III SA/Lu 275/20

PostanowienieWSA w Lublinie2020-07-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Ibrom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu wypowiedzenia umowy o przyznanie bonu na zasiedlenie kwalifikuje się do wstrzymania jej wykonania w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca umorzenia należności nie obliguje skarżącego do żadnego działania i nie posiada przymiotu wykonalności, co wyklucza możliwość wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Instytucja wstrzymania wykonania ma zastosowanie jedynie do aktów, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a nie do aktów odmownych.
Stan faktyczny
Skarżący J. M. zaskarżył decyzję Wojewody odmawiającą umorzenia należności z tytułu wypowiedzenia umowy o przyznanie bonu na zasiedlenie. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypowiedzenia umowy - w zakresie wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w którym akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. M. (dalej jako "skarżący") zaskarżył decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypowiedzenia umowy o przyznanie bonu na zasiedlenie w ramach Projektu "[...] (III)" oraz wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W doktrynie i literaturze przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania. (vide P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012, str. 224). W orzecznictwie przyjmuje się, że decyzje odmawiające np. umorzenia odsetek czy decyzje o umorzeniu postępowania nie nadają się do wykonania, ponieważ nie kwalifikują się do wykonania wszelkie odmowne akty administracyjne. Taka decyzja nie nakłada na jej adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej (vide postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FZ 193/13, postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt II GZ 1111/16, postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2019 r., sygn. akt I GZ 223/19, postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2020 r., sygn. akt I GZ 72/20). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu wypowiedzenia umowy o przyznanie bonu na zasiedlenie w ramach Projektu "[...]". Decyzja ta nie obliguje skarżącego do jakiegokolwiek działania i w świetle powyższych rozważań nie posiada przymiotu wykonalności. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło