III SA/Lu 268/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędzia WSA Anna Strzelec Protokolant Starszy asystent sędziego Małgorzata Olejowska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 października 2019 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa T. Spółki Jawnej R.. S., Ż.. C., Ż.. C.-J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...] 2018 r., nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Przedsiębiorstwa T. Spółki Jawnej R.. S., Ż.. C., Ż.. C.-J. kwotę [...]zł (dwieście złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako: "Kolegium" lub "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa T. Spółki jawnej R. S., Z. C. Ż. C.-J. od decyzji Prezydenta Miasta [...] (dalej jako "organ I instancji") z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...], orzekającej o odmowie przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika K. R. w zakresie nauki zawodu, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że wnioskiem z dnia 25 października 2018 r. Przedsiębiorstwo T. Spółka jawna R. S., Z. C. , Ż. C.-J. (dalej jako "skarżąca") wystąpiła o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika, dołączając do wniosku szereg dokumentów. Powołując się na art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.), organ I instancji wskazał, że pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli spełnią warunki wymienione w tym przepisie. Pracodawca zatrudniający młodocianego pracownika, tj. spółka jawna T. , nie jest rzemieślnikiem w świetle przepisów ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle. Młodociany pracownik zatrudniony przez skarżącą, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. z 2014 r., poz. 232 z późn. zm.) powinien zdać egzamin przed Okręgową Komisją Egzaminacyjną, tymczasem K. R. zdała egzamin czeladniczy w Izbie Rzemiosła i Przedsiębiorczości w [...]. W związku z powyższym nie zostały spełnione wszystkie wymogi uprawniające wnioskodawcę do przyznania dofinansowania. Kolegium nie podzieliło zarzutów odwołania, uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie wydane przez organ I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że podmiot ubiegający się o dofinansowanie kosztów kształcenia powinien spełnić łącznie wszystkie przesłanki wymienione w art. 122 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe. Przepisami w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania są przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, które zostały zmienione w sposób istotny od dnia 1 września 2017 r. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 2017 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1641). Spełnienie wymogu art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo oświatowe, w przypadku przedłożenia zaświadczenia o zdaniu egzaminu czeladniczego przez młodocianego pracownika wymaga ustalenia, czy jego pracodawca jest rzemieślnikiem w rozumieniu art. 2 ust. 6 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r., poz. 1267). Organ odwoławczy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie został spełniony warunek przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, o którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo oświatowe. Instruktor nauki zawodu E. I. posiadała kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianej uczennicy, określone w przepisach w sprawie praktycznej nauki zawodu oraz przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. Kolegium uznało, że nie został spełniony drugi warunek otrzymania dofinansowania, dotyczący zdania egzaminu przez młodocianego pracownika w wymaganym trybie, uzależnionym od tego, czy zatrudniający go przedsiębiorca ma status rzemieślnika, czy nie. Młodociany pracownik w rozpoznawanej sprawie zakończył naukę zawodu egzaminem czeladniczym w zawodzie cukiernika, złożonym w dniu 3 września 2018 r. przed Komisją Egzaminacyjną Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w [...]. W celu zachowania przejrzystości przepisów dotyczących przygotowania zawodowego młodocianych, wprowadzone zostały przepisy przejściowe odnoszące się do pracowników młodocianych, którzy rozpoczęli takie przygotowanie przed dniem 1 września 2017 r. Przepisy te umożliwiają pracownikom dokończenie dokształcania na dotychczasowych zasadach. Organ odwoławczy dokonał analizy regulacji zawartych w § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przygotowania zawodowego i ich wynagradzania (Dz. U. z 2017 r., poz. 1641) i stwierdził, że rozstrzygają one w sposób jednoznaczny kwestię sposobu składania egzaminu przez młodocianego, który rozpoczął naukę i był zatrudniony u pracodawcy przed dniem 1 września 2017 r. Jeżeli pracodawca nie był rzemieślnikiem, to w grę wchodzą normy zawarte w § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia. Skoro skarżąca nie jest rzemieślnikiem, to złożenie przez młodocianego pracownika egzaminu czeladniczego nie uprawniało do przyznania dofinasowania. W ocenie Kolegium, w niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 2 ust. 2 lub ust. 3 rozporządzenia, a zatem K. R. powinna zdać egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację – egzaminy potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami rozdziału 3b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r., poz. 1943 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 sierpnia 2017 r. lub egzamin eksternistyczny potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację - egzaminy eksternistyczne potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami dotyczącymi egzaminów eksternistycznych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Przedsiębiorstwo T. Spółka jawna R. S., Z. C. , Ż. C.-J. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w całości. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 77 § 1 w związku z art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.), dalej jako "k.p.a.", poprzez nierozpoznanie całego materiału dowodowego i wadliwą ocenę dowodów oraz naruszenie prawa materialnego, tj. art. 122 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe poprzez niewłaściwe jego zastosowanie. Wskazując na te zarzuty wniosła o uchylenie decyzji organów obu oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że spełniła wymogi otrzymania dofinansowania kosztów kształcenia, o których mowa w art. 122 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe. Skarżąca podkreśliła, że młodociany pracownik zawarł ze skarżącą umowę w celu nauki zawodu, parafowaną przez Cech Rzemieślników i Przedsiębiorców w [...], którego skarżąca jest członkiem. Młodociana zdała egzamin, zgodnie z zawartą umową przed Izbą Rzemiosła i Przedsiębiorczości w [...]. Skarżąca nie dysponuje żadnymi środkami, które pozwoliłby jej przymusić młodocianego pracownika do zdania egzaminu zawodowego w innym trybie. Spełnienie tej przesłanki jest niezależne od pracodawcy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił obowiązujący od dnia 1 września 2017 r. przepis art. 122 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2018 r., poz. 996). Do dnia 31 sierpnia 2017 r., powyższa problematyka była zawarta w art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2018 r., poz. 1457). Treść obu wymienionych regulacji jest identyczna. Zgodnie z art. 122 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania; 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. W rozpoznawanej sprawie bezspornie spełniony został warunek określony w przepisie art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo oświatowe. Zatrudniona u skarżącej instruktor nauki zawodu E. I. posiadała bowiem kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianej uczennicy: tytuł mistrza w zawodzie cukiernika oraz instruktora praktycznej nauki zawodu, potwierdzone dyplomem mistrzowskim z dnia 21 października 2010 r. i zaświadczeniem o ukończeniu kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu. Kwestią sporną jest natomiast to, czy młodociany pracownik zdał egzamin w wymaganym trybie i w konsekwencji czy został spełniony warunek przyznania dofinansowania określony w przepisie art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe. W rozpoznawanej sprawie młodociany pracownik przystąpił do egzaminu czeladniczego w dniu 3 września 2018 r. przed Komisją Egzaminacyjną Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w [...] i złożył egzamin z pozytywnym wynikiem, uzyskując świadectwo czeladnicze [...] Okoliczność ukończenia rzemieślniczej nauki zawodu przez K. R. potwierdza zaświadczenie Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w [...] nr [...] z dnia [...] października 2018 r. Zgodnie z § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. z 2018 r., poz. 2010), dalej jako "rozporządzenie z dnia 28 maja 1996 r.", w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego – 1 września 2015 r.: - młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem dokształcający się w zasadniczej szkole zawodowej zdaje egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację - egzaminy potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami dotyczącymi warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (§ 11 ust. 2); - młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem dokształcający się w ośrodku dokształcania i doskonalenia zawodowego lub u pracodawcy zdaje egzamin eksternistyczny potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację - egzaminy eksternistyczne potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami dotyczącymi egzaminów eksternistycznych (§ 11 ust. 3); - młodociany zatrudniony u pracodawcy będącego rzemieślnikiem zdaje egzamin kwalifikacyjny na tytuł czeladnika przeprowadzany przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, zgodnie z przepisami dotyczącymi egzaminów kwalifikacyjnych na tytuły czeladnika i mistrza w zawodzie (§ 11 ust. 4). Z § 11 rozporządzenia z dnia 28 maja 1996 r., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2017 r., wynika, że: - młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem dokształcający się w branżowej szkole I stopnia zdaje egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, zgodnie z przepisami w sprawie szczegółowych warunków i sposobu przeprowadzania egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie (§ 11 ust. 2); - młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem dokształcający się w ośrodku dokształcania i doskonalenia zawodowego lub u pracodawcy zdaje egzamin eksternistyczny potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, zgodnie z przepisami w sprawie egzaminów eksternistycznych (§ 11 ust. 3); - młodociany zatrudniony u pracodawcy będącego rzemieślnikiem zdaje egzamin kwalifikacyjny na tytuł czeladnika przeprowadzany przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, zgodnie z przepisami w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (§ 11 ust. 4). W przepisach przejściowych rozporządzenia zmieniającego, w odniesieniu do młodocianych pracowników, którzy rozpoczęli przygotowanie przed dniem 1 września 2017 r. zdecydowano, że mogą oni dokończyć dokształcanie na dotychczasowych zasadach. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia zmieniającego: - młodociany pracownik, który rozpoczął dokształcanie teoretyczne w zakresie zasadniczej szkoły zawodowej przed dniem 1 września 2017 r., kontynuuje to dokształcanie na zasadach określonych dla uczniów zasadniczych szkół zawodowych w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 60 i 949) (§ 2 ust. 1); - młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem, który przed dniem 1 września 2017 r. rozpoczął dokształcanie teoretyczne w dotychczasowej zasadniczej szkole zawodowej, zdaje egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację - egzaminy potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami rozdziału 3b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r. poz. 1943, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 sierpnia 2017 r. (§ 2 ust. 2); - młodociany zatrudniony u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem, który przed dniem 1 września 2017 r. rozpoczął dokształcanie teoretyczne w zakresie zasadniczej szkoły zawodowej w ośrodku dokształcania i doskonalenia zawodowego lub u pracodawcy, zdaje egzamin eksternistyczny potwierdzający kwalifikacje w zawodzie z zakresu kwalifikacji wyodrębnionej w tym zawodzie, a w przypadku gdy w zawodzie wyodrębniono więcej niż jedną kwalifikację - egzaminy eksternistyczne potwierdzające kwalifikacje w zawodzie z zakresu wszystkich kwalifikacji wyodrębnionych w tym zawodzie, zgodnie z przepisami dotyczącymi egzaminów eksternistycznych (§ 2 ust. 3); - młodociany zatrudniony u pracodawcy będącego rzemieślnikiem, który rozpoczął naukę zawodu przed dniem 1 września 2017 r., zdaje egzamin kwalifikacyjny na tytuł czeladnika przeprowadzany przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, zgodnie z obowiązującymi w dniu 31 sierpnia 2017 r. przepisami w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (§ 2 ust. 4); - młodociany pracownik, który rozpoczął przyuczenie do wykonywania określonej pracy przed dniem 1 września 2017 r., kontynuuje to przyuczenie na dotychczasowych zasadach (§ 2 ust. 5). W orzeczeniach wydanych na tle art. 70b ustawy o systemie oświaty, mającego identyczne brzmienie jak art. 122 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe, wielokrotnie zwracano uwagę na to, że przepisy rozporządzenia w zakresie wymogów egzaminacyjnych dotyczących młodocianego kończącego naukę zawodu nie są spójne z regulacjami ustawy o systemie oświaty, dotyczącymi przesłanek uzyskania dofinansowania kosztów jego kształcenia. Wskazywano na cel regulacji tych przepisów, które mają w założeniu zachęcić pracodawców do kształcenia zawodowego młodocianych poprzez dofinansowanie kosztów takiego kształcenia. Dofinansowanie to przysługuje po spełnieniu określonych warunków normatywnych, dotyczących zarówno pracodawcy, jak i młodocianego. Młodociany pracownik ma wprawdzie obowiązek zdać egzamin kończący naukę zawodu, ale pracodawca nie zawsze może mieć wpływ na to, kiedy i przed jaką komisją egzaminacyjną będzie zdawać młodociany pracownik. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że przez zdanie egzaminu zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1 należy rozumieć zdanie egzaminu na podstawie któregokolwiek z przepisów, w oparciu o które funkcjonują komisje egzaminacyjne wymienione w § 11 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia z dnia 28 maja 1996 r. (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt I OSK 271/09; wyrok z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt I OSK 273/09; wyrok z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 2942/17). Tezy zawarte we wskazanych orzeczeniach zachowują w dalszym ciągu aktualność. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że nie ma podstaw prawnych stanowisko przyjęte przez Kolegium, że organy administracji publicznej orzekające w sprawach dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika uprawnione są do oceny, czy ów pracownik zdał egzamin przed jedną z właściwych komisji egzaminacyjnych, wymienionych w § 2 ust. 2 lub ust. 3 rozporządzenia zmieniającego. Jeśli chodzi o egzaminy przeprowadzane przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, to do ich wyłącznej kompetencji należy zbadanie określonych przesłanek normatywnych, które pozwalają na dopuszczenie do egzaminu czeladniczego m.in. młodocianego pracownika. Stanowią o tym przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1607). W myśl § 5 rozporządzenia, do egzaminu czeladniczego izba rzemieślnicza dopuszcza osobę, która spełnia jeden z warunków wymienionych w pkt 1 – 7 tego przepisu, a m.in. ukończyła naukę zawodu u rzemieślnika jako młodociany pracownik oraz dokształcanie teoretyczne młodocianych pracowników w szkole lub w formach pozaszkolnych (pkt 1). Właściwa komisja egzaminacyjna, a nie organ administracji publicznej rozpatrujący wnioski o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika bada, czy młodociany pracownik może być dopuszczony do egzaminu czeladniczego, a w następstwie pozytywnej weryfikacji tej kwestii, poddaje go egzaminowi. Zdanie takiego egzaminu, stanowi spełnienie jednego z warunków dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Tymczasem organy orzekające w niniejszej sprawie, w sposób nieuprawniony wkroczyły w kompetencje zastrzeżone dla innego organu, de facto podważając zaświadczenie z dnia [...] października 2018 r., nr [...] wydane przez Izbę Rzemiosła i Przedsiębiorczości w [...] potwierdzające zdanie egzaminu czeladniczego przez K. R.. Jest to działanie niedopuszczalne, godzące w zasadę działania na podstawie i w granicach prawa, wyrażoną w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarżąca spełniła normatywne przesłanki uprawniające do przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, określone w art. 122 ust.1 ustawy – Prawo oświatowe, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji w obu instancjach, bowiem: - w dniu 1 września 2015 r. zawarta została z młodocianym pracownikiem umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego; - młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. Ponadto wniosek o przyznanie dofinansowania został złożony w terminie określonym w art. 122 ust. 7 ustawy – Prawo oświatowe. Bez wpływu na dokonaną ocenę zaskarżonej decyzji pozostaje okoliczność, że z dniem 1 września 2019 r. nastąpiła zmiana art. 122 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe, któremu nadano nową treść. W tych okolicznościach uznać trzeba, że decyzje obu instancji zapadły z naruszeniem przepisów prawa materialnego (art. 122 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe) oraz postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn.), dalej jako "k.p.a." Stwierdzone naruszenia przepisów prawa powodują konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz.1302), dalej jako "p.p.s.a.". Organy administracji ponownie rozpoznając sprawę szczegółowo i rzetelnie rozważą okoliczności niniejszej sprawy oraz uwzględnią dokonaną przez sąd wykładnię przepisu art. 122 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.