III SA/Lu 28/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] lipca 2006 r. znak [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na działalność kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej na skutek sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 marca 2009 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy postanawia: przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wnioskiem z dnia 9 lutego 2009r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 10 marca 2009r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W dniu 19 marca 2009r., skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza, do którego dołączono kserokopię pisma Urzędu Gminy z dnia 26 lutego 2009r. oraz kserokopię protokołu rozprawy przed Sądem Okręgowym w Lublinie z dnia 22 sierpnia 2008r., sygn. akt: I C 657/07 z powództwa skarżącego przeciwko Gminie – Ośrodkowi Pomocy Społecznej o zapłatę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie sprzeciwu przez stronę skarżącą powoduje że zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Treść art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. wskazuje, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a.). Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Przedstawiona przez skarżącego sytuacja materialna, rodzinna i zdrowotna skarżącego, uprawnia do stwierdzenia, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, oraz przesłanych na wezwanie dokumentach źródłowych i dodatkowych oświadczeniach oraz dokumentach załączonych do sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i uczącą się córką żony. Na dochód rodziny składa się renta socjalna skarżącego w wysokości 534,48 zł brutto (zawiadomienie ZUS z dnia 24 listopada 2008r. /k-24 a.s./). Renta skarżącego jest obciążona potrąceniami w wysokości 133,62 zł miesięcznie, w związku z zajęciem komorniczym z dnia 28 stycznia 2009r. J.S. nie posiada żadnego majątku. Żona skarżącego jest właścicielką gospodarstwa rolnego położonego na terenie gminy. Jednakże jak wynika z załączonego do sprzeciwu pisma Urzędu Gminy z dnia 26 lutego 2009r., nieruchomości rolne o pow. 3,39 ha i 3,67 ha od kilku lat nie są użytkowane rolniczo, co potwierdza sołtys wsi, w której znajdują się powyższe grunty. Z pisma tego wynika również, że żona skarżącego posiada zaległości w opłacie podatku rolnego za 2007r. i 2008r. Powyższe dane uprawniają do wniosku, że żona skarżącego, mimo posiadania gospodarstwa rolnego, nie osiąga z niego dochodów. Ponadto skarżący jest osobą wymagającą stałego leczenia i przyjmowania leków, co potwierdzają załączone dokumenty lekarskie (k-25, k-27 a.s.). Dokonując oceny zdolności strony do ponoszenia kosztów postępowania, należy brać pod uwagę realne możliwości finansowe strony, istniejące w chwili składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając na względzie aktualną sytuację materialną strony skarżącej (niskie dochody, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów toczącego się postępowania, jak również nieuzyskiwanie przez żonę skarżącego dochodów z gospodarstwa rolnego), uznać należy, że strona wykazała, iż nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów toczącego się postępowania. Z powyższych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.