozpoczął dokształcanie teoretyczne w zakresie zasadniczej szkoły zawodowej przed dniem 1 września 2017 r., kontynuował to dokształcanie na zasadach określonych dla uczniów zasadniczych szkół zawodowych w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 60 i 949). Z kolei zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia zmieniającego młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem, który przed dniem 1 września 2017 r. rozpoczął dokształcanie teoretyczne w dotychczasowej zasadniczej szkole zawodowej, zdawał egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację - egzaminy potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami rozdziału 3b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r. poz. 1943, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 sierpnia 2017 r. Natomiast młodociany zatrudniony u pracodawcy będącego rzemieślnikiem, który rozpoczął naukę zawodu przed dniem 1 września 2017 r., zdawał egzamin kwalifikacyjny na tytuł czeladnika przeprowadzany przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, zgodnie z obowiązującymi w dniu 31 sierpnia 2017 r. przepisami w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (§ 2 ust. 4 rozporządzenia zmieniającego). W orzeczeniach wydanych na tle art. 70b ustawy o systemie oświaty, mającego identyczne brzmienie jak art. 122 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe, wielokrotnie zwracano uwagę na to, że przepisy rozporządzenia w zakresie wymogów egzaminacyjnych dotyczących młodocianego kończącego naukę zawodu nie są spójne z regulacjami ustawy o systemie oświaty, dotyczącymi przesłanek uzyskania dofinansowania kosztów jego kształcenia. Wskazywano na cel regulacji tych przepisów, które mają w założeniu zachęcić pracodawców do kształcenia zawodowego młodocianych poprzez dofinansowanie kosztów takiego kształcenia. Dofinansowanie to przysługuje po spełnieniu określonych warunków normatywnych, dotyczących zarówno pracodawcy, jak i młodocianego. Młodociany pracownik ma wprawdzie obowiązek zdać egzamin kończący naukę zawodu, ale pracodawca nie zawsze może mieć wpływ na to, kiedy i przed jaką komisją egzaminacyjną młodociany pracownik będzie zdawać egzamin. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że przez zdanie egzaminu zgodnie z przepisami, o których aktualnie mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo oświatowe należy rozumieć zdanie egzaminu na podstawie któregokolwiek z przepisów, na podstawie których funkcjonują komisje egzaminacyjne wymienione w § 11 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia z dnia 28 maja 1996 r. (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt I OSK 271/09; z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt I OSK 273/09; z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 2942/17). Tezy zawarte we wskazanych orzeczeniach zachowują w dalszym ciągu aktualność. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że jeżeli młodociany ukończy naukę zawodu złożeniem egzaminu na podstawie któregokolwiek z przepisów regulujących zdawanie egzaminów kończących naukę zawodu, spełniony zostanie warunek do uzyskania przez pracodawcę dofinansowania. W realiach rozpatrywanej sprawy powyższy pogląd odnosi się także do sytuacji, gdy młodociany zdał egzamin na podstawie przepisu art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle i wydanego na podstawie ust. 4 tego przepisu, obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (Dz. U. z 2017 r., poz. 89 z późn. zm.). Należy podkreślić, że do wyłącznej kompetencji komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych należy zbadanie przesłanek, które pozwalają na dopuszczenie do egzaminu czeladniczego m.in. młodocianego pracownika. W myśl § 5 rozporządzenia w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, do egzaminu czeladniczego izba rzemieślnicza dopuszcza osobę, która spełnia jeden z warunków wymienionych w pkt 1 – 7 tego przepisu, a m.in. ukończyła naukę zawodu u rzemieślnika jako młodociany pracownik oraz dokształcanie teoretyczne młodocianych pracowników w szkole lub w formach pozaszkolnych (pkt 1). Zdanie takiego egzaminu stanowi spełnienie jednego z warunków dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Należy zwrócić uwagę, że w umowie o pracę zawartej z młodocianym pracownikiem zaznaczono, iż nauka zawodu kończy się egzaminem czeladniczym. Z akt sprawy wynika ponadto, że umowa o pracę została zarejestrowana przez Cech Rzemieślników i Przedsiębiorców w B. P., a Izba Rzemiosła i Przedsiębiorczości w L. potwierdziła ukończenie przez A. C. – jako młodocianego pracownika – rzemieślniczej nauki zwodu i zdanie egzaminu czeladniczego (zaświadczenie - k. [...] akt adm.). W okolicznościach sprawy zbędne jest zatem rozważanie, czy spółka jawna lub jej wspólnicy uznani być mogą za rzemieślników w rozumieniu przepisów ustawy. Stwierdzić bowiem należy, że młodociana A. C., która zawarła ze skarżąca umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, odbyła naukę zawodu i zdała egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie cukiernika. Fakt odbycia u skarżącej nauki zawodu w okresie od 1 września 2015 r. do 31 sierpnia 2018 r. nie jest kwestionowany. Z akt sprawy nie wynika również, by ważność egzaminu czeladniczego zdanego przez A. C. została zakwestionowana. W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarżąca spełniła normatywne przesłanki uprawniające do przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, określone w art. 122 ust.1 ustawy – Prawo oświatowe: - w dniu 1 września 2015 r. zawarta została z młodocianym pracownikiem umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego; - młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. Ponadto wniosek o przyznanie dofinansowania został złożony w terminie określonym w art. 122 ust. 7 ustawy – Prawo oświatowe. W tych okolicznościach uznać trzeba, że decyzje obu instancji zapadły z naruszeniem przepisów prawa materialnego (art. 122 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe) oraz przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. Stwierdzone uchybienia powodują konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz.1302 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Organy administracji ponownie rozpoznając sprawę szczegółowo i rzetelnie rozważą okoliczności niniejszej sprawy i uwzględnią dokonaną przez Sąd wykładnię przepisu art. 122 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w związku z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.