III SA/Lu 269/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej . z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r., [...] postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] P. G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nałożono na niego kary pieniężne z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry w łącznej wysokości 144 000,00 zł. Obecnie skarżący odbywa karę pozbawienia wolności i nie posiada żadnego majątku umożliwiającego spłatę nałożonych kar. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Skarżący w niniejszej sprawie wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]czerwca 2015 r., a więc decyzji organu I instancji. Na wstępie wyjaśnić zatem należy, że zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny wyżej wymieniony przepis swoją treścią obejmuje nie tylko zaskarżone do sądu rozstrzygnięcia organu, ale również decyzję I instancji, jak i akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (vide komentarz do art. 61, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek [w]: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2009, str. 208). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 525/2006). W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji zasługuje na uwzględnienie. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową w jakiej obecnie znajduje się skarżący. W ocenie Sądu, wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną w wysokości 24.000 zł, w powiązaniu z faktem, że wobec skarżącego zostały również nałożone inne kary pieniężne, których łączna wysokość wynosi 144.000 zł, może spowodować znaczną i nieodwracalną szkodę po stronie skarżącego, przebywającego w zakładzie karnym i nieosiągającego żadnych dochodów. Wobec tego należało uznać, że wykonanie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r. może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.