III SA/Lu 275/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.S. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie powołania Komisji Lekarskiej ds. orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza postanawia: odrzucić skargę. W dniu 16 czerwca 2005 r. F.S., będący lekarzem, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] utrzymującą w mocy uchwałę nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej z dnia [...] lutego 2005 r. powołującą Komisję Lekarską ds. orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sytuacja prawna samorządu zawodowego lekarzy uregulowana jest ustawą z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. nr 30 poz. 158 ze zm.). Jedną z form działania samorządu lekarskiego jest podejmowanie uchwał. Kontrola tych uchwał przeprowadzana jest, w zależności od ich rodzaju, w dwojakim trybie. Zgodnie z art. 14 ust. 1 cyt. ustawy - do uchwał samorządu lekarzy w sprawach stwierdzania prawa wykonywania zawodu bądź jego pozbawiania z powodu niezdolności do wykonywania zawodu stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych. Stosownie zaś do art. 14 ust. 2 tejże ustawy - na uchwałę, o której mowa w ust. 1, służy zainteresowanemu skarga do sądu administracyjnego. Jest to więc tryb "indywidualnej" kontroli uchwały dokonywanej na wniosek podmiotu, którego uchwała ta dotyczy, przewidziany jednak wyłącznie w zakresie uchwał dotyczących prawa wykonywania zawodu. Drugi tryb kontroli związany jest z kompetencjami Ministra właściwego do spraw zdrowia, który może zaskarżyć do sądu administracyjnego prawomocną uchwałę organu samorządu lekarzy w sprawach, o których mowa wyżej (art. 14 ust. 3 tejże ustawy) ale też może zaskarżyć do Sądu Najwyższego sprzeczną z prawem uchwałę organu okręgowej izby lekarskiej lub Naczelnej Izby Lekarskiej pod zarzutem niezgodności z prawem. To drugie uprawnienie dotyczy w zasadzie aktów o charakterze generalnym (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1996 r. sygn. akt III ARN 38/96, OSNP 1997/6/90). Przyjąć więc należy, że ustawodawca nie upoważnił członków samorządu do inicjowania kontroli sądowej uchwał samorządu w zakresie innym, niż podjęte w sprawie wykonywania przez nich zawodu lekarza. Zaskarżona uchwała nie dotyka kwestii prawa wykonywania zawodu, lecz powołuje komisję lekarską. Tym samym nie można w oparciu o komentowaną ustawę znaleźć podstawy prawnej do wniesienia przez skarżącego badanej skargi do sądu administracyjnego. Podstawa taka nie istnieje również w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej ppsa). Zgodnie z jej art. 3 § 1 - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 cyt. przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na inne (niż decyzje i postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Badana uchwała nie została podjęta w zakresie administracji publicznej, lecz w ramach uprawnień samorządu określonej grupy zawodowej. W zakresie, w jakim ustawodawca nie nakazuje stosować do uchwał korporacji przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (jak w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich) lub nie wskazuje wprost możliwości wnoszenia skargi do sądów administracyjnych, skarga taka nie przysługuje. W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich wyraźnie wskazano zakres uchwał podlegających kontroli w poszczególnych trybach. Badana skarga wykracza poza ramy kontroli ustanowione przez ustawodawcę. Kognicja sądów administracyjnych została zakreślona Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz aktami rangi ustawowej, w tym art. 3 ppsa i poza te ramy sąd wyjść nie może. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 cyt. ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 ppsa należało orzec jak w postanowieniu.