III SA/Lu 265/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 11 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 11 lutego 2026 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Przedmiotem udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Kwestia wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Co do zasady, przymiotu wykonalności nie będą miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych (por. T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 61, LEX). Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie posiada cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 § 1 p.p.s.a. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją organ orzekł o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego. Co do zasady decyzja o wymeldowaniu nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Celem decyzji o wymeldowaniu jest bowiem aktualizacja danych ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). Decyzja ta nie rozstrzyga o uprawnieniach danej osoby do lokalu, a ewentualnie spory w tym zakresie rozstrzygane są przez sądy powszechne w postępowaniach cywilnych. Decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego. Jednocześnie skarżący w ogóle nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji nie przywołał żadnych argumentów. Wniosek skarżącego opiera się w istocie jedynie na subiektywnym przekonaniu o wadliwości orzeczenia. Sam tylko fakt wniesienia skargi do sądu nie uzasadnia jednak wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.