III SA/Lu 269/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi U. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany nieprawidłowych danych zawartych w zgłoszeniu celnym postanawia: przyznać U. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżąca złożyła pismo z dnia 9 czerwca 2013 r., w którym zwróciła się o zwolnienie od tej opłaty. Wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, skarżąca w terminie nadesłała wypełniony urzędowy formularz zakreślając w nim, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie uzupełniła braki formalne wniosku. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że pracuje na pół etatu i osiąga niewielkie zarobki ([...] zł brutto), które wystarczają jedynie na zakup najpotrzebniejszych rzeczy. Podniosła, że na jej utrzymaniu pozostaje bezrobotny mąż i dwoje dzieci w wieku szkolnym. Wykazała również, że ona oraz osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze sytuację materialną i rodzinną skarżącej wykazaną w urzędowym formularzu (niski dochód rodziny, brak majątku który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania, bezrobocie męża skarżącej, utrzymywanie dwojga dzieci w wieku szkolnym) uznać należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.