III SA/Lu 28/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego w zakresie wniosku o sporządzenia uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 stycznia 2012 r. o odmowie dopuszczenia E. G. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia postanowienia. Pismem z dnia 11 grudnia 2011 r. S. N. reprezentowana przez aplikantkę radcowską E. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody L. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił dopuszczenia E. G. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej. W dniu 27 stycznia 2012 r. S. N. złożyła wniosek o uzasadnienie wskazanego wyżej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 163 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Doręczając postanowienie należy pouczyć stronę występującą w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1. przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2. wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3. zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5. sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7. odrzucenie skargi kasacyjnej; 8. odrzucenie zażalenia; 9. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10. ukaranie grzywną. Należy zauważyć, że z treści art. 194 § 1 wynika, że postanowienie o odmowie dopuszczenia aplikanta radcowskiego do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej nie mieści się w katalogu postanowień, na które przysługuje zażalenie. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m. in. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś , H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2011, str. 887). Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje zażalenia na odmowę dopuszczenia pełnomocnika do udziału w postępowaniu. Podkreślić w tym miejscu należy, że od postanowienia o uzasadnienie, którego wniosła S. N., nie przysługuje również skarga kasacyjna, ponieważ wydane zostało w postępowaniu incydentalnym i nie kończy postępowania wszczętego skargą. Stosownie do art. 173 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Z uwagi na fakt, iż przedmiotem postanowienia z dnia 18 stycznia 2012 r. jest odmowa dopuszczenia aplikanta radcowskiego do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej, należy stwierdzić, że nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. Zatem w myśl przytoczonych powyżej przepisów, postanowienie należało doręczyć stronom bez uzasadnienia. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 163 § 2 w związku z art. 194 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.