III SA/Lu 272/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski,, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak,, Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek,, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma dotyczącego rozgraniczenia działek oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. ([...]), wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] marca 2010 r. ([...]) w przedmiocie przekazania Wójtowi Gminy pisma S. K. dotyczącego rozgraniczenia działek położonych w obrębie S., Gm. Ż.. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że Starosta postanowieniem przekazał organowi właściwemu, tj. Wójtowi Gminy pismo S. K. dotyczące rozgraniczenia działek położonych w obrębie S.. Na postanowienie to skarżąca złożyła zażalenie, nie zgłaszając w nim zarzutów do postanowienia. Rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że pismo S. K. z dnia [...] marca 2010 r. dotyczy rozgraniczenia nieruchomości położonych w obrębie S., gmina Ż.. Stosownie do art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne rozgraniczenie nieruchomości przeprowadzają z urzędu lub na wniosek strony wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast). W tym stanie rzeczy Kolegium doszło do przekonania, że zaskarżone postanowienie Starosty jest zasadne, zaś pismo należało przekazać zgodnie z właściwością Wójtowi Gminy . Na powyższe postanowienie S. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarżąca nie zgadza się z postanowieniem Kolegium, nie podnosi jednak żadnych konkretnych zarzutów co do zaskarżonego postanowienia, opisuje natomiast inne postępowania administracyjne i sądowe oraz przedstawia własną ich ocenę. Skarżąca domaga się rozgraniczenia i prawidłowych pomiarów jej działki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Z treści pisma skarżącej z dnia 9 marca 2010 r., skierowanego do Starosty Powiatowego wynika, że skarżąca, kwestionując prawidłowość pomiarów geodezyjnych dotyczących jej działki oraz działek sąsiednich domaga się w istocie rozgraniczenia. Żądanie rozgraniczenia potwierdziła skarżąca na rozprawie przez Sądem. Rozgraniczenie nieruchomości reguluje ustawa z dnia z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). W myśl przepisu art. 30 ust. 1 tej ustawy organami właściwymi w sprawie rozgraniczenia są wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast). Przekazanie przez Starostę pisma skarżącej Wójtowi Gminy było zatem prawidłowe. Zgodnie bowiem z przepisem art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie nastąpiło we właściwej formie, tj. w drodze postanowienia. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego , utrzymujące w mocy postanowienie Starosty nie narusza zatem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga kwestii spornych granic nieruchomości i nie przesądza o sposobie ich wyznaczenia. Skutkiem tego rozstrzygnięcia jest tylko przekazanie sprawy organowi właściwemu do jej załatwienia. Wywody skarżącej kwestionującej postanowienie Kolegium nie mogą zostać uwzględnione, ponieważ nie dotyczą treści rozstrzygnięcia. Również zawarte w skardze zarzuty dotyczące innych postępowań oraz sposobu załatwiania spraw przez różne organy nie mogą być przedmiotem oceny w sprawie niniejszej. Z tych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).