III SA/Lu 268/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia 1 kwietnia 2025 r., nr [...] [...] w przedmiocie zastrzeżenia do czynności wyjaśniających do zdarzenia drogowego postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia 1 kwietnia 2025 r., w którym Komendant poinformował B. D. (dalej jako "skarżący"), że w sprawie dotyczącej zastrzeżeń do sposobu prowadzenia w Komendzie Miejskiej Policji w Lublinie czynności wyjaśniających przeprowadzono postępowanie skargowe w trybie określonym przepisami Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 r., poz. 572), dalej jako "k.p.a". Komendant stwierdził, że postępowanie wyjaśniające nie wykazało, aby policjant prowadząc czynności wyjaśniające w sprawie o wykroczenie [...] naruszył zasady etyki zawodowej policjanta. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie B. D. zaskarżył powyższe pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie, wnosząc o stwierdzenie jego nieważności. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 13 września 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że sądy administracyjne są właściwe wyłącznie w sprawach skarg na określone w art. 3 § 2 i 2a p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność albo przewlekłe prowadzenie postępowania, a ponadto w sprawach, w których właściwość sądów administracyjnych przewidują ustawy szczególne. W szczególności z treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika, że wprawdzie skarga na bezczynność organu co do zasady należy do właściwości sądu administracyjnego, to jednak jest tylko pochodną dopuszczalnej skargi na prawne formy działania organów w zakresie wykonywania administracji publicznej, a więc takich, które poddane zostały kontroli sądów administracyjnych. Natomiast, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z analizy treści skargi wniesionej do sądu w niniejszej sprawie oraz akt sprawy wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie informujące o prawidłowości działań funkcjonariusza policji w zakresie prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie o wykroczenie [...] Pismo to stanowi odpowiedź na skargę skarżącego z dnia 18 lutego 2025 r., złożoną w trybie art. 227 k.p.a. Wniesiona do sądu skarga dotyczy rozpoznania skargi złożonej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w przepisach działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (w niniejszej sprawie przez funkcjonariusza Policji), naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zaznaczyć należy, że skarga wniesiona w trybie art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi te są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi. Działanie administracji publicznej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Możliwość zaskarżenia działań podjętych w ramach takiego postępowania nie została także przewidziana w żadnej ustawie szczególnej. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. i sposób załatwienia skargi wniesionej w tym trybie nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji stwierdzić należało, że skarga na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych i z tej przyczyny podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.