III SA/Lu 270/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. T. na postanowienie Inne z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] lutego 2020 r., nr [...] Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. P. z [...] stycznia 2020 r., nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej w przedmiocie wniosku o udzielenie pomocy finansowej na wyrównanie kwoty dochodu uzyskanej przez producenta świń utrzymywanych na obszarze objętym restrykcjami w związku ze zwalczaniem afrykańskiego pomoru świń. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. W dniu [...] stycznia 2020 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek skarżącego B. T. o udzielenie pomocy finansowej na wyrównanie kwoty dochodu uzyskanej przez producenta świń utrzymywanych na obszarze objętym restrykcjami w związku ze zwalczaniem afrykańskiego pomoru świń. Postanowieniem z [...] stycznia 2020 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. P. (dalej jako "organ I instancji") odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej w przedmiocie wniosku o udzielenie pomocy finansowej na wyrównanie kwoty dochodu uzyskanej przez producenta świń utrzymywanych na obszarze objętym restrykcjami w związku ze zwalczaniem afrykańskiego pomoru świń. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wyjaśnił, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r., poz. 187 z późn. zm.), nie określa terminu zakończenia programu pomocy finansowej na wyrównanie kwoty dochodu uzyskanej przez producenta świń utrzymywanych na obszarze objętym restrykcjami w związku ze zwalczaniem afrykańskiego pomoru świń. Jednak zgodnie z informacją dostępną na stronie Komisji Europejskiej program pomocy finansowej był realizowany do 31 grudnia 2019 r. Skarżący wniosek złożył w dniu 2 stycznia 2020 r., a więc po upływie terminu. W wyniku rozpatrzenia zażalenia skarżącego, Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako "organ II instancji" lub "organ odwoławczy") postanowieniem z [...] lutego 2020 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że w świetle informacji na stronie Komisji Europejskiej program pomocy finansowej był realizowany do 31 grudnia 2019 r. Złożony w dniu 2 stycznia 2020 r. wniosek skarżącego został złożony poza terminem składania wniosków. Organ podkreślił, że wyżej wymieniony termin jest terminem prawa materialnego i jego uchybienie powoduje wygaśnięcie praw lub obowiązków o charakterze materialnym. Termin ten jest terminem niepodlegającym przywróceniu. Na postanowienie organu II instancji B. T. (dalej jako "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarżący zarzucił naruszenie art. 7, art. 7a, art. 8, art. 61a § 1 i art. 124 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz § 13o rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że organ I instancji wywiódł w sposób dowolny i nieprzekonujący, że przedział czasowy wskazany w zaskarżonym postanowieniu dotyczy terminu, w którym powinny być składane wnioski, a nie okresu, którego wniosek może dotyczyć. Skarżący podniósł, że program nr SA.52616(2018/XA) posiada ustalony czas trwania od 17 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2019 r., co w ocenie skarżącego oznacza, że wniosek powinien dotyczyć tego okresu. Za okres rozliczeniowy obejmujący cały 2019 rok wniosek można złożyć dopiero po upływie okresu. Powyższe wynika z Instrukcji wypełnia wniosku oraz rozporządzenia, które nie określają końcowego terminu składania wniosków i nie zwierają odnośnika do programu nr SA.52616(2018/XA). W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej na wyrównanie kwoty dochodu uzyskanej przez producenta świń utrzymywanych na obszarze objętym restrykcjami w związku ze zwalczaniem afrykańskiego pomoru świń. Organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z uwagi na złożenie wniosku po upływie terminu realizacji programu pomocy. Skarżący zarzuca, że ustalony czas trwania programu oznacza okres, za jaki pomoc finansowa może być udzielona, a nie okres, w jakim wnioski mogą być składane. Zarzuca ponadto, że żaden przepis nie określa terminu końcowego składania wniosków o pomoc, terminu tego nie podała także Agencja na swojej stronie internetowej. Sąd podziela stanowisko organu, że zakończenie realizacji programu pomocy finansowej dla producentów świń uniemożliwia wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie przyznania tej pomocy. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że możliwość udzielania producentom świń pomocy finansowej przewidziana została w rozporządzeniu Komisji (UE) Nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 193 z dnia 1 lipca 2014 r., s. 1.), dalej jako "rozporządzenie nr 702/2014". Zgodnie z art. 26 ust. 1 rozporządzenia nr 702/20141, pomoc dla MŚP zajmujących się produkcją podstawową produktów rolnych na pokrycie kosztów zapobiegania chorobom zwierząt lub szkodnikom roślin, ich kontroli i zwalczania oraz pomoc na wyrównanie takim przedsiębiorstwom strat spowodowanych chorobami zwierząt lub inwazjami szkodników roślin jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnia warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-13 i w rozdziale I. Zgodnie z art. 26 ust. 2, pomoc wypłaca się wyłącznie: a) w odniesieniu do chorób zwierząt lub szkodników roślin, w przypadku których istnieją przepisy unijne lub krajowe, niezależnie od tego czy zostały one ustanowione w ramach przepisów ustawowych, wykonawczych czy administracyjnych; oraz b) w ramach: (i) publicznego, unijnego, krajowego lub regionalnego programu zapobiegania danej chorobie zwierząt lub szkodnikowi roślin, ich kontroli lub zwalczania; lub (ii) środków nadzwyczajnych nałożonych przez właściwy organ; lub (iii) środków zwalczania lub powstrzymania rozprzestrzeniania się szkodników roślin, wprowadzanych zgodnie z dyrektywą Rady 2000/29/WE. Programy i środki, o których mowa w lit. b), zawierają opis odnośnych środków zapobiegania, kontroli lub zwalczania. Z powołanych przepisów wynika, że pomoc udzielana jest w ramach określonego programu pomocy przyjętego przez kraj członkowski. Podstawę udzielania pomocy stanowią przepisy krajowe, wskazane w programie pomocy. Podstawę udzielania pomocy przewidzianej w programie stanowią przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r., poz. 187 z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie" lub "rozporządzenie w sprawie niektórych zadań Agencji", które określa zasady i tryb przyznawania pomocy finansowej producentom świń. Zgodnie z § 13o ust. 1 rozporządzenia, Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi świń: 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, 2) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014, 3) który utrzymuje lub utrzymywał świnie w siedzibie stada, położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na obszarze: a) wymienionym w części II lub III załącznika do decyzji wykonawczej Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylającej decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz. Urz. UE L 295 z 11 października 2014 r., str. 63, z późn. zm.), zwanej dalej "decyzją 2014/709/UE", lub b) zapowietrzonym lub zagrożonym w związku z wystąpieniem afrykańskiego pomoru świń, ustanowionym zgodnie z przepisami o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt - zwanemu dalej "producentem świń". Pomoc udzielana jest do wysokości środków przewidzianych na realizację tej pomocy w planie finansowym Agencji na dany rok kalendarzowy (§ 13o ust. 3 rozporządzenia). W myśl § 13o ust. 4 rozporządzenia, pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana na wyrównanie kwoty dochodu uzyskanej przez producenta świń: 1) ze sprzedaży świń z siedziby stada, o której mowa w ust. 1 pkt 3, od 1 lipca 2017 r. - do wysokości obliczonej zgodnie ze sposobem określonym w ust. 11 pkt 1; 2) w 2017 r. w związku z wprowadzeniem, w tym roku, na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt zakazu przemieszczania świń lub obrotu świniami na obszarze zapowietrzonym lub zagrożonym w związku z wystąpieniem afrykańskiego pomoru świń, na którym znajduje się siedziba stada producenta świń - do wysokości obliczonej zgodnie ze sposobem określonym w ust. 11 pkt 2. Zgodnie z § 13o ust. 5 rozporządzenia, pomoc jest przyznawana w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta świń, na wniosek tego producenta świń złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej. W świetle przytoczonych przepisów nie ulega wątpliwości, że pomoc finansowa na wyrównanie kwoty dochodu uzyskanej przez producenta świń utrzymywanych na obszarze objętym restrykcjami w związku ze zwalczaniem afrykańskiego pomoru świń udzielana jest w granicach środków objętych programem pomocy i przyznawana jest na wniosek złożony na udostępnionym przez Agencję formularzu. W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestionowane, że pomoc finansowa dla producentów świń prowadzących produkcję na obszarach ASF objęta była programem pomocy o numerze SA.52616 (2018/XA), trwającym od 17 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2019 r. W tym okresie mogła być więc przyznawana pomoc. Po zakończeniu programu żadna pomoc nie mogła być udzielona. Skarżący zarzuca, że organ nie podał na swojej stronie internetowej informacji o dacie zakończenia programu. Rzeczywiście informacji takiej zabrakło. W informacji dostępnej na stronie internetowej Agencji, zatytułowanej "System rekompensat dla hodowców objętych programem zwalczania ASF" wskazano tylko termin początkowy składania wniosków i nie określono terminu końcowego. Również w instrukcji wypełniania wniosku, dostępnej na stronie Agencji wskazano tylko termin początkowy składania wniosków (pkt 5 instrukcji). W tym miejscu wyjaśnić należy, że przepis art. 9 rozporządzenia nr 702/2014 nakłada na państwo członkowskie obowiązek przekazania Komisji, za pośrednictwem internetowego systemu przekazywania zgłoszeń, zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 794/2004, zestawienia informacji dotyczących pomocy w standardowym formacie, określonym w załączniku II do rozporządzenia. Komisja przesyła państwu członkowskiemu zawiadomienie o otrzymaniu zgłoszenia wraz z numerem identyfikacyjnym środka pomocy. Zgodnie z art. 9 ust. 2 powołanego rozporządzenia, zainteresowane państwo członkowskie zapewnia publikację na kompleksowej, krajowej lub regionalnej stronie internetowej poświęconej pomocy państwa: a) zestawienia informacji, o którym mowa w ust. 1, lub łącza do niego; b) pełnego tekstu każdego środka pomocy, o którym mowa w ust. 1, w tym zmian do niego, lub łącza zapewniającego dostęp do pełnego tekstu. Państwo członkowskie jest więc zobowiązane do udostępnienia na jednej ze stron internetowych informacji dotyczących pomocy, czyli informacji dotyczących programu przyjętego zgodnie z art. 26 rozporządzenia nr 702/2014. W załączniku nr III do rozporządzenia, zatytułowanym "Przepisy dotyczące publikowania informacji określonych w art. 9 ust. 2" wyjaśniono, że państwa członkowskie organizują swoje kompleksowe strony internetowe poświęcone pomocy państwa, na których publikowane są informacje określone w art. 9 ust. 2, w sposób umożliwiający łatwy dostęp do tych informacji. Informacje dotyczące pomocy publicznej w rolnictwie publikowane są na stronie internetowej https://srpp.minrol.gov.pl. Na stronie tej udostępniony jest System Rejestracji Pomocy Publicznej, w którym znajduje się lista programów pomocy publicznej. Pod poz. 24 figuruje program SA.52616 (2018/XA), który poprzedzony był programem SA.49835 (2017/XA). Jako datę rozpoczęcia programu wskazano 17 stycznia 2018 r., a jako datę jego zakończenia dzień 31 grudnia 2019 r. Okoliczność, że informacja ta nie znalazła się także na stronie Agencji, nie daje jednak podstaw do uwzględnienia skargi. Można wprawdzie oczekiwać, że organ udzielający pomocy poda na swojej stronie internetowej pełną i wyczerpującą informację co do daty zakończenia programu, w szczególności udostępni łącze do Systemu Rejestracji Pomocy Publicznej, gdzie znajduje się opis programu lub do strony internetowej Komisji Europejskiej, gdzie zamieszczone są informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy przyznanej na podstawie rozporządzenia nr 702/2014, jednak okoliczność ta sama w sobie, nie daje podstaw do uwzględnienia skargi. Wobec zakończenia realizacji programu organ nie miał podstaw prawnych do wszczęcia i prowadzenia postępowania sprawie przyznania skarżącemu pomocy. Należy również zauważyć, że Agencja wskazała na swojej stronie internetowej nie tylko przepisy krajowe i unijne regulujące zasady przyznawania pomocy, ale podała szczegółowe informacje o uprawnionych do pomocy, trybie jej udzielania i wymaganych dokumentach. Ponadto poinformowała, że zgodnie z § 13o ust. 5a rozporządzenia, wniosek w danym roku kalendarzowym składa się do dnia 30 listopada (informacja ta znajduje się obecnie w zakładce "Pomoc krajowa" – "Informacje archiwalne"). Również w pkt 6 instrukcji wypełniania wniosku organ wskazał, że zgodnie z § 13o ust. 5a rozporządzenia, wniosek w danym roku kalendarzowym składa się do 30 listopada. Mimo zatem braku na stronie internetowej Agencji szczegółowej informacji o samym programie pomocy, w szczególności o czasie jego realizacji, istniała pełna informacja o możliwości składania wniosków, zakresie udzielanej pomocy oraz terminie, do którego wnioski mogą być w danym roku składane. Udostępnione zostały także opracowane przez Agencję formularze. Niepodanie daty zakończenia programu nie uniemożliwiało więc ubiegania się o pomoc. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm.), dalej jako "k.p.a.", postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania (art. 61a § 1 k.p.a.). Przepis art. 61a § 1 ustanawia dwie autonomiczne podstawy wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania: wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną oraz inne uzasadnione przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania. W rozpoznawanej sprawie organ powołał się na inne uzasadnione przyczyny odmowy wszczęcia postępowania, wskazując, że upływ terminu składania wniosków (z uwagi na zakończenie programu pomocy) powoduje wygaśnięcie praw o charakterze materialnoprawnym i stosunek materialnoprawny nie może być nawiązany. Nie ma zatem przedmiotu postępowania administracyjnego. W orzecznictwie przyjmuje się, że inne uzasadnione przyczyny w rozumieniu art. 61a § 1 k.p.a. to w szczególności przypadki, w których żądanie wszczęcia postępowania dotyczy sprawy, w której jest już prowadzone postępowanie, wydano w sprawie rozstrzygnięcie, brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia zgłoszonego żądania albo żądanie wniesione zostało po upływie terminu określonego w ustawie dla dochodzenia określonych praw (przedawnienie materialnoprawne). Inne uzasadnione przyczyny odmowy wszczęcia postępowania to sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Taki przypadek zachodzi w sprawie niniejszej. Mimo braku wyraźnej informacji na stronie internetowej Agencji co czasu trwania programu pomocy stwierdzić należy, że upływ terminu realizacji programu stanowił przeszkodę do wszczęcia postępowania w sprawie. Jak już wyżej wyjaśniono, pomoc udzielana jest w granicach i w okresie trwania programu, przyjętego zgodnie z rozporządzeniem nr 702/2014, a podstawę przyznawania pomocy stanowią przepisy krajowego środka pomocy. Organ administracji publicznej zobowiązany jest do działania na podstawie przepisów prawa. Brak podstawy prawnej udzielania pomocy uzasadniał odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego. Należy zauważyć, że pomoc dla producentów świń na wyrównanie kwoty dochodu uzyskanego przez producenta świń udzielana była od lutego 2018 r., kiedy rozpoczęła się realizacja programu i w rozporządzeniu w sprawie niektórych zadań Agencji wprowadzony został przepis § 13o. Zarówno przed przyjęciem programu, jak po jego zakończeniu pomoc nie mogła być udzielana. Nie istniały bowiem materialnoprawne podstawy udzielania pomocy. W konsekwencji nie można zgodzić się że stanowiskiem skarżącego, że upływ terminu realizacji programu nie oznacza niedopuszczalności wszczęcia postępowania. Zdaniem skarżącego ustalony czas trwania programu oznacza okres, za jaki pomoc finansowa może być udzielona, a nie okres, w jakim wnioski mogą być składane. Skarżący twierdzi, że jego wniosek dotyczył roku 2019, a zatem okresu, w którym program był realizowany, a ponadto dotyczył całego roku, nie mógł być więc złożony przed końcem tego roku, lecz dopiero najwcześniej w dniu 2 stycznia 2020 r. W ocenie sądu czas trwania programu oznacza okres, w jakim pomoc może być udzielana. Przez udzielenie pomocy rozumieć należy wydanie decyzji w sprawie przyznania pomocy. Organ nie miałby podstawy do wydania decyzji o udzieleniu pomocy po 31 grudnia 2019 r., a tym bardziej do wszczęcia postępowania w sprawie wniosku złożonego po tej dacie. Należy ponadto zauważyć, że formularz wniosku udostępnionym przez Agencję na rok 2019 nie umożliwiał ubiegania się o pomoc za cały 2019 rok. W rubryce "Okres, za który wnioskowana jest pomoc" wskazano tylko trzy pierwsze kwartały 2019 r. oraz I półrocze 2019 r. Tymczasem skarżący, składając wniosek posłużył się formularzem dotyczącym wniosków obejmujących drugie półrocze roku 2017 i cały rok 2018, przy czym w złożonym przez skarżącego formularzu rok 2018 został przekreślony i w to miejsce wpisany został rok 2019. Z akt sprawy nie wynika, dlaczego skarżący posłużył się nieaktualnym formularzem, okoliczność tę pomija także organ, nie miała ona bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia, nie można jednak nie zauważyć, że składając wniosek skarżący musiał zdawać sobie sprawę z braku możliwości objęcia wnioskiem całego 2019 roku. Ubocznie zauważyć należy, że zgodnie z § 13o ust. 6 rozporządzenia w sprawie niektórych zadań Agencji, wniosek może obejmować kwartalne, półroczne lub roczne okresy sprzedaży świń, w których producent świń uzyskał obniżone dochody. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, skarżący dołączył do wniosku fakturę sprzedaży z 20 marca 2019 r. (k. 16). Jego wniosek dotyczył zatem I kwartału 2019 r. i powinien być złożony do 30 listopada 2019 r., zgodnie z § 13o ust. 5a rozporządzenia w sprawie niektórych zadań Agencji. Mimo to skarżący wpisał we wniosku, że ubiega się o wyrównanie dochodu za cały 2019 r., a wniosek złożył 2 stycznia 2020 r., po zakończeniu programu udzielania pomocy. Wyjaśnienia wymaga, że brak możliwości udzielania pomocy po zakończeniu programu SA.52616 (2018/XA) wynika z faktu nieprzyjęcia przez państwo programu pomocy na dalszy okres. Należy zauważyć, że rozporządzenie nr 702/2014 dopuszcza udzielanie pomocy w ciągu czterech lat od daty poniesienia kosztu lub straty spowodowanej chorobą zwierząt. Program pomocy mógłby być więc przyjęty i realizowany także po 31 grudnia 2019 r., gdyby spełniał warunki określone w art. 26 rozporządzenia nr 702/2014, a informacja o programie zostałaby przekazana Komisji Europejskiej. Podkreślić należy, że pomoc państwa dla producentów świń dopuszczona jest na zasadzie wyjątku, w ściśle określonych warunkach i nie może być udzielana poza przyjętym programem pomocy. Z tych wszystkich względów, stwierdzając, że brak podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a". Sprawa niniejsza rozpoznana została w postępowaniu uproszczonym na podstawie przepisu art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.